Geldverstrekkers gaan de manier veranderen waarop executieveilingen plaatsvinden. Ze willen dat huizen die gedwongen worden verkocht in de toekomst meer geld opbrengen.
Ook moeten particulieren makkelijker kunnen meebieden tijdens dergelijke veilingen.
Een woordvoerder van ING Bank bevestigde maandag een artikel hierover in Het Financieele Dagblad.
Geldverstrekkers zijn vanaf begin dit jaar hierover in overleg met notarissen en de stichting achter de Nationale Hypotheek Garantie (NHG).
Groter
Een van de maatregelen die de partijen willen nemen, is dat de veilingen voortaan groter worden en op minder locaties in Nederland. Dat moeten er zestien worden, van dertig tot 35 nu.
Een huis op een executieveiling zou 37 procent minder opleveren dan de marktwaarde. Hypotheekgevers en banken blijven daardoor met een forse restschuld zitten.
Vorig jaar waren er ongeveer tweeduizend executieveilingen, maar analisten verwachten dat dit aantal op zal lopen als gevolg van de recessie.
Notarissen
NHG uitte eerder dit jaar al kritiek op notarissen. Ze zouden er veel te weinig aan doen om een zo hoog mogelijke opbrengst te realiseren bij de executieverkoop van woningen.
In 2004 zei NHG al zich zorgen te maken over geruchten dat veilingen worden gemanipuleerd door de handel. Er zou sprake zijn van prijsafspraken tussen kopers onderling. Notarissen zouden daarvan op de hoogte zijn, meldde de Volkskrant destijds.
Locaties
”Banken hebben er geen baat bij dat er bij executieveilingen sprake is van een ondoorzichtige markt. Ze worden gehouden op veel locaties, waarbij de kostenstructuur niet duidelijk is. Er moet een transparante markt komen en wij nemen hiertoe de regie in handen”, zei de woordvoerder.
Om de positie van particulieren tijdens de veilingen te verbeteren, willen de banken de termijn van de executieveilingen oprekken. ”Naar vier weken, zodat iemand tijd genoeg heeft om een financiering te regelen”, aldus de woordvoerder.
Ook willen ze er onder meer voor zorgen, dat particulieren een huis dat ze eventueel willen kopen gewoon kunnen bezichtigen. Dat is nu niet altijd mogelijk.
Bron: ANP
Het Vlaamse Energieagenschap eist – op straf van boete – een energiecertificaat voor elke verkochte woning. Ook als ze de volgende dag wordt afgebroken.
Kafka leeft en hij heeft zijn intrek genomen in de kantoren van het Vlaamse Energieagentschap. Burgemeester Luc Peetermans (CD&V) begrijpt er niks van. “In onze gemeente worden herinrichtingswerkzaamheden in de dorpskom uitgevoerd”, begint de burgemeester aan zijn kolderesk verhaal.
“Voor dit project worden verscheidene huizen afgebroken. Die liggen allemaal al tegen de grond, behalve de leegstaande woning in Dorp 39. Dat huis moet de gemeente nog kopen. Dat gebeurt deze week. Meteen daarna volgt de sloop, want de werkzaamheden voor de herinrichting van het dorp beginnen einde mei.”
Njet
Blijkt nu dat de verkoper van de woning verplicht is om nog een energieprestatiecertificaat voor de woning te laten opmaken.
Om zich van die onzinnige eis te ontdoen en de gemeente de kosten (250 euro) te besparen, schreef burgemeester Peetermans een beleefde brief naar het Vlaamse Energieagentschap in Brussel, met de vraag tot ontheffing van de aanvraag voor een energie- prestatiecertificaat, aangezien het huis enkele dagen na de aankoop plat zou liggen.
"Geen uitzondering"
Geen sprake van, zo antwoordt de ambtenarij vrolijk. “Voor woningen die zullen afgebroken worden, geldt geen uitzondering.”
In één moeite geeft het Vlaamse Energieagentschap mee dat de eigenaar bij de verkoop van zijn huis zonder het bewuste energiecertificaat een boete riskeert tussen 500 en 5.000 euro.
Onbewoonbaar?
“Begrijpen wie kan. De enige uitzondering die de administratie toestaat, slaat op onbewoonbaar verklaarde woningen”, reageert Luc Peetermans.
“Misschien moet ik dat huis een dag voor we de sloophamer ertegenaan slaan dan eerst onbewoonbaar verklaren?”
Bron: Gazet van Antwerpen
Immotheker John Romain ziet vastgoeddromen uiteenspatten
‘Volgens mij zijn de huizenprijzen in ons land tijdens de laatste maanden van 2008 en de eerste van dit jaar met5 tot 10procent gezakt. Dat is geen moment te vroeg, want de afgelopen jaren moesten velen afhaken in de ratrace naar een eigen huis. ‘Het was kinderen of een eigen huis.’
Het is intussen al vijftien jaar geleden dat John Romain zijn eerste Immotheker-kantoor opende in ons land. Het idee haalde hij uit Nederland, waar de Hypotheker zich toen een plekje aan het veroveren was in het kredietlandschap. Nu zijn ze al met zeventig Immothekers die balanceren op het slappe koord tussen gratis advies verlenen en woonkredieten verkopen.
Die spanning tussen het commerciële en het adviserende heeft Romain heel bewust ingebouwd. ‘Een Immotheker is meer dan een makelaar in woonkredieten die je aan de laagst mogelijke rente helpt. Hij is er ook om je te behoeden voor budgettaire rampen.’
‘We moeten hier geregeld vastgoeddromen doorpikken. Alleenstaanden die een huur betalen van 500 euro en verder geen cent sparen, maar wel dromen van een loft van 300.000 euro. Als zij hier na enkele uren buitengaan in het besef dat een appartementje van 120.000 euro voor hen het hoogste goed wordt, is dat uiteraard een bittere pil. En dan heb je als Immotheker nog niets verdiend. Integendeel.’
‘Makkelijk is onze rol niet altijd’, zegt Romain, ‘maar iemand moet het hen wel vertellen. Anders gebeuren er ongelukken. En jammer genoeg moeten de jongste jaren steeds meer kandidaat-kopers helemaal afhaken. Twee jaar geleden mondde driekwart van onze adviezen in concrete dossiers uit in een woonkrediet, nu is dat nog hooguit de helft.’
‘In vergelijking met Ierland, Spanje of Groot-Brittannië zijn de vastgoedprijzen in ons land weliswaar heel geleidelijk gestegen, maar dat belet niet dat ze de jongste tien jaar verdubbeld zijn, terwijl de lonen met minder dan 40procent zijn gestegen. Dat is een race die niemand kan winnen.’
‘De kwetsbaarste groep bestaat uiteraard uit de alleenstaanden. De schaalvoordelen van het samenwonen gaan aan hen voorbij en bovendien kunnen partners een lening met z’n tweeën aflossen. Maar de jongste jaren moeten ook paren met kinderen de rol lossen. Enkele decennia geleden was het de normaalste zaak van de wereld dat je eerst huwde of ging samenwonen, dan kinderen kreeg en vervolgens, als je gezinssituatie min of meer stabiel was, op zoek ging naar een eigen woning. Nu is dat in veel gevallen een doodlopende straat geworden. Wie aan kinderen begint voor hij een eigen huis heeft, stelt steeds vaker vast dat zijn maandelijkse kosten al zo hoog zijn opgelopen en het spaarvermogen zo klein is geworden, dat een woonkrediet echt te zwaar om dragen is. Paren die eerst een huis kopen, kunnen vaak nog flink sparen en halen het dan nog net.’
Maar krijgen ze dan nog kinderen?
(lacht) ‘Daarover hebben wij uiteraard geen statistieken.’
Ouders of grootouders staan toch ook vaak klaar om financieel bij te springen?
‘Vroeger wel, ja. Maar het is afwachten wat de gevolgen zijn van de beurscrisis. Ik heb de indruk dat een modale belegger toch gauw een kwart van zijn vermogen kwijt is. Ouders zullen nu allicht een stuk minder gul worden, anders brengen ze hun eigen oude dag in gevaar.’
‘We houden hierover nog niet zo lang statistieken bij, maar in een jaar tijd hebben we het aandeel van de "familiale hulp" in de totale kosten van het vastgoedproject zien afnemen van bijna15 tot iets meer dan 13procent. Dat lijkt niet veel, maar hoe betrouwbaar zijn die cijfers? Vaak wordt geld dat kinderen bij hun huwelijk gekregen hebben, na enkele jaren al niet meer gezien als familiale hulp, maar gewoon als eigen spaargeld.’
‘Als je het mij vraagt, is de hulp van ouders en grootouders tegenover midden vorig jaar met10 tot 20procent verminderd. Jonge mensen staan er opnieuw meer alleen voor. Bovendien zullen de kosten van de vergrijzing voor een flink deel op hun schouders belanden.’
De jongste maanden lijkt het tij toch wat te keren.
‘Ja, in de zin dat de kopers op de vastgoedmarkt weer sterker staan. Er is gewoon minder vraag en bijgevolg staan de kopers sterker. Het aantal aanvragen voor hypothecaire leningen is sinds november vorig jaar met zowat een derde teruggevallen. In november bijvoorbeeld werden nog 10.500 aanvragen ingediend, gemiddeld voor een bedrag van 133.000 euro. Een jaar eerder waren er dat nog 15.400 voor een gemiddelde lening van meer dan 138.000 euro. Als je het vierde kwartaal van 2007 vergelijkt met dat van vorig jaar, kom je nog steeds uit op een afname met7 tot 8procent. Volgens de financiële sector verbeterde de situatie de afgelopen weken wel opnieuw, maar officiële cijfers hebben we daarover nog niet.’
‘Eenzelfde soort tendens blijkt uit onze eigen statistieken. We compileren die uit een hele reeks internetsites waarop vastgoed te koop wordt aangeboden. Daaruit blijkt bijvoorbeeld sinds het tweede kwartaal van vorig jaar een duidelijke toename van het aantal dagen die verstrijken tussen het te koop aanbieden van een huis en de uiteindelijke verkoop ervan. Die tijd was einde maart opgelopen tot gemiddeld 136 dagen, tegen72 een jaar geleden.’
‘Ook de gemiddelde vraagprijs van al die woningen dooreen genomen ligt een heel stuk lager. Van meer dan 413.000 euro eind april vorig jaar ging het naar 357.000 euro drie weken geleden. Recentere cijfers hebben we niet. En we stellen sinds oktober vorig jaar ook een geweldige toename vast van het aantal afgeprijsde woningen. Terwijl een jaar geleden minder dan één huis op de tien afgeprijsd werd, nog voor de eigenlijke onderhandelingen met de uiteindelijke koper begonnen waren, was dat eind vorig jaar opgelopen tot bijna één op de twee. Pas de jongste weken lijkt de situatie enigszins te normaliseren, maar toch wordt nog meer dan één huis op de drie afgeprijsd.’
‘Gemiddeld gaat er zo’n 9procent van de prijs, gewoon om het huis op de markt te "herlanceren", want reken maar dat er in de uiteindelijke onderhandelingen met de verkoper nog eens5 tot 10procent van de prijs gaat. We hebben weliswaar nog geen definitieve cijfers, maar mij zou het niets verwonderen als binnen enkele maanden blijkt dat de gemiddelde effectieve verkoopprijs van huizen tijdens de laatste maanden van 2008 en de eerste van dit jaar met5 tot 10procent is gedaald.’
Een goed moment om te kopen dus? Of liever nog even wachten?
‘Het is duidelijk een goed moment nu. Wachten lijkt minder aangewezen, want als het klopt dat het aantal aanvragen voor hypothecaire leningen opnieuw aantrekt, wijst dat erop dat de prijsdalingen niet onopgemerkt zijn gebleven. Je ziet ook dat het aantal huizen dat te koop wordt aangeboden, de jongste weken niet meer verder zakt. De markt lijkt zich nu op een lager niveau te stabiliseren.’
‘Maar veel zal uiteraard afhangen van de verdere evolutie van de economie. Ik ben vooral bang voor massaal banenverlies. Bedrijven doen er nu nog vaak alles aan om hun mensen in dienst te houden. De arbeidsmarkt is een typische late indicator van het economisch klimaat. Het zou dus wel eens kunnen dat het ergste op dat vlak nog moet komen. En dan zal de vastgoeddroom van velen voor een hele tijd opgeborgen moeten worden. In ons netwerk merken we nog niet veel van angst voor banenverlies, maar dat kan uiteraard snel omslaan.’
De prijzen en de rente dalen de jongste maanden blijkbaar hand in hand.
‘Ja, maar de financiële sector doet graag alsof het weer gouden tijden zijn voor de kandidaat-bouwer of koper, en dat klopt niet. Kijk, de rente van de Europese Centrale Bank is natuurlijk heel sterk gedaald. Met 1,25 procent staat ze zelfs historisch laag. En voor leningen tussen banken onderling moet voor krediet op één jaar zelfs nog maar 1,1 procent betaald worden.’
‘Maar tegelijk hebben de banken hun winstmarges op de woonkredieten aanzienlijk verhoogd. Op krediet met een jaarlijks aanpasbare rente lopen die nu gemiddeld op tot 1,9 procentpunt. Anderhalf, als je goed zoekt. Daarom betaalt iemand die nu een woonkrediet met jaarlijks aanpasbare rente wil, tot nog minstens 2,6procent.’
Maar dat blijft toch een uiterst laag tarief.
‘Op zich wel, maar vergeet niet dat het om een aanpasbare rente gaat. Vermits de marktrente nu historisch laag staat, is de kans ook groot dat je leningtarief de komende jaren zeer snel stijgt. In november vorig jaar was de situatie net omgekeerd. Toen lagen de tarieven duidelijk hoger dan nu, maar het waren gouden tijden voor de kandidaat-koper of -bouwer. Het probleem is dat Jan Modaal altijd maar naar het laagste tarief op zoek is, zonder met de rest rekening te houden. Hij beseft niet dat je het risico van een rentestijging redelijk kan inschatten.’
Hoezo?
(aarzelt) ‘Het is wel een beetje een technisch verhaal, maar eigenlijk heel essentieel om je als kandidaat-koper of -bouwer niet te laten rollen.’
We spitsen de oren.
‘Op de jaarlijkse vervaldag van een krediet doet de bank niet zomaar wat ze wil. Om te beginnen bepaalt de wet dat het tarief van een woonkrediet met jaarlijks aanpasbare rente ten hoogste kan verdubbelen. Wie start tegen pakweg 2,75 procent, kan dus nooit hoger uitkomen dan 5,5 procent.’
‘Maar verder is ook de manier waarop de jaarlijkse renteaanpassing gebeurt wettelijk geregeld. Een woonkrediet is automatisch gekoppeld aan een zogenaamde referte-index, zeg maar de officiële marktrente op het ogenblik dat de voorwaarden voor het krediet werden vastgelegd. De referte-indexen worden maandelijks door de Nationale Bank gepubliceerd. Maar niet alle leningen zijn aan dezelfde index gekoppeld, zelfs niet als ze op hetzelfde ogenblik werden afgesloten en dezelfde kenmerken hebben inzake looptijd en variabiliteit van de rente. Een woonkrediet hangt vast aan de referte-index die van kracht was toen de bank haar officiële rentetarieven voor dat type lening voor het laatst had aangepast voor het kredietcontract wordt ondertekend.’
‘Daarom is het oppassen als je zomaar blind kiest voor de laagste rente. Misschien is die lening wel gekoppeld aan een veel lagere referte-index, waardoor de winstmarge van de bank een stuk groter is. Op zich is daar natuurlijk niets mis mee, maar die winstmarge mag de bank gedurende de hele looptijd van de lening constant houden. Bij de jaarlijkse herziening van de rente neemt ze dus de referte-index van dat moment, en verhoogt die met de winstmarge die van kracht was toen het krediet initieel werd afgesloten.’
Eigenlijk is de winstmarge van de bank dus belangrijker voor de klant dan het eigenlijk rentetarief.
‘Precies! En wat gebeurde nu in november vorig jaar? Toen werden de banken plots in snelheid gepakt door de "ontdooiing" van de kredietmarkten, waardoor de rente bijzonder plots daalde. In die mate dat de banken leningen toestonden waarop ze zelfs licht verlies leden.’
‘De referte-index voor november werd vastgelegd op ruim 4,7 procent, maar meteen daarna zakte de rente zo sterk dat het tarief voor hypothecaire kredieten op het einde van die maand gedaald was tot 4,6 procent. De winstmarge was dus helemaal weg. Op elk krediet dat de banken toestonden, leden ze verlies. Wie toen een krediet afsloot of herfinancierde, was dus zeker dat hij voor de hele verdere looptijd tegen de minimale marktrente of zelfs iets minder leende.’
Waarom gaven de banken nog leningen?
‘Wegens hun imago, vermoed ik. Sommige kleinere spelers hebben zich toen gedurende enkele weken bewust uit de markt geprijsd, maar de grotere banken zaten toen in zo’n financiële storm dat ze zich moeilijk konden veroorloven ook nog eens in het nieuws te komen met "onaanvaardbaar" dure woonkredieten.’
‘En nu is de situatie precies omgekeerd. De marge van de bank ligt erg hoog en bijgevolg zit je met een heel grote hefboom als de marktrente gaat stijgen, en dat gebeurt uiteraard zodra er licht komt aan het einde van de economische tunnel. Is het niet dit jaar, dan wel volgend jaar of het jaar daarop.’
‘En dan zal het allicht snel weer richting 2,75 tot 3procent gaan op de interbankenmarkt. Daar komt dan voor je woonkrediet nog eens 1,9 procentpunt bij. Samen goed voor 4,5 tot 5procent, evenveel dus als het huidige tarief voor een krediet met vaste rente. En het kan uiteraard ook hoger gaan, want al het geld dat de jongste maanden in de economie gepompt wordt, werkt inflatoir. De overheid drukt nu als het ware geld bij.’
Dan kiezen we dus beter voor een vaste rente?
‘Eigenlijk is het kiezen tussen de pest en de cholera. Opteer je voor het variabel tarief, dan riskeer je binnen de kortste keren met een hogere rente geconfronteerd te worden. Maar kies je een vaste rente, dan is de kans dat je ooit kan herfinancieren tegen een lager tarief, erg klein.’
‘De rente op langere termijn is die op korte termijn niet gevolgd. Tegenover de 1,1 procent die banken elkaar nu aanrekenen voor kredieten op één jaar, staat een rente van meer dan 4procent voor kredieten op tien jaar en meer. Gelukkig hanteren de banken voor woonkredieten met vaste rente een veel kleinere marge -gemiddeld zo’n 0,7 procentpunt- maar een lening op 25jaar met een vaste rente van 4,8 procent kan je niet echt goedkoop noemen.’
‘Maar evenmin duur, en dat is een beetje het probleem. De voorbije twintig jaar lag het gemiddelde voor dit soort leningen rond de 5procent. Om een krediet met vaste rente dat je nu afsluit te kunnen herfinancieren, rekening houdend met de wederbeleggingsvergoeding die de banken aanrekenen, moet de rente zeker zakken tot 4,25 procent.’
Geen advies dus?
‘Neen, het is momenteel vooral een kwestie van hoe je tegen risico aankijkt. Een vaste rente is zekerheid, een variabele biedt kansen maar houdt ook risico’s in. Overigens probeer ik zo weinig mogelijk advies te geven. Wij houden de klant een spiegel voor waarin hij zichzelf ziet, met zijn spaargedrag en zijn inkomensperspectieven. Op basis daarvan moet hij zelf beslissen.’
‘Een regent met een maandelijks netto-inkomen van 1.400 euro en weinig of geen carrièrevooruitzichten, zal allicht heel anders beslissen dan een jong kaderlid in een informaticabedrijf dat er vanuit kan gaan dat zijn koopkracht binnen tien jaar vlotweg verdubbeld is. Maar geen van beiden mag vergeten dat lenen eigenlijk beleggen is.’
Wat bedoelt u daarmee?
‘Er zijn weinig kandidaat-bouwers of -kopers die voor hun dertigste al zoveel geld bijeengespaard hebben dat ze hun vastgoeddroom helemaal uit eigen middelen kunnen financieren. Of het moet een heel bescheiden droom zijn.’
‘En dan nog heeft het geen zin om voor de eerste schijf van bijna 100.000 euro je eigen spaarcenten te gebruiken. Door de fiscale aftrekbaarheid wordt de reële rente op een woonkrediet vlotweg gereduceerd tot één procent of zelfs minder. Je kan je eigen geld dus veel beter op je hoogrentend spaarboekje laten staan, waar het zelfs nu nog dik 3procent opbrengt, en binnen enkele jaren misschien weer heel wat meer.’
‘Maar een gemiddelde vastgoedlening komt tegenwoordig al gauw boven de 130.000 euro uit. Dat is dus ruim 30.000 euro meer dan je fiscaal kan inbrengen. Op dat bedrag betaal je dus effectief de volledige rente. Voor de meesten onder ons is dat ergens tussen de5 en 6procent. De beste belegging die je dan de komende jaren kan doen, is het vervroegd terugbetalen van het deel van je lening dat boven het fiscaal aftrekbare deel uitkomt. Telkens je een deel terugbetaalt, verdien je tussen de5 en 6procent op dat bedrag.’
‘De wederbeleggingsvergoeding die de bank daarbij aanrekent, schrikt velen af. Dat is jammer, want meer dan pakweg anderhalf procent op jaarbasis bedraagt die niet, en ze is eenmalig.’
‘Ik besef dat het een beetje gek kan klinken, maar zodra je gekocht of gebouwd hebt en opnieuw wat financiële ademruimte krijgt, is de beste investering het terugbetalen van een deel van je lening.’
Bron: De Standaard
Tijdens het laatste kwartaal van 2008 daalden de prijzen met gemiddeld 2,2 procent
Huizen werden tijdens de laatste drie maanden van vorig jaar gemiddeld 2,2 procent goedkoper. Oktober was een ‘zwarte maand’, zegt voorzitter Luc Machon van CIB-Vlaanderen. ‘Maar sinds februari is er sprake van een aarzelend herstel.’
Over het hele jaar bekeken werden klassieke woonhuizen in 2008 nog ongeveer 5 procent duurder, na een gemiddelde prijsstijging met 10 procent het jaar voordien. Dat blijkt uit de jongste cijfers van de Federale Overheidsdienst (FOD) Economie. Maar tijdens het laatste kwartaal daalden de prijzen, met gemiddeld 2,2 procent, tot 172.000 euro. In Vlaanderen veranderde een gewoon huis van eigenaar voor 183.000 euro, een daling met 1,1 procent.
Ook bouwgronden werden tijdens het vierde kwartaal goedkoper, maar niet in Vlaanderen, waar integendeel een prijsstijging met 2,3 procent werd opgetekend, tot 142,7 euro per vierkante meter, de hoogste gemiddelde prijs ooit. Villa’s werden duidelijk goedkoper en kosten nu gemiddeld nauwelijks meer dan een jaar geleden, zowel in Vlaanderen als in de rest van het land.
Hoewel de markt van de nieuwbouwappartementen al meer dan een jaar met een structureel overaanbod kampt – er worden in Vlaanderen te veel appartementen gebouwd – is de prijs ervan nog met 2 procent gestegen. Maar door een daling van de prijzen tijdens het derde kwartaal, blijft de stijging tussen einde 2007 en einde 2008 beperkt tot 2,2 procent, precies de helft van de prijsstijging voor huizen.
Op jaarbasis bekeken steeg de gemiddelde prijs van een huis in Vlaanderen nog met 5,6 procent, werden bouwgronden 3,5 procent duurder en moest voor een villa 2,1 procent meer worden neergeteld dan in 2007. Een jaar geleden lagen die percentages nog de helft tot twee keer hoger. Twee jaar geleden stegen de prijzen nog twee tot drie keer zo snel.
Met uitzondering van villa’s in Waals-Brabant en West-Vlaanderen en gronden in Luik en Namen zijn de prijzen op jaarbasis nergens gedaald, maar het tempo van de prijsstijgingen neemt over het algemeen duidelijk af.
Brachten de laatste maanden van vorig jaar de langverwachte kentering? Zijn de huizenprijzen na decennia van aanhoudende stijgingen nu aan een daling begonnen? Of is er gewoon sprake van een seizoeneffect, want de prijzen van huizen en gronden daalden ook tijdens het laatste kwartaal van 2007, om vervolgens weer drie kwartalen na elkaar te stijgen. ‘Dat de prijzen tijdens de laatste maanden van 2007 ook daalden, is zuiver toeval’, zegt voorzitter Luc Machon van de Confederatie van Immobiliënberoepen (CIB) Vlaanderen. ‘Oktober 2007 is de maand waarin de inflatie in ons land omhoog begon te schieten.’
‘De Europese Centrale Bank had haar rente enkele maanden voordien al verhoogd, en die verhoging werd prompt doorgerekend in de hypothecaire rentetarieven. Met enkele maanden vertraging deed die de vraag naar woningen en dus de bedongen prijzen vanaf oktober terugvallen. De cijfers van de FOD Economie hebben immers betrekking op gegevens uit de notariële aktes, en niet op die van het verkoopcompromis, dat doorgaans een viertal maanden voordien werd ondertekend.’
‘Het is ironisch’, stelt Machon vast, ‘maar precies een jaar later belandde de vastgoedmarkt in de greep van de financieel-economische crisis. De banken stonden in oktober plots veel minder krediet toe en oktober was een echte zwarte maand, vooral in de nieuwbouw. Het begin ook van enkele moeilijke maanden.’
‘Pas in februari, volgens sommigen zelfs maart, begon het aantal transacties opnieuw toe te nemen. Vanaf maart waren er ook duidelijk meer aanvragen voor woonkredieten. Bovendien is de rente op die kredieten de jongste maanden gedaald. Normaal zouden de prijzen in zo’n klimaat moeten herstellen. Maar zeker is dat niet en dus is het nog te vroeg om al victorie te kraaien.’
Bron: Het Nieuwsblad
Nu de stadiondiscussie voor een stuk uitgeklaard is en de afbakening van het regionaal-stedelijk gebied Brugge verder kan, komt er ook duidelijkheid over waar er in en rond Brugge nog plaats is voor nieuwe woningen.
‘Er komen acht woongebieden bij’, zegt de Brugse schepen voor Ruimtelijke Ordening Mercedes Van Volcem. ‘In Koolkerke kunnen er huizen bijkomen in het 4hectare grote gebied ten oosten van de Arendstraat en de Brugse Maatschappij voor Huisvesting heeft een studie gemaakt om 75sociale woningen te bouwen aan hoeve De Laere, aan de Dudzeelse Steenweg.’
‘Daarbij komt nog een nieuw woongebied ten zuiden van het Zuidervaartje in Sint-Kruis. Aan de Sint-Annadreef in Sint-Andries wordt nu al gebouwd, maar dat gebied kunnen we verder ‘opvullen’ met huizen. Ook ten zuiden van het Bloso-centrum Julien Saelens in Assebroek komen er huizen bij.’
In de afbakening staat ook dat een stuk aan het gebied Klein Appelmoes woongebied wordt. Tegen die plannen is nochtans al lang protest van de omwonenden, omdat het om een overstromingsgevoelig gebied zou gaan. ‘Maar het 40hectaren grote natuurgebied Gemene Weidebeek blijft daar behouden’, zegt Van Volcem. ‘De verkaveling komt op een plaats die al ingekleurd stond als woonuitbreidingsgebied.’
In de Sint-Trudostraat, aan de achterkant van de abdij van Steenbrugge, komen tachtignieuwe woningen. ‘Dat kan snel gebeuren’, zegt Van Volcem. ‘De bouwaanvraag voor dat project loopt al.’
Ook het gebied ten noorden van de Mispelaar in Assebroek krijgt nieuwe huizen, het stuk ten zuiden ervan blijft open ruimte.
‘Die nieuwe stukken grond voor woningen zijn zeer belangrijk voor Brugge’, zegt Van Volcem. ‘Vroeger lagen de woonuitbreidingsgebieden vaak in Jabbeke of Oostkamp, met als gevolg dat heel wat jonge gezinnen uit Brugge naar daar verhuisd zijn. Die mensen moeten we in Brugge proberen te houden.’
Bron: De Standaard
Lochem – Een huis dat per werkdag 2500 euro minder waard wordt. Totdat uiteindelijk iemand toehapt.
ERA, het netwerk van vastgoedmakelaars in ons land, heeft een uitstekende maand maart achter de rug. Dat kan wijzen op een herstel van de markt, zegt gedelegeerd bestuurder Iain Cook vandaag in de Corelio-kranten. Hij blijft voorzichtig.