Tussen 2004 en 2009 zijn in Wallonië 108 industriële sites gesaneerd. Tegen 2011 moeten dat er 191 zijn, goed voor een oppervlakte van 500 hectare en voldoende bouwgrond voor 1.175 nieuwe woningen.

Er blijven daarna nog meer dan 2.000 vervuilde sites over in het zuidelijke landsdeel, schrijft Vers l’Avenir.

Bron: Het Laatste Nieuws

Hoe willen de grote politieke partijen het probleem van de dure bouwgronden en woningen aanpakken?

Open VLD

Open VLD wil dat alle overheden in Vlaanderen hun grondreserves versneld als bouwgrond ter beschikking stellen om zo de prijzen te drukken. De liberalen pleiten voor een blijvend gunstig btw-tarief voor (ver)nieuwbouw in de stad. Er moet meer duidelijkheid komen over alle energie- en renovatiepremies. De partij wil ook de taak van de veiligheidscoördinator bij kleine werven opnieuw bekijken en de registratierechten bij aankoop van een woning verder verlagen naar 4 en 8 procent.

CD&V

CD&V wil tegen 2020 investeren in 43.000 bijkomende sociale huurwoningen, 21.000 koopwoningen en 1.000 sociale kavels. Daarvan moeten er 3.400 in West-Vlaanderen gerealiseerd worden in de volgende legislatuur. Op die manier moet de gemiddelde wachttijd, die nu 842 dagen bedraagt in West-Vlaanderen en hoger ligt dan in de andere provincies, zakken. Jonge gezinnen die investeren in een energiezuinige woning krijgen een duwtje in de rug met een extra groene belastingvrije schijf op de registratierechten.

N-VA

N-VA wil werk maken van 45.000 nieuwe sociale woningen en 21.000 sociale kavels in Vlaanderen en nog eens 20.000 woningen verhuren via sociale verhuurkantoren. Voor de laagste inkomens moeten er huursubsidies komen. N-VA wil de stadsvlucht tegengaan met lagere registratierechten en een lagere onroerende voorheffing.

Ten slotte wil N-VA in gemeenten met hoge bouwgrondprijzen woonuitbreidingsgebieden voorbehouden voor mensen met een band met de gemeente.

SP.A

75 procent van de Vlamingen is eigenaar van zijn woning. SP.A wil daar 80 procent van maken, maar niemand mag meer dan 25 procent van zijn inkomen besteden aan zijn woning. De partij engageert zich om tegen 2020 43.000 bijkomende sociale woningen te bouwen. Wie niet (meteen) in een sociale woning terecht kan, heeft recht op een huursubsidie en SP.A wil de verzekering gewaarborgd wonen uitbreiden voor huurders bij jobverlies of ziekte.

Vlaams Belang

Vlaams Belang pleit voor meer overheidsinitiatieven om zoveel mogelijk Vlamingen aan een eigen woning te helpen, met de nadruk op kwaliteitsvol en betaalbaar wonen voor de sociaal zwakkeren in de samenleving.

Groen!

Groen! stelt lagere registratierechten voor in stadsbuurten, een renovatiepremie afhankelijk van het inkomen en een verlaging van de btw van 12 naar 6 procent voor sociale woningen. Ze wil ook de woonfunctie in stadscentra in ere herstellen door het wonen boven winkels te stimuleren. En in het ‘vergrijzende’ West-Vlaanderen wil Groen! woonvormen stimuleren die de vereenzaming van ouderen tegengaan.

Lijst Dedecker

LDD stelt voor de onroerende voorheffing op de eerste eigen woning af te schaffen en de registratierechten te verminderen. Die zijn alleen een vergoeding voor de echte administratiekosten. De prijs van bouwgrond moet naar beneden door meer gronden op de markt ter beschikking te stellen. Daarvoor moeten de gemeenten meer autonomie krijgen inzake ruimtelijke ordening, om zelf woonuitbreidingsgebieden te kunnen aansnijden zonder dat daarbij telkens een woningbehoeftenstudie dient uitgevoerd te worden.  (mty)

Bron: Het Nieuwsblad

Renovatiepremie: De renovatiepremie van de Vlaamse regering was een enorm succes. Sinds de start ervan ontvingen 30.000 gezinnen de premie om de kosten van hun renovatie te drukken. De renovatiepremie kan ook aangevraagd worden door mensen die een woning verhuren via een sociaal verhuurkantoor (SVK) aan mensen met een laag inkomen.

Er kwam ook een subsidie voor energiebesparende renovaties in SVK-woningen. Wie zijn dak isoleert, kan bovendien een dakisolatiepremie aanvragen.

Bouwgronden: Gronden in woonuitbreidingsgebieden mogen onder bepaalde voorwaarden weer aangeboord worden.

Sociale huisvesting: Er zijn maatregelen genomen om het aantal sociale woningen te verhogen. De kredieten zijn vervijfvoudigd tot 550 miljoen euro.

Het Grond- en Pandendecreet voorziet dat er tegen 2020 40.000 nieuwe sociale huurwoningen moeten bijkomen. In diezelfde periode moeten nog eens 21.000 sociale koopwoningen en 1.000 sociale kavels bijkomen.

Wooncode: De wooncode is zowat de grondwet voor het woonbeleid in Vlaanderen. In deze bestuursperiode is de wooncode grondig vernieuwd. Ze moest een duidelijker kader voor het beleid scheppen. Maatregelen als de taaltest voor sociale woningen hadden als doel de leefbaarheid in wijken te verbeteren.

Huursubsidies: Het budget voor huursubsidies is verdrievoudigd tot 30 miljoen euro. Wie langer dan vijf jaar op een wachtlijst voor een sociale woning staat, kan hierop aanspraak maken. Gemiddeld bedraagt de premie 160 euro. De premie was al beschikbaar voor mensen die van een ongezonde woning naar een gezonde woning verhuizen.

Verzekering gewaarborgd wonen: De verzekering gewaarborgd wonen komt in geval van werkloosheid of ziekte tussen in de aflossing van de hypotheek. De tegemoetkoming bedraagt maximum 500 euro per maand.

Betaalbaar huren: Het aantal sociale verhuurkantoren (SVK’s) is fors uitgebreid. Die kantoren krijgen subsidies om woningen op de private markt te huren en ze dan weer door te verhuren aan mensen met een laag inkomen. De 52 SVK’s in Vlaanderen verhuurden in 2008 zowat 4.500 woningen op deze manier.

Wooninspectie: Om huisjesmelkerij aan te pakken en zo de kwaliteit van de woningen op te drijven, werd de Vlaamse wooninspectie uitgebreid. De regelgeving werd strenger, de straffen werden zwaarder en er werd meer gecontroleerd.

Conciërges: Om de leefbaarheid van de sociale wijken te verhogen, kunnen medewerkers uit de sociale economie worden ingeschakeld als huisbewaarders.

Leningen bij Vlaams Woningfonds: Het budget voor leningen bij het Vlaams Woningsfonds is meer dan verdubbeld. . Ook gezinnen met één kind ten laste kunnen nu voordelig lenen bij het Vlaams Woningfonds.  (vdr)

Bron: De Standaard

De gemeente Almere brengt dit jaar 500 nieuwe kavels voor particuliere opdrachtgevers op de markt, verspreid door de stad, en variërend in grootte van zo’n 100 m2 tot 1500 m2. Eind deze maand gaan de kavels in de verkoop. Het leeuwendeel van deze kavels ligt in het Homeruskwartier, de grootste proeftuin op het gebied van particulier opdrachtgeverschap. Het stedenbouwkundig ontwerp van het Homeruskwartier is gemaakt door Art Zaaijer van het architectenbureau OMA.

Er is gekozen voor een zogenaamde ‘dambordstructuur’, met dertien verschillende thematische invalshoeken. Zo bestaat de mogelijkheid om een woning mét paardenstal te bouwen, direct grenzend aan een ruiterpad, of een woning die zowel intern als extern uit hout bestaat. Andere mogelijkheden zijn de ontwikkeling van een eigen onderneming, een waterwoning of een ‘volkstuinwoning’. Ook zijn er verschillende kavels beschikbaar die duurzaam moeten worden bebouwd. Daarnaast worden kavels die reeds in de verkoop zijn, in Vogelhorst en Overgooi bijvoorbeeld, onder de aandacht gebracht. De prijzen van de kavels variëren tussen de € 26.000 en ruim € 400.000.

De gemeente heeft architecten, aannemers en bouwbedrijven gevraagd zich tijdens een woonmanifestatie presenteren. Ruim 90 partijen presenteren tijdens het pinksterweekend de plannen en ontwerpen voor invulling van de verschillende kavels.

Bron: PropertyNL

Wie in 2008 een lapje Lommelse bouwgrond kocht, mag zich de trotse eigenaar noemen van Limburgs duurste bouwgrond. In vergelijking met 2007 stegen de prijzen van de Lommelse bouwpercelen afgelopen jaar met bijna 23 procent, waardoor kopers gemiddeld 203 euro per vierkante meter moesten ophoesten.

In heel wat andere Noord-Limburgse gemeenten weerklinkt hetzelfde verhaal. Ook daar stijgt de populariteit van het vastgoed.

Met gemiddeld 174 euro per vierkante meter prijkt ook Overpelt bij de topdrie van duurste Limburgse bouwgronden. "Wij staan versteld van de populariteit van de regio rond Lommel", geeft Edmond Kochan van Limburgs Vastgoed toe. "Lommel trekt heel wat nieuwe, vaak groene industrie aan, waardoor veel werknemers een huis in de omgeving zoeken."

Beperkt aanbod

Carl Tournier, ERA-vastgoedmakelaar in Lommel, reageert verrast op de gestegen grondprijzen.

"Ik wist dat de prijzen van de bouwgronden in deze regio gestegen waren, maar 23 procent is wel heel veel. Wel is het zo dat het aanbod hier eerder beperkt is, doordat weinig eigenaars hun gronden te koop aanbieden. Toch zijn kopers vaak gecharmeerd door het positieve imago van Lommel. Dat heeft zijn invloed op de prijs."

Appartementen

Wat de prijzen van de appartementen betreft, zijn het twee Lommelse buurgemeenten die de topdrie van de provincie bevolken. Neerpelt is de gemeente met de duurste appartementen, met prijzen rond de 223.000 euro. "Neerpelt is aan het evolueren naar een echte stad", zegt Kochan. "Vanuit de kleinere deelgemeenten trekken heel wat inwoners naar het centrum, wat de appartementen duurder maakt."

Hechtel-Eksel staat op plaats twee. Daar kost een appartement al gauw 205.000 euro. Voor Hechtel-Eksel is volgens Edmond Kochan de vergrijzing een bepalende factor. "Ouderen vinden zich voor een serviceflat vaak nog te jong en kiezen voor een appartement als tussenstap."

Nieuwe Hasselt

Maar ondanks al het goede nieuws ontsnapt ook Noord-Limburg niet aan de economische crisis.

"De huizen tot 250.000 euro gaan voorlopig goed, maar vanaf 300.000 loopt het al moeilijker", zegt Carl Tournier. "Dat merken we ook aan het aantal Nederlanders dat de grens oversteekt naar Belgisch-Limburg. Zij kochten vroeger zeventig procent van de huizen hier, maar dat is nu gedaald tot zo’n twintig procent."

Ontsluiting

Toch meent Kochan dat Noord-Limburg weinig problemen hoeft te vrezen. "Heel wat ondernemers hebben Lommel, Overpelt, Neerpelt en Hechtel-Eksel ontdekt. Die trekken op hun beurt een hele boel nieuwkomers aan, zodat de streek alleen maar verder kan groeien. Tel daar nog eens de ontsluiting van Noord-Limburg bij en je kan stellen dat de regio met zijn as Lommel-Neerpelt-Bree-Maaseik zich in de toekomst de allures van het nieuwe Hasselt mag gaan aanmeten."

Bron: Het Belang van Limburg

De prijzen van woningen en bouwgronden zijn in het laatste kwartaal van vorig jaar gezakt. In het vierde trimester ging een woonhuis tegen gemiddeld 172.677 euro van de hand. Drie maanden eerder bedroeg de gemiddelde koopsom nog 175.911 euro. Voor bouwgronden is er een identiek verhaal. Hier daalde de verkoopprijs van 84,3 euro per m² naar 80,6 euro per m².

De prijsdaling in het laatste kwartaal belet niet dat de gemiddelde verkoopprijs van een woning in België over heel 2008 nog altijd met 5% gestegen is. Al is de toename minder dan in 2007. Toen bedroeg de prijsstijging nog 10%. Voor de duurdere segmenten – die van de villa’s – was er vorig jaar nog een toename van de verkoopprijzen met 2%. Een jaar eerder bedroeg ze nog 8%.

Vertraging

De cijfers komen van het ministerie van Economische Zaken. Die houdt rekening met de gegevens van de akte. Dat betekent dat ze zo’n vier maanden achterlopen op de reële verkopen, zeg maar de datum waarop compromissen tussen koper en verkoper worden opgemaakt. De meeste transacties van eind vorig jaar zijn dus nog tot stand gekomen in de zomerperiode, toen het nog beter ging.

Economische Zaken publiceert ook gegevens per gemeente. U vindt ze hier.

Al 67 Vlaamse gemeenten  moeten nieuw decreet toepassen

Vanaf september mogen sommige bouwkavels in 67 Vlaamse gemeenten alleen worden verkocht aan kopers met een nauwe band met de streek. De Franstaligen in de rand rond Brussel reageren verontrust.

‘Dit is een sociale maatregel om mensen de kans te geven toch in eigen streek te blijven wonen’

Het Vlaams Parlement keurde vorige week het nieuwe grond- en pandendecreet van minister Dirk Van Mechelen (Open VLD) goed.

Eén onderdeel is de regel over betaalbaar wonen in eigen streek. Het principe werd vier jaar geleden voorgesteld door Vlaams volksvertegenwoordiger Mark Demesmaeker (N-VA) en werd vorig jaar, toen het kartel met CD&V nog niet was opgeblazen en N-VA nog tot de meerderheid behoorde, overgenomen door de Vlaamse regering.

Intussen is de lijst vastgelegd van gemeenten die onder het decreet vallen. Vanaf september 2009 kunnen sommige bouwgronden in 67 Vlaamse gemeenten en steden alleen nog worden verkocht aan kopers die een nauwe band met de streek kunnen aantonen. Het gaat om die plaatsen in Vlaanderen waar de grondprijzen te duur zijn geworden door de stevige inwijking van buiten de streek.

De Vlaamse overheid zal elke drie jaar een lijst opstellen van gemeenten waar deze regel van toepassing is. Maar nu al woont een derde van de Vlamingen zo’n gemeente. Meer zelfs: in Vlaams-Brabant is dat ruim de helft. Maar ook de omgeving van Antwerpen, Gent en Leuven plus de Vlaamse kust en de grens met Nederland worden door het nieuwe decreet beschermd.

Hoe kan je een ‘voldoende band’ aantonen met de gemeente? Er twee jaar wonen, in een periode van zes jaar, of er minstens halftijds werken volstaat. Maar per provincie worden nog bijkomende ‘banden’ uitgewerkt: met naburige gemeenten, familiaal, sociaal, economisch.

De regel komt neer op een verbod om kavels of appartementen te verkopen of te verhuren aan nieuwkomers. Verkopen die niet aan de voorwaarden voldoen, zijn nietig. ‘We willen zeker geen inwijkingsverbod’, verzekert Demesmaeker. ‘Het is een sociale maatregel om zij die anders uit de markt geprijsd worden door kapitaalkrachtige personen, de kans te geven toch in eigen streek te blijven wonen.’

Bovendien gelden de nieuwe regels alleen voor woonuitbreidingsgebieden, niet voor woongebieden. Iemand die een bouwgrond wil verkavelen, valt dus niet onder het nieuwe decreet als zijn grond al als bouwgrond ingekleurd staat.

Volgens minister van Wonen Marino Keulen (Open VLD) gaat het dus maar om een beperkt aantal gronden. In Vlaanderen zijn momenteel 230.000 hectare ingekleurd als (onbebouwd) woongebied, terwijl slechts 16.000 hectare bestemd is als woonuitbreidingsgebied.

Toch veroorzaakt het nieuws volgens Vlaams parlementslid Christian Van Eyken (Union Francophone) onrust bij de Franstaligen in de rand rond Brussel.

‘Ik kan begrijpen dat er een probleem is met het wonen in eigen streek, maar ik ben toch tegen de maatregel. Want ik weet hoe het zou kunnen worden ingevuld in de rand rond Brussel. Het zou tot een eis kunnen komen om de bouwgrond alleen te verkopen aan Nederlandstaligen.’

Het decreet vermeldt nochtans niet dat je Nederlands moet spreken om bouwgrond te kunnen kopen in de rand rond Brussel, suste Keulen gisteren.

Bron: De Standaard

Vanaf september mogen bouwgronden in woonuitbreidingsgebieden van 67 Vlaamse gemeenten alleen worden verkocht aan mensen die een nauwe band kunnen aantonen met de gemeente.

De bedoeling van het Vlaamse grond- en pandendecreet, dat pas werd goedgekeurd in het parlement, is kansen te geven aan jonge gezinnen in dorpen en steden waar de gronden anders te duur zijn voor hen. Zoals we al eerder schreven, is dat vooral een probleem rond Antwerpen, Brussel en Gent, aan de kust en in grensgemeenten met Nederland. Daar worden gronden en huizen voor veel mensen uit de streek onbetaalbaar door de concurrentie met welstellenden van elders: rijke Nederlanders in de Kempen, eurocraten en rijke Franstaligen rond Brussel, welstellende stadsbewoners in de groene zones rond de steden en iedereen met een stevig spaarpotje die een stekje wil aan de kust.

Nijpend tekort aan huizen

Het idee werd in 2006 gelanceerd door Vlaams parlementslid Mark Demesmaeker (N-VA), die daarmee niet in de laatste plaats de verfransing rond Brussel te lijf wilde gaan.

"Maar we gaan daarmee de woonmarkt niet ontwrichten of discrimineren", zegt Philippe Heyvaert, woordvoerder van minister voor Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen (Open Vld). "Het decreet geldt alleen voor woonuitbreidingsgebieden: dat zijn gebieden waar nu niet mag gebouwd worden, maar die gemeenten als een soort van reserve hebben voor speciale woonprojecten als er een nijpend tekort is aan huizen. Ze kunnen gebruikt worden voor sociale of gewone woningen. Voor die laatste nu, zal in 67 gemeenten de nieuwe regeling gelden."

In totaal is in heel Vlaanderen op dit moment 230.000 hectare ingekleurd als onbebouwd woongebied, terwijl 16.000 hectare ingekleurd staat als woonuitbreidingsgebied. "Dat is dus maar elf procent", zegt Heyvaert. In die gebieden, als de gemeente ze laat bebouwen, zul je pas grond mogen kopen als je al een paar jaar in of rond de gemeente woont of werkt of als je voor een plaatselijk familielid zorgt.

De lijst van 67 dorpen en steden is tot stand gekomen op basis van de cijfers over de instroom van inwijkelingen, gekoppeld aan de stijgingen van de prijzen. Om de drie jaar zal de lijst opnieuw worden opgemaakt en zal de regeling worden geëvalueerd.

Dirk de Kort (CD&V), burgemeester van Brasschaat en Vlaams parlementslid, is helemaal gewonnen voor de regeling. "We gaan hier in Mariaburg een woonuitbreidingsgebied aansnijden rond een school, goed voor zowat 25 woningen. Die zullen dus uitsluitend naar mensen uit de eigen streek gaan of die hier werken. We hebben ook een inkomensgrens vastgelegd: voor tweeverdieners ligt die tussen 30.000 en 60.000 euro bruto per jaar. Wie minder verdient, komt in aanmerking voor een sociale woning. Wie meer heeft, kan op de privémarkt kopen."

"Het principe is edel", zegt Jan Boeykens, notaris in Antwerpen. "Maar ik denk dat Europa zich zal verzetten. In Nederland is ook al iets dergelijks geprobeerd en daar is het afgeblokt door de Europese Unie. Omdat het ingaat tegen het recht op vrije vestiging, ja." Parlementslid Mark Demesmaeker (NV-A), geestelijke vader van het decreet, beaamt dat het neerkomt op een ingreep in de vrije markt. "De vastgoedsector zal hier misschien niet gelukkig mee zijn. Maar het is sociaal verantwoord. We móeten iets doen tegen de sociale verdringing en tegen de aantasting van het sociale weefsel in onze gemeenten."

Francis Stijnen (CD&V), burgemeester van Turnhout, is niet direct voorstander van het nieuwe decreet: "Zorgen voor betaalbare gronden voor eigen inwoners is een goed idee, maar we willen ook een open stad blijven, die mensen aantrekt uit de hele regio. En de rijke Nederlanders die kopen bij ons niet de kleinere kavels in Turnhout, die trekken naar de groene gemeenten, ofwel kopen ze flats in het centrum. Maar goed, we moeten het decreet eerst nog eens goed bestuderen."

Bron: Gazet van Antwerpen

In heel wat gemeenten aan de Kust, in de grensregio met Nederland en in de Vlaamse Rand rond Brussel is bouwgrond vaak onbetaalbaar geworden voor jongeren die bij voorkeur in eigen streek willen blijven wonen.

Dat is geen nieuw fenomeen. Al jaren wordt het modale gezin op bepaalde plaatsen in Vlaanderen uit de markt geprijsd door kapitaalkrachtige nieuwkomers, wat leidt tot sociale verdringing. De Noorderkempen oefenen een grote aantrekkingskracht uit op vooral Nederlanders. In de Rand rond Brussel gaat het om ambtenaren van de internationale organisaties met het bijbehorende honorarium, om Franstaligen die Brussel ontvluchten of die in Brussel komen werken, maar zich niet in de stad willen vestigen. Die inwijking van mensen buiten de streek heeft tot gevolg dat veel jonge mensen geen andere uitweg meer zien dan weg te trekken uit hun gemeente en elders hun geluk te zoeken. De Vlaamse regering komt deels tegemoet aan de klachten van de oorspronkelijke inwoners van de betrokken gemeenten via de invoering van een voorrangsbeleid dat de mogelijkheid van betaalbaar wonen in eigen streek voor een aantal mensen realiseert.

De toepassing van het systeem is beperkt en zal de immobilliënsector allerminst overhoophalen. De regeling geldt uitsluitend voor woonuitbreidingsgebieden, niet voor woongebieden.  Wie een bouwgrond wil verkavelen, is niet gebonden door de regeling als die percelen reeds als bouwgrond werden ingekleurd. De criteria voor wie in aanmerking komt om ‘goedkopere’ bouwgrond aan te kopen, zijn behoorlijk ruim uitgeschreven. Zo kan iedereen in een bestaande verkaveling een appartement of een woning kopen. Daar verandert niets aan.

Al dan niet Nederlands spreken is niet een van de voorwaarden. Toch zien de Franstaligen in de Rand hier een verborgen agenda van de Vlaamse regering in, een nieuw middel om de verfransingsdruk in de Vlaamse gemeenten met faciliteiten tegen te gaan, terwijl het hier toch duidelijk om een sociale maatregel gaat. Ze zouden best een toontje lager zingen, want N-VA-Kamerlid Ben Weyts kwam een soortgelijke maatregel van de Waalse regering op het spoor die zonder veel ruchtbaarheid werd uitgevaardigd. Gezinnen waarvan één lid drie jaar in een gemeente woont, krijgen voorrang bij de toewijzing van een sociale woning. Waarom is de beslissing van de Vlaamse regering dan alweer een communautaire pesterij?

Bron: Gazet van Antwerpen

Mensen die vaak moeten passen bij de aankoop van een bouwgrond in eigen streek, krijgen het makkelijker. Want bepaalde gemeenten moeten voorrang geven aan inwoners. Vlaanderen telt vijf zones waar de voorrangsregel kan gelden: aan de kust, de Brusselse Rand, Gent , Antwerpen en de Kempense grensstreek (de gekleurde vlakken op de kaart).

De maatregel is een gevolg van het Grond- en Pandendecreet en het decreet Ruimtelijke Ordening. Die stellen duidelijk dat de voorrangsregel niet overal geldt. Maar wel in die typische gemeenten, waar de prijzen van de bouwgrond de pan uit rijzen en die tegelijkertijd met een grote instroom van buitenaf te kampen hebben. Bekend voorbeeld is de Vlaamse Rand rond Brussel waar Europese ambtenaren de grondprijs zwaar hebben opgevoerd. Hetzelfde gebeurt aan de kust waar half Vlaanderen een eigen stek wil.

"Of in de Kempense grensstreek", zegt Vlaams parlementslid Tinne Rombouts (CD&V), zelf afkomstig uit Hoogstraten. "In Poppel (Ravels) is de helft van de inwoners Nederlander. Hetzelfde in Meerseldreef in Hoogstraten. In deelgemeente Meerle  is dat aandeel 30 tot 35%."

Niet dat Rombouts tegen Nederlanders is. "Maar de nieuwe Belgen zijn niet meer van de jongsten. Daardoor heb je kans dat de crèches en scholen leeglopen, jeugdbewegingen wegkwijnen en tradities verloren gaan. Straks blijft niets meer over van de samenlevingsopbouw."

Daarom is de politica voor een gezonde mix van mensen en van huur- en koopwoningen. "Daardoor groeit de draagkracht van een dorp. Doe je dat niet, dan creëer je in elk dorp aparte blokjes en wijkjes. Dat is ongezond en werkt integratie tegen."

Bron: Het Belang van Limburg