Minister van Ruimtelijke Ordening Philippe Muyters (N-VA) verdedigt met hand en tand het grond- en pandendecreet van de Vlaamse regering. Enkele maanden geleden bereidde diezelfde Muyters – toen nog topman van Voka – een juridische veldslag voor om datzelfde decreet zwaar te bekampen.

Toen Philippe Muyters enkele maanden geleden nog aan de top stond bij werkgeversorganisatie Voka, raakte hij het al snel eens met de bouwsector: ze zouden het ‘verfoeide’ grond- en pandendecreet van de Vlaamse regering zwaar gaan bekampen. Waarom? Omdat het decreet de bouwsector verplicht meer sociale woningen te bouwen, wat de prijzen van alle andere woningen volgens hen zal doen stijgen.

Samen met de bouwsector bereidde Muyters een juridische veldslag voor om het decreet – dat volgende week van kracht wordt- alsnog van tafel te kunnen vegen. Het dossier ligt bij Voka nog altijd bovenaan de stapel. Eén ding is wel compleet veranderd: Muyters heeft de overstap gemaakt naar het politieke strijdtoneel.

Als Vlaams minister van Ruimtelijke Ordening is hij nu bevoegd voor het bewuste decreet dat hij nog niet zolang geleden afschoot. Gisteren wilde hij er niet te veel woorden aan vuilmaken, maar zijn korte reactie spreekt boekdelen: ‘Ik bekleed momenteel de functie van Vlaams minister en zal dus ook in die hoedanigheid loyaal het regeerakkoord uitvoeren.’

De oude Vokabaas botst met zijn verleden, zoveel is duidelijk. Hij zal zichzelf nog wel vaker tegenkomen nu hij minister is geworden, fluisteren ze bij Voka. En ook bij de N-VA twijfelen ze er niet aan. ‘Ja, natuurlijk zal hij nog van die ongemakkelijke toestanden meemaken’, zegt woordvoerder Piet De Bruyn. ‘Maar laat ons vooral benadrukken dat het maar ‘een beetje’ ongemakkelijk is. Hij speelt nu eenmaal een andere rol, en hij heeft die klik in zijn hoofd ook écht gemaakt.’

Op het kabinet van Muyters verwachten ze nog meer dossiers waarin de oude en de nieuwe Muyters lijnrecht tegenover elkaar zullen komen te staan. Twee weken geleden al maakten ze min of meer hetzelfde mee. In een eerste reactie op de begrotingscijfers verkondigde Muyters dat de Vlaamse regering dit jaar nog 1 miljard zou besparen. Dat was wat hij als Vokavoorzitter geëist had. Enkele uren later moest hij zich publiekelijk corrigeren en toegeven dat de Vlaams regering maar op 200 miljoen mikte.

En er liggen nog andere pijnlijke dossiers in het verschiet. Zo is er het dossier van de Oosterweelverbinding: de Vlaamse overheid blijft wachten op het uitgestelde advies van Antwerpen, voor Voka moesten de werken al begonnen zijn. Of het voornemen van de Vlaamse regering om een pak nieuwe en vooral grote tramprojecten op te starten. Voka zei er nooit nee tegen, maar wilde op dat vlak altijd al elke cent twee keer omdraaien.

Bron: De Standaard

Piet De Bruyn is vandaag gestart is als woordvoerder van Vlaams minister van Financiën, Begroting, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport, Philippe Muyters (N-VA).

Piet De Bruyn was partijwoordvoerder van de N-VA geweest van oktober 2004 tot december 2007, waarna hij Vlaams parlementslid werd tot aan de verkiezingen van 7 juni.

Bron: Het Nieuwsblad

Er komen soepeler regels in de ruimtelijke ordening, om investeringen niet meer af te remmen.
Een kort, maar verrassend hoofdstukje in het regeerakkoord is dat over ‘het afronden binnen een redelijke termijn’ van de goedkeuringsprocedures voor investeringen.

Concreet gaat het over een versoepeling van allerlei regels van de ruimtelijke ordening, vooral de MER’s en de RUP’s, respectievelijk de milieu-effectenrapporten en de ruimtelijke-uitvoeringsplannen. Die zorgen vandaag voor heel wat vertragingen bij privé-investeringen, maar ook bij openbare investeringen, zoals de Oosterweelverbinding.

In haar nadagen beloofde de vorige Vlaamse regering trouwens al daar wat aan te doen, omdat het in crisistijden als deze zeker niet aangewezen is investeringen af te remmen die gepland zijn en waarvoor er geld is.

Zo is het de bedoeling meer infrastructuurprojecten mogelijk te maken zonder dat er al een ruimtelijk uitvoeringsplan (RUP) voor die projecten moet bestaan. Ook de MER-reglementering zal volgens het regeerakkoord soepeler worden toegepast.

Verder is het ook de bedoeling de procedures die gevolgd moeten worden bij onteigeningen, flink te versoepelen. De goedkeuringsprocedures die lokale besturen moeten volgen voor werkzaamheden die door de Vlaamse overheid gesubsidieerd worden, zouden hetzelfde lot ondergaan.

Voor de aanleg van fietspaden aan de rand van bosgebieden of in bosgebieden komt er ‘een generieke vrijstelling’, maar aan de regel dat ter compensatie elders bomen geplant moeten worden, verandert niets.

Als ‘impulsmaatregel’ kunnen in een periode van twee jaar voor ‘projecten van algemeen belang’ ook soepeler regels worden opgelegd, als dat de investeringen bevordert.

Bron: De Standaard

De technische werkgroepen raakten het ondertussen eens over belangrijke punten in de luiken energie, milieu en ruimtelijke ordening. Over de inperking van de macht van de provincies is het laatste woord nog niet gezegd.

In de werkgroep ruimtelijke ordening werd de afspraak gemaakt dat het bestaande ruimtelijk structuurplan in ieder geval uitgevoerd zal worden. Dat plan voorziet 38.000 hectare natuur, 10.000 ha bos- en 750.000 ha agrarisch gebied. “In principe had dat plan al in 2007 uitgevoerd moeten zijn, maar dat is niet gelukt”, zegt een onderhandelaar. De socialisten vreesden dat de CD&V’ers zouden proberen om de bestaande doelstellingen terug te schroeven, maar dat gebeurde uiteindelijk niet. Er zal nog gediscussieerd worden door de centrale onderhandelingsgroep over de opstart van een nieuw ruimtelijk structuurplan. Niet alle onderhandelaars zijn daar even happig op omdat het veel extra huiswerk oplevert voor de lokale besturen. Sommige gemeentes zijn nu nog niet rond met de uitwerking van het eerste plan.

Bij het woonbeleid engageerden de onderhandelaars er zich toe om eerst en vooral het ambitieuze grond- en pandendecreet, dat aan het einde van Peeters I werd goedgekeurd, uit te voeren. De extra beleidsruimte zou worden gebruikt om de huursubsidies voor meer mensen toegankelijk te maken. Het huidige systeem van huursubsidies zou voor te weinig mensen een oplossing bieden. De criteria voor die doelgroep zouden daarom versoepeld worden.

Interne staatshervorming

Sommige onderhandelaars tellen nog ‘zeven overblijvende knelpunten’. Een van die knelpunten gaat over de mogelijke beperking van de bevoegdheden van de provincies. Die zouden zich niet langer mogen bezighouden met gemeenschapsmateries zoals cultuur of onderwijs. In de eerste nota van de formateur werd al aangekondigd dat bevoegdheden maximaal nog door “twee niveaus” zouden mogen worden uitgeoefend, in het kader van “minder bestuurlijke verrommeling door een interne staatshervorming”.
Zo wordt het bibliotheekbeleid op dit moment uitgestippeld door de gemeente, de provincie en de Vlaamse overheid. In de toekomst zouden nog maar twee niveaus zich met de bibliotheken mogen bemoeien. Concreet betekent dit dat de provincies ertussenuit zouden vallen.

Sp.a en N-VA zijn ronduit voorstander van die inperking van de macht van de provincies, CD&V houdt er naar verluidt ‘een gespleten mening’ op na. Wellicht wordt de hervorming van de provincies doorverwezen naar een commissie ‘interne staatshervorming’ die de komende vijf jaar de overlappingen tussen de verschillende bestuurlijke niveaus moet uitzuiveren.

Bron: De Morgen

Duizenden bouwprojecten dreigen langdurige vertraging op te lopen, omdat de oude en nieuwe wetgeving op het terrein van ruimtelijke ordening niet op elkaar aansluiten. Dit zeggen Cees van de Sanden en Martin Woodward, advocaten bij Loyens & Loeff.

Door de nieuwe Wet ruimtelijke ordening, die 1 juli 2008 is ingegaan, vervallen vrijstellingen die voor deze datum verleend zijn. Zowel kleine als grote bouwprojecten kunnen daardoor worden opgehouden. `Het is moeilijk aantallen te noemen`, aldus Woodward. `Duidelijk is wel dat het in potentie om duizenden projecten kan gaan.` De situatie wordt veroorzaakt door het feit dat gemeenten op basis van de oude wet massaal vrijstellingen verleend hebben voor bouwplannen die in strijd zijn met geldende bestemmingsplannen. Jurisprudentie wijst uit dat deze vrijstellingen niet geldig zijn.

Volgens beide advocaten bepaalt de nieuwe wet dat voor een project dat in strijd is met een geldend bestemmingsplan, alleen een bouwvergunning kan worden verleend als hiervoor een zogenoemd projectbesluit genomen is. Een dergelijk besluit is echter niet hetzelfde als de vrijstelling op basis van de oude wetgeving. De wetgever heeft nagelaten een overgangsregeling op te nemen waarin vrijstelling en projectbesluit gelijk worden gesteld. Daarom vinden Van de Sanden en Woodward dat de minister van VROM de wet moet aanpassen middels een spoedreparatie.

Gebaseerd op: Cobouw

INTERVIEW – Minister van Ruimtelijke Ordening  Dirk Van Mechelen  (Open VLD) koos te vaak de kant van de economie, vindt de milieubeweging. Van Mechelen ontkent.
      
Het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen (RSV) moet Vlaanderen leefbaar houden. Maar volgens de milieubeweging gaan we erop achteruit in plaats van vooruit. Het RSV wordt aangepast als economische projecten er niet in passen, en dat ten koste van open ruimte.

‘Dat klopt niet. De cijfers bewijzen dat we meer dan ooit het RSV uitvoeren. De dertien stedelijke gebieden zijn bijna allemaal definitief afgebakend, net als de dertien buitenregio’s: heel wat landbouw-, natuur-, bos- en groengebieden zijn herbevestigd. Per buitenregiogebied is een richtcijfer uitgerekend om tot 10.000 ha extra bosgebied te komen. Trouwens, de Voka’s van deze wereld vinden net dat we veel te weinig ruimte voor bedrijventerreinen voorzien.’

Het bedrijfsleven vraagt 6.000 ha bedrijfsterreinen extra, maar er zijn nog zoveel bedrijfsterreinen die er ongebruikt bij liggen.

‘In tijden van laagconjunctuur moet je een strategische voorraad aanleggen om klaar te staan wanneer de crisis heeft plaatsgemaakt voor hoogconjunctuur. Want als een multinational een distributiecentrum wil bouwen, dan heeft hij zo’n 20 à 25 ha nodig die je snel ter beschikking moet kunnen stellen. En wat de oude bedrijfsterreinen betreft, ik heb het decreet op de brownfield-convenanten goedgekeurd en 42 projecten zijn ontvankelijk verklaard. Dat zijn vervuilde oude industriële sites waarvoor een speciale regeling is getroffen, die promotoren toelaat om een site aan soepelere voorwaarden te ontwikkelen.’

Is het wel verstandig om van Vlaanderen altijd weer het logistieke centrum van Europa te willen maken? Onze lucht is al zo vervuild, de wegen zijn al dichtgeslibd en de ruimte is al zo beperkt.

‘Je kunt je ook de vraag stellen of we in Vlaanderen wel aan autoassemblage moeten doen en of we industrie moeten hebben. Ik wil 150.000 mensen een baan geven. Ik geloof in innovatie en hoogtechnologische activiteiten, maar het is een verhaal van én/én, niet van of/of.’

Wat moet er op het vlak van ruimtelijke ordening de volgende vijf jaar gebeuren?

‘We moeten een nieuw Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen maken. Eén dat de plannen uittekent tot 2020 en een doorkijk geeft tot 2050.’  (ig)

Bron: De Standaard

Grond- en pandendecreet

Op de valreep van deze regering werd het nieuwe grond- en pandendecreet goedgekeurd. Dat zegt dat er tegen 2020 65.000 sociale woningen moeten bijkomen in Vlaanderen. Het decreet bevat ook extra stimulansen om leegstaande of verkrotte woningen te renoveren. Wie een verkrotte woning opknapt, kan een fiscaal voordeel tot 4.500 euro krijgen. Bij grote verkavelingsprojecten moet er verplicht een sociaal aanbod zijn. In alle gemeenten moet 1,66 procent van de nieuwe woningen sociale huurwoningen zijn.

Nieuw decreet ruimtelijke ordening

Voor sommige kleine en/of duidelijk vast te stellen werkzaamheden zal de burger niet langer een bouwvergunning moeten aanvragen. Een melding is voldoende. Zonder tegenbericht na twintig dagen, mag men met de werkzaamheden beginnen. Dat betekent veel tijdwinst voor wie een veranda, garage of groter tuinhuis wil bouwen of zelfs een nieuwe woning in een nieuwe verkaveling.

Als bouwvergunningen worden geweigerd, kan men geen beroep meer aantekenen bij de minister, wel bij een administratief rechtscollege.

De verjaringstermijn van bouwovertredingen is korter geworden, er zijn meer mogelijkheden tot minnelijke schikking en tot regularisaties.

Voor illegale weekendhuisjes werd een uitdovend woonrecht voorgesteld: de bewoners mogen blijven tot het einde van hun leven, maar de huisjes kunnen niet worden geërfd.

Ontvoogding gemeenten

De gemeenten beslissen volledig zelfstandig over alle stedenbouwkundige aanvragen van particulieren. Daardoor verloopt de afhandeling van de aanvragen veel sneller. Nog niet alle gemeenten zijn ontvoogd, maar dat is een kwestie van tijd.

Brownfield-convenanten

Met deze convenanten is het mogelijk vervuilde en verloederde terreinen aan te pakken. Aan bouwpromotoren worden soepelere voorwaarden opgelegd om de site te ontwikkelen. Er zijn meer dan veertig sites geselecteerd, 21 convenanten zullen tijdens deze regering nog worden afgesloten.

Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen

377 Ruimtelijke Uitvoeringsplannen zijn goedgekeurd of zitten in de fase van de goedkeuring.  (ig)

Bron: De Standaard

Eigenlijk zou in de volgende Vlaamse regering de ruimtelijke ordening onder de minister van Welzijn moeten vallen.

Dat de minister van Welzijn in de volgende Vlaamse regering ook bevoegd moet worden voor de ruimtelijke ordening, staat niet in die woorden in de resoluties van de speciale commissie Zorg en Wonen die het Vlaams Parlement in het najaar 2008 oprichtte. Maar het is wel een lapidaire samenvatting ervan.

De basisconclusie die besloten zit in de resoluties die de commissie deze week indiende, is dat het niet de bedoeling is de massaal aangroeiende groep van ouderen allemaal onder te brengen in rusthuizen, maar ze zoveel mogelijk thuis te laten leven. Dan is niet alleen een aanpassingsbeleid voor hun woningen nodig maar ook een aanpassing van de manier waarop we wonen, en dat is ruimtelijke ordening.

En dan duikt het ‘Antwerps model’ op, dat al opgang maakt op internationale fora maar in Vlaanderen zelf nog onbekend is. Het is ontwikkeld in het Antwerpse OCMW waar voorzitster Monica De Coninck (SP.A) de plak zwaait.

Het streeft naar een indeling van de stad in woonzorgzones waarbij de lokale overheid – OCMW of gemeente – nagaat of er voldoende ‘infrastructuur’ aanwezig is om een ‘zorgende zone’ te zijn. Is dat niet zo, dan is beleid nodig; de overheid moet niet noodzakelijk alles zelf aanbieden, ze moet zorgen dat het er is. Zijn er genoeg winkels? Is er een apotheek? Is er een dienstencentrum? Is er voldoende paramedisch personeel in de omgeving? Maar ook: zijn er wegen of paden waarlangs inwoners – ouderen, maar ook mensen met een handicap en gezinnen met kinderwagens en -fietsen – zich veilig kunnen bewegen?

En daarin zit meteen de nieuwe ‘zorgcoalitie’ besloten. Je moet niet opkomen voor aparte doelstellingen voor ouderen, vaak vallen hun belangen en verwachtingen gelijk met die van personen met een handicap en die van jonge en andere gezinnen, luidt het.

‘Zorgbehoevenden indelen in hokjes is passé’, zegt Else De Wachter (SP.A) die de commissie Zorg en Wonen voorzat.

De bijna vijftig resoluties die de commissie eind deze maand nog voorlegt aan de plenaire vergadering van het aftredende Vlaams Parlement, verschuift ook een deel van het sociaal beleid naar de gemeenten. En dat is een filosofie die al een tijd leeft op Vlaams niveau, maar nog geen echte doorbraak kende. Onder meer het decreet over het ’sociaal huis’ in elke gemeente past in die filosofie.

‘En dat betekent, zoals ook de centrumsteden vragen, een verschuiving van financiële middelen van de Vlaamse overheid naar de gemeenten’, zegt Else De Wachter. Onder meer voor het geld voor de aanpassing van woningen van bejaarde en andere bewoners met zorgbehoeften.

De uitgebreide resoluties van deze speciale commissie sluiten ook aan bij andere recente beleidsinitiatieven zoals het pas goedgekeurde woonzorgdecreet. Het lijkt erop dat de gedachten rijpten in het laatste deel van de regeerperiode en dat het ‘oud parlement’, op het eind van zijn regeerperiode, de synthese ervan nog wil overdragen of opleggen aan de volgende Vlaamse regering.

Bron: De Standaard

De Brusselse MR heeft felle kritiek geleverd op de regionale regering en de meerderheid in het Brussels parlement in verband met de hervormingsplannen van het Brussels Wetboek van Ruimtelijke Ordening (BWRO). Het BWRO vormt de juridische basis voor de ruimtelijke ordening in Brussel.

Volksvertegenwoordiger Willem Draps stelde, met instemming van Viviane Teitelbaum, Nathalie Gilson en Isabelle Molenberg, dat de urenlange debatten in de Commissie Ruimtelijke Ordening niet geleid hebben tot een vereenvoudiging van de procedures, maar dat het project eerder het tegenovergestelde effect heeft.

Het ontwerp van ordonnantie waarin de wijzigingen zijn opgenomen, zou voor het einde van de legislatuur in de plenaire vergadering besproken en gestemd moeten worden. (belga/edp)

Bron: Het Laatste Nieuws