Bouwconcern Dura Vermeer en woningcorporatie Com•wonen presenteren vanmiddag op de Provada hun eerste ervaringen met ketenintegratie bij ‘Het Mooie Plan’ in Rotterdam-Lombardijen. Het project kon door ketenintegratie twaalf procent onder budget gebouwd worden, zeggen beide partijen.

Op de Provada wijden Dura Vermeer en Com•wonen woensdagmiddag een expertmeeting over hun ambities en ervaringen met ketenintegratie.

Bij ketenintegratie wordt afscheid genomen van de traditionele opdrachtgever-versus-opdrachtnemer-verhouding, en dragen de verschillende partijen een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het bouwproces. Bij de gezamenlijke verantwoordelijkheid hoort ook het delen van de winst. Van de behaalde besparingen hebben beide partijen profijt.

Met Com•wonen is Dura Vermeer een vijf jaar durende pilot gestart om te kijken wat ketenintegratie voor beide partijen kan opleveren. Het eerste resultaat van deze samenwerking is de eerste fase van ‘Het Mooie Plan’ in Rotterdam-Lombardijen.

De 125 woningen in dit plan zijn twaalf procent onder budget uitgevoerd, wat overeenkomt met een besparing van circa twee miljoen euro. Het project is circa zes weken eerder opgeleverd dan gepland en bijna een derde van de woningen is opgeleverd zonder opleverpunten – onderdelen van de bouw die nog niet het gewenste opleverniveau hebben. Bij de overige twee derde van de woningen waren er maximaal drie opleverpunten.

Het ontwerp is gemaakt door Joke Vos architecten.

Woningcorporatie Ymere, met wie Dura Vermeer een pilot co-makership is gestart, is naast mede-organisator eveneens deelnemer aan het debat vanmiddag, dat wordt geleid door Felix Rottenberg. De Provada wordt gehouden in de Amsterdamse Rai en vindt plaats van dinsdag 8 juni tot en met donderdag 10 juni.

Bron: Architectenweb.nl

De drie noordelijke provincies voeren voorlopig de strengere energie-eisen voor woningbouw niet in. Reden is dat de benodigde software niet werkt.

Vanaf 1 juli 2010 geldt in Noord-Nederland voor de woningbouw een strengere nieuwbouwnorm: een energieprestatiecoëfficiënt van 0,5, schreven de provincies nog niet zo lang geleden. Nu moeten ze aangeven dat het helaas niet kan. “De eerste ervaringen met de software zijn niet positief. Dat resulteert in de wens de epc-eis van 0,5 niet per 1 juli te willen doorvoeren”, zo staat op de website van de provincie Drenthe. Het is tevens een voorlopige streep door het 100.000-woningenplan van het Noorden. In dat plan staat dat de komende jaren 100.000 woningen moeten voldoen aan de strengere norm. Een overleg daarover met de corporaties is overigens al eerder afgebroken. De corporaties onderschrijven de ambities op het punt van de aanpak van de bestaande voorraad. Maar Elles Dost, bestuurder van Woonservice in Westerbork, zegt liever in de bestaande woningvoorraad te investeren in energiebesparing dan in nieuwbouw. “In bestaande bouw is veel meer energierendement te behalen.’”

Meerkosten
De in het plan voorgestelde aanscherping van de vereiste energieprestaties van nieuwbouwwoningen leiden volgens de corporaties tot hoge meerkosten van gemiddeld 12.000 euro per woning. “Terwijl het energierendement van die extra kosten gering is. Die investeringen kunnen we ook niet terugverdienen. We kunnen en willen dit niet doorberekenen aan huurders met een beperkte beurs”, zegt Dost. De noordelijke corporaties willen energiebesparende oplossingen voor nieuwbouw vinden door maatwerk en creatieve experimenten. De provincies willen wel vasthouden aan hun ambities op het gebied van duurzame woningbouw. Net toen de corporaties afhaakten, zei gedeputeerde milieu Tanja Klip nog gewoon door te zullen gaan. Zij wist zich ook gesteund door het kabinet dat eind januari al besloten had de noordelijke plannen te steunen met een aparte regeling.

Bron: Cobouw

Een bijna lege gemeentekas, ontwikkelaars en bouwbedrijven met weinig vlees op de botten, woningcorporaties die financieel klem zitten

Volgens Nico Rietdijk, is het gevaar groot dat partijen elkaar in de haren vliegen met de vernieuwing van de stad als grote verliezer. Nu het opgewaaide stof van de crisis wat is gaan liggen, kan de schade worden opgenomen. En het is duidelijk dat die schade niet meevalt. De verkoop van nieuwbouwwoningen is dramatisch in elkaar gezakt en krabbelt nu gelukkig weer wat overeind. Nu zullen echter eerst nog de bouwbedrijven de wrange vruchten plukken van de kopersstaking en hun orderportefeuille in ras tempo zien leeglopen. En ook de woningcorporaties, in het verleden toch de traditionele reddingsboei voor de woningbouwsector, zitten in zwaar weer. Ze hebben niet of nauwelijks vermogen kunnen genereren door de verkoop van hun huizen. En door de optelsom van vennootschapsbelasting, heffingen door het Rijk en een inflatievolgend huurbeleid is de mogelijkheid om te investeren bijna niet aanwezig.

Problemen
Kortom, de marktpartijen hebben het moeilijk. Zij niet alleen. Ook de publieke partijen kampen met enorme financiële problemen. De grondbedrijven van de meeste gemeenten schrijven momenteel rode cijfers. En dat terwijl zij lange tijd de spreekwoordelijke flappentap voor gemeentebesturen waren. Bibliotheken, zwembaden, buurt- en clubhuiswerk noem maar op, het werd allemaal betaald met de winsten van de grondbedrijven. Door de fors teruggelopen verkoop en dus bouw van nieuwe woningen is die geldstroom nu opgedroogd. Fakton heeft onlangs becijferd dat de crisis van alleen al de woningbouw een gat slaat van drie miljard euro op de gezamenlijke gemeentebegrotingen. Daar blijft het echter niet bij. Het Rijk loopt door de gevolgen van de crisis op de woningmarkt in 2011 ruim zes miljard euro mis. Het kabinet heeft al aangekondigd flink te gaan bezuinigen. Dat er daarbij naar het Gemeentefonds zal worden gekeken is zeker. Dit doet het ergste vrezen voor de stedelijke vernieuwing. Ontwikkelen en bouwen in de bestaande stad is financieel toch al een uiterst zware opgave. Tegelijkertijd is het wel noodzakelijk om onze steden te vernieuwen. Een uiterst lastige opgave voor partijen die worstelen met financiële problemen. Het gevaar is groot dat bouwprojecten nog moeizamer van de grond komen en de kwaliteit van de gebouwde omgeving van de projecten verder onder druk komt te staan. In deze situatie met de factor ‘gebrek aan geld’ is het niet ondenkbeeldig dat partijen elkaar straks in de haren vliegen en het Zwarte Pietenspel uit de kast wordt gehaald. Dit is echter een onwenselijke situatie omdat het de herstructurering in het algemeen en de vernieuwing van de steden in het bijzonder geen dienst zal bewijzen. Een panklare oplossing hebben wij als brancheorganisatie helaas (nog) niet. Wel weten wij zeker, dat de oplossing niet ligt in het creëren van nog meer onrust. Het is veel verstandiger wanneer publiek en privaat op lokaal en landelijk niveau de problemen onder ogen zien en in gezamenlijkheid zoeken naar de juiste oplossingen. En laat de landelijke politiek in de aanloop naar de verkiezingen zich dan a.u.b. vooral beheerst opstellen. Dus even geen politiek klimaat dat overheerst wordt door krachtige maar tegelijk oppervlakkige uitspraken over hypotheekrenteaftrek en discussies die daarbij verlopen via de lijn ‘arm en rijk’ en simpele koopkrachtplaatjes.

Vertrouwen
De woningmarkt is een vertrouwensmarkt, waarbij alles met alles is verweven. Wie dat vertrouwen wegneemt, moet beseffen dat hij de bodem onder de woningmarkt en vooral de waarde van (woning)vastgoed onderuit haalt, met alle gevolgen voor de factor geld bij zowel Rijksoverheid, gemeenten als marktpartijen om de woningbouw en stedelijke vernieuwing in de toekomst nog enigszins draaiende te houden. Ik hoop oprecht dat politici gaan beseffen dat bij een oppervlakkige discussie uiteindelijk iedereen in Nederland verliezer wordt. De Nederlandse economie en schatkist incluis.

Directeur NVB
Vereniging voor ontwikkelaars & bouwondernemers

Bron: Cbouw

De woningbouwcijfers die vorige week door het CBS zijn gepresenteerd kloppen niet. Dat meldt het Financieele Dagblad. Het lijkt erop dat de gemeenten de opgaven hebben opgeschroefd. Het CBS meldde vorige week een recordnieuwbouwproductie van 83.000 gereedgekomen woningen in 2009. Tienduizend woningen minder is echter dichter bij de waarheid, zegt een aantal bouwprofessoren.

De gemeenten hebben ‘deze keer de cijfers flink gemajoreerd’, zegt emeritus hoogleraar aan de Technische Universiteit Delft Hugo Priemus in het FD. Hij verwijst naar de Verstedelijkingsafspraken tussen kabinet en stadsregio’s die betrekking hebben op de periode tussen 1 januari 2005 en 1 januari 2010. In 2004 maakte de rijksoverheid afspraken met twintig stedelijke regio’s over de in die regio’s te bouwen aantallen woningen in deze periode, met als doel de woningbouwproductie uit het dal te trekken en het landelijk woningtekort terug te dringen tot 1,5%. Die delen van de geplande woningbouw die niet voor de einddatum van 1 januari 2010 zijn opgeleverd, komen niet in aanmerking voor rijkssubsidie. Om die gelden toch binnen te halen, hebben gemeenten de cijfers volgens Priemus met circa 10.000 overschat.
De cijfers verrassen ook het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB). Algemeen directeur Taco van Hoek vindt de cijfers ‘lastig te plaatsen’. Hij dicht het recordniveau een groot ‘administratief’ karakter toe.

Hoofdeconoom Michiel Vergeer van het CBS blijft in de cijfers geloven tot het tegendeel blijkt. ‘Het enige wat ik kan zeggen, is dat het aflopen van de subsidieregeling mogelijk een impuls is geweest om woningen werkelijk op te leveren.’

Bron: PropertyNL

Tot verbazing van vriend en vijand meldde het CBS op 23 maart jl.

dat er in 2009 83.000 woningen zijn opgeleverd. Eind 2009 verwachtten zowel het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) als TNO nog een jaarproductie van 72.000 in 2009. Hoe kan dat? Gewoonlijk vertrouw ik de CBS-cijfers en neem ik bouwprognoses met een korrel zout. Deze keer zitten EIB en TNO naar mijn oordeel dichterbij de waarheid dan het CBS. Het CBS is, zoals bekend, afhankelijk van de gegevens die gemeenten verstrekken. De gemeenten hadden deze keer krachtige redenen om de cijfers flink te majoreren. De Verstedelijkingsafspraken tussen kabinet en stadsregio’s hebben betrekking op de periode 1 januari 2005 – 1 januari 2010. Overal dreigde onderuitputting: die delen van de geplande woningbouwcijfers die vóór 1 januari 2010 niet zijn gerealiseerd, kosten de gemeenten geld. Het was om die reden verleidelijk om de cijfers op te hogen. Ik hou het erop dat de aantallen gereedgekomen woningen voor 2009 met ruwweg 10.000 woningen zijn overschat. Voor 2010 betekent dat waarschijnlijk dat de productie circa 10.000 woningen lager zal zijn dan nu gepland. We moeten ons voorbereiden op een nieuwbouwproductiestatistiek voor 2010 van circa 50.000 woningen, tenzij het CBS tussentijds de cijfers over 2009 corrigeert. Emeritus hoogleraar Technische Universiteit Delft

Bron: Cobouw

Het aantal bouwvergunningen is vorig jaar in ons land fors gedaald. Voor woningen werden er 11 procent minder aanvragen ingediend. Dat blijkt uit de jongste statistieken van de Federale Overheidsdienst Economie, zo schrijft De Morgen vandaag. Voor appartementen vielen de aanvragen terug met 12,3 procent. Voor eengezinswoningen werden er 9,5 procent minder aanvragen ingediend.

De terugval van de bouwactiviteit is opvallend, want zelden waren de voorwaarden om te bouwen zo gunstig. Om de bouw te stimuleren verlaagde de federale overheid de btw van 21 naar 6 procent voor een maximumbedrag van 50.000 euro. Door de economische crisis was het aangaan van een lening door kandidaat-bouwers nooit zo goedkoop. En ook de grondstoffen werden goedkoper. Zo’n 3 procent.

De economische onzekerheid als gevolg van de crisis schrikt heel veel kandidaat-kopers af.

Bron: Het Laatste Nieuws

De bouw van nieuwe woningen stagneert

Het oude businessmodel is vastgelopen: grond, kant en klare plannen en overdadige financiering zijn daarvan de mengsmering geweest.Vrijwel alle betrokken partijen likken nu hun wonden en lijken zo in zichzelf gekeerd (stilzitten en wachten op betere tijden?) dat nieuwe initiatieven uitblijven. Met de komst van nieuwe colleges in de gemeenten is er een kans om het tij te keren. Wat is er nodig? Nieuwe wethouders ‘wonen’ moeten nog voor de zomer vijf dingen doen.

1. Vaststellen hoe groot het woningbouwprogramma in de goedkope en middeldure koopsector moet zijn.
2. Aangeven op welke locaties de gemeente actief steun geeft aan woningbouwinitiatieven.
3. Spelregels formuleren hoe toekomstige bewoners de principaal worden van hun eigen droomwoning.
4. Afspreken hoe de gemeente woningbouwinitiatieven financieel en procedureel ondersteunt.
5. Opstellen van een profiel van bouwpartners.

Dit vergt geen dikke nota’s, maar vijf A-4′tjes. Geen eindeloos onderzoek, maar kordaat twee dagdelen aan slag.Als zo’n actieplan er ligt, gaat de wethouder in de zomer in overleg met ontwikkelaars en bouwers en vraagt hen met plannen te komen. Laag hangend fruit gaat voor. Opportunisme is leidend. Het succes van de actieplannen wordt bepaald door de vraag of gemeente, ontwikkelaars, bouwers en corporaties bereid zijn gezamenlijk te gaan voor kleinschalige, klantgestuurde projecten.Daarnaast is het noodzakelijk dat alle betrokkenen het op gang brengen van de woningbouwproductie belangrijker vinden dan hun eigen korte termijn doelstellingen. Welke wethouders doen er mee? Adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht

Bron: Cobouw

De woningbouw in Amsterdam ligt zo goed als stil. Voor de komende twee jaar wordt niet op herstel gerekend. De gemeente studeert daarom op kleine, tijdelijke en alternatieve bouwprojecten. Dit zegt wethouder Maarten van Poelgeest (GroenLinks).
Vorig jaar werden in Amsterdam 2273 woningen in aanbouw genomen, waarmee de bouwproductie zakte tot onder het niveau van 2001. De voorraad groeide in 2009 nauwelijks omdat er 1189 huizen werden gesloopt.

Dat meldt Het Parool. Van Poelgeest is al blij als er dit jaar 2000 huizen in aanbouw genomen kunnen worden. In 2006 wilde de gemeente nog 5000 woningen per jaar bouwen.

Gemiddeld genomen luidt de doelstelling 4000 woningen per jaar, wat na de topproductie van 6494 in 2006 nog twee jaar is gelukt.

Ondanks de crisis weet Amsterdam enkele voorrangsprojecten op gang te houden. Van der Poelgeest: ‘Er is met bouwers en woningcorporaties vorig jaar een lijst opgesteld. Die werkt wel; iedereen voegt zich ernaar. We merken dat het zelfs voor projecten die voor rijkssteun in aanmerking komen moeilijk wordt, omdat er een enorme vraaguitval is opgetreden.’

Oorzaak is dat woningcorporaties terughoudend zijn.’Dat komt doordat het de corporaties niet meer lukt sociale huurwoningen te verkopen. De crisis begint daar nu echt te landen. Als die inkomsten opdrogen, komt er geen geld vrij om nieuwe projecten te financieren.’

De woningbouwcorporaties mogen tot 2016 drieduizend woningen per jaar verkopen. Maar in de praktijk zijn het er ongeveer 1500. In 2008 waren het er 1700, in 2009 1200.

Bron: bouwenwonen.net

VOORBURG – De NVB roept de ministers Van der Hoeven en Van der Laan op te voorkomen dat de woningbouw desastreus onderuit gaat. Een eenmalige subsidie van 10.000 euro voor de kopers is volgens de brancheorganisatie wellicht het laatste redmiddel.

Zaanstad heeft de Betaal Koopwoningen Zaanstad-constructie uitgebreid om de woningproductie in de gemeente op peil te houden.

De BKZ is al jaren een manier om starters aan een eigen huis te helpen. Door een voorschot te nemen op salarisverhoging en waardestijging en doordat ontwikkelaars bij oplevering de stichtingskosten krijgen en later pas de winst, was het mogelijk om een huis van rond de twee ton te kopen voor 130.000 euro. De uitbreiding van de constructie bestaat uit een korting op de eerste vijf jaar erfpacht en de middeldure woningbouw. Zaanstad bouwt jaarlijks 700 tot 900 woningen per jaar. Zonder de crisis zouden het er dit jaar meer dan 1000 moeten worden, maar de gemeente verwacht nu echter rond de 700 woningen uit te komen.

Bron: Cobouw