Bijna 28.000 jobs gingen dit jaar in ons land verloren in de technologische industrie en de bouwnijverheid.
Crisis
Het verlies van banen in de Belgische technologische industrie in 2009 is veel groter dan verwacht. De sectorfederatie Agoria verwachtte dat er dit jaar 10.000 banen verloren zouden gaan maar het eerste halfjaar stond de teller reeds op 15.900. Agoria raamt het jobverlies voor 2009 nu op 25.000 banen. Mocht er geen tijdelijke werkloosheid zijn dan zou het jobverlies tot 45.000 stijgen.
‘Dat is het grootste banenverlies van de voorbije twintig jaar. Gelukkig was er tijdelijke werkloosheid voor bedienden, anders zou de toestand nog erger geweest zijn’, zegt Paul Soete, de topman van Agoria. Sinds het begin van de crisis daalde de omzet in de technologische sector met 20 procent. Ook de rendabiliteit daalde zorgwekkend: Agoria spreekt van een gemiddelde winstmarge van amper 1 procent. Bijna vier op de tien bedrijven werken met verlies. Ruim zes op de tien bedrijven verwachten dat het dieptepunt nog niet is bereikt.
Ook de bouwsector deelt in de klappen en verloor op anderhalf jaar tijd 4.500 jobs, waarvan 2.700 in Vlaanderen. Vooral de ruwbouwbedrijven krijgen klappen. De afwerkingsbedrijven hebben voorlopig nog werk met het voltooien van woningen. De Vlaamse Confederatie Bouw verwacht op korte termijn weinig beterschap. Het aantal vergunningen voor nieuwe woningen is dit jaar met 18 procent gedaald. Maar volgens de VCB kan een groene bouweconomie op termijn voor 16.000 bijkomende jobs zorgen. (BLG)
www.vcb.be
www.agoria.be
Bron: Het Nieuwsblad
In het eerste kwartaal 2009 ontvingen 972 staffunctionarissen uit de uitvoerende bouw, infra en gespecialiseerde aannemerij een ww-uitkering. Bij het CWI waren dat kwartaal 366 vacatures aangemeld. Dit blijkt uit de Arbeidsmarkt Monitor die het EIB over de eerste drie maanden van 2009 heeft samengesteld.
De werkloosheid was met 308 ontvangers van een uitkering het hoogst onder het middenkader uit de bouw en infra, gevolgd door de hogere leidinggevenden en de kadermedewerkers uit de gespecialiseerde aannemerij met 264 respectievelijk 125 uitkeringsgerechtigden. Middenkaderfunctionarissen maken de meeste kans op een nieuwe baan. Binnen dit vakgebied bleken 246 vacatures te zijn, tegen slechts 22 voor kaderfunctionarissen uit de gespecialiseerde aannemerij, 54 voor de hogere leidinggevenden en 44 voor de uitvoerders.
De Arbeidsmarktmonitor laat verder zien dat de werkloosheid onder kaderpersoneel het hoogst is in de Randstad. Hier waren 339 staffunctionarissen op zoek naar een andere baan. Voor hen stonden 147 vacatures open. De regio Zuid (de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland) volgt met 309 functionarissen zonder werk en 92 vacatures.
Bron: Cobouw
Het aantal werklozen in Vlaanderen lag in juni 23,5 procent hoger dan in juni 2008. Dat heeft Vlaams minister van Werk Frank Vandenbroucke (SP.A) gemeld. Vooral mannen en jongeren zijn het slachtoffer van de economische crisis.
De stijging van de werkloosheid is de voorbije maanden steeds versneld. Sinds november vorig jaar neemt het aantal werklozen in Vlaanderen toe, aanvankelijk traag (+0,2 procent in november en +3,9 procent in december), maar nadien steeds sneller (+15 procent in februari, +18 procent in april en +23 procent in mei en juni).
Het aantal werklozen is met ruim 37.000 gestegen tot 195.309. Dat is 6,81 procent van de beroepsbevolking. De crisis treft vooral mannen en jongeren. Zo nam het aantal mannelijke werkzoekenden op een jaar tijd toe met 37,5 procent; het aantal vrouwelijke werklozen met “maar” 11,2 procent. Vooral mannen werken in industriële bedrijven en die krijgen rake klappen door de crisis. Het succes van de dienstencheques is een verklaring voor de gunstigere evolutie van de vrouwelijke werkloosheid.
Ook de groep jongeren (-25 jaar) heeft flink te lijden onder de crisis. Vergeleken met juni 2008 waren er de voorbije maand 35,8 procent meer werklozen in deze groep. Bij de oudere werkzoekenden is de stijging minder groot. Er zijn verschillende verklaringen voor dit fenomeen. Zo werven bedrijven minder aan en werken jongeren vaker in een tijdelijk statuut. Bij afslankingen zijn het het vaakst ook de laatste aangeworven werknemers, vaak jongeren, die het eerst moeten vertrekken.
“Het blijven economisch erg harde tijden, daar bestaat geen twijfel over”, zegt minister Vandenbroucke. “Investeren in opleiding en begeleiding van werkzoekenden blijft noodzakelijk. Voor de nieuwe Vlaamse regering geldt dan ook één belangrijke boodschap: ze moet investeren in jobs, jobs, jobs.”
Bron: De Redactie
Bij 52 procent van de Vlaamse bouwbedrijven zijn nu één of meer vakarbeiders tijdelijk werkloos. "Als de crisis lang aanhoudt, moeten ze dat tijdelijke spijtig genoeg inwisselen voor het definitieve", zegt Bouwunie.
"Dat de nood momenteel hoog is, blijkt uit het feit dat bijna acht op de tien bouwwerkgevers denken binnen de vier weken opnieuw een beroep te moeten doen op tijdelijke werkloosheid. Twintig procent van de bouwwerkgevers die dit nu nog niet doen, verwachten zich daaraan binnen de maand", aldus Bouwunie.
De ondernemersorganisatie merkt nog op dat de faillissementscijfers in de bouw de jongste weken oplopen. In de periode september 2008-januari 2009 was er een stijging van 18 procent tegenover dezelfde periode in 2007-2008. Ruim de helft van de aannemers verwacht dit jaar een duidelijke omzetdaling in de nieuwbouw. Voor de appartementbouw loopt dat zelfs op tot 60 procent.
Bron: De Morgen
De werkgevers willen het systeem van tijdelijke werkloosheid zo snel mogelijk uitgebreid zien tot de bedienden. De vakbonden zien dat niet zitten en willen het dossier meenemen in het debat over het eenheidsstatuut van arbeiders en bedienden. "Daarvoor is er te weinig tijd", zegt Dominique Michel (Fedis). "Laten we nu ad hoc maatregelen nemen."
Dat vindt ook Fa Quix van Fedustria: "Het kan om een tijdelijke maatregel gaan van bijvoorbeeld één jaar. We gaan ervan uit dat de economie nadien herneemt. Maar blijkbaar hebben de vakbonden liever dat we bedienden moeten ontslaan, dan dat we ze in dienst kunnen houden dankzij tijdelijke werkloosheid. Er kan natuurlijk gesproken worden over modaliteiten – hoeveel weken, welke bedienden, beperking van de sectoren… Maar in onze industriële sectoren is het systeem een absolute noodzaak om te kunnen overleven."
Uit een enquête die Agoria bij zijn leden hield, blijkt dat 85 procent voorstander is van een uitbreiding van tijdelijke werkloosheid. "Overal waar je produceert, is dat een probleem", zegt topman Paul Soete.
De maatregelen om de werktijd van de bedienden aan te passen, bijvoorbeeld door het vervroegd opnemen van verlof-dagen, is volgens Soete werken in de marge. Net als het veelvuldig opnemen van tijdskrediet. Soete: "Tijdskrediet is een stelsel dat een werknemer kan aanvragen om werk en privé beter op elkaar af te stemmen. Het is geen werkgeversinstrument. Tijdelijke werkloosheid is dat wel."
De bouwsector heeft evenmin een probleem met een uitbreiding van tijdelijke werkloosheid naar bedienden. Gabriël Delporte van de Confederatie Bouw plaatst wel twee kanttekeningen: "Is het financieel haalbaar? Een uitbreiding van het systeem betekent immers extra kosten voor de sociale zekerheid. En moet je geen onderscheid maken tussen de sectoren? In de bouw heb je bijvoorbeeld twee soorten bedienden. Enerzijds zijn er de sedentaire die tekenwerk doen en administratieve taken vervullen. Voor hen lijkt deze conjuncturele maatregel minder dringend. Anderzijds zijn er de bedienden die op de werkplaats zelf actief zijn. Voor hen is een uitbreiding van het stelsel wel aangewezen."
Bron: Trends
