In de Britse bouw zijn in het verslagjaar 2009/2010 35 doden gevallen. Dat is achttien minder dan een jaar eerder en nog niet de helft van het aantal doden in 2007/2008, aldus voorlopige cijfers van de Health and Safety Executive.
Volgens de Britse arbeidsinspectie ligt het aantal dodelijke ongevallen in de bouw daarmee op het laagste punt in de geschiedenis. Net als in vorige jaren zijn de meeste doden (21) te wijten aan het maken van een val, bijvoorbeeld vanaf een steiger. In vijf gevallen werd het slachtoffer dodelijk geraakt door een voertuig. Daarnaast ging het in een aantal gevallen om elektrocutie of verplettering door een vallend voorwerp. De HSE tekent daarbij verder aan dat zestien van de slachtoffers ouder waren dan 55 jaar.
De HSE blijft de bouw in Groot-Brittannië intensief controleren. Tijdens een grote campagne in maart werden ruim 2000 bouwlocaties onaangekondigd bezocht. Daarbij werd op een kwart van de bouwplaatsen overtredingen of gebreken geconstateerd.
Bron: Cobouw
Een koppel wou zo graag een huis met zicht op zee. En kijk, ze gaan hun droom waarmaken. Het duo investeerde 26.373 euro in het ombouwen van een openbaar toilet aan de kust tot een woning.
Tracy Woodhouse -what’s in a name?- en haar man Graham Peck kochten een Victoriaans toilet op een rots in Scarborough met zicht op de Noordzee. Ze hadden maar een doel: van het gebouw een woning maken. Ze kregen meteen de steun van de lokale politici. “We kregen een toelating om van het gebouw een woning te maken. Ze stonden volledig achter ons project.”
Het stel ging een lening aan en over 21 jaar is het nieuwe huis hun eigendom. De mannentoiletten werden omgebouwd tot een woonruimte en de vrouwentoiletten zijn een slaap- en een badkamer geworden. “Sommige mensen lachen een beetje met onze nieuwe woonst. Ook op het werk moet ik vaak horen dat ik in een toilet woon”, aldus Woodhouse. “Maar we hebben ons huisje bij de zee! En laat ze maar lachen. Het is gewoon amusant”, besluit de vrouw.
Meer foto’s op: http://www.dailymail.co.uk/news/article-1271229/Scarborough-couple-convert-15k-public-toilet-seaside-home.html
Bron: Het Laatste Nieuws
In het afgelopen jaar zijn 683 Britse bouwbedrijven failliet gegaan.
Dat is 5 procent minder dan in 2008. Van alle Britse bedrijven die failliet gaan, is een op de vijf werkzaam in de bouwsector. Dat blijkt uit een jaaroverzicht van accountants Deloitte. Het aantal faillissementen in de Britse bouw lijkt wel af te vlakken. Deloitte telde in het laatste kwartaal 129 gestrande bouwbedrijven tegen 155 in de voorafgaande drie maanden. De cijfers over de laatste twee kwartalen lagen ook zo’n 15 procent lager dan een jaar geleden. Volgens Deloitte bereikte het aantal faillissementen een piek rond de jaarwisseling van 2009 ‘toen de recessie ook op z’n ergst was’. Bovendien gaat het accountantskantoor ervan uit dat ‘de slecht draaiende bedrijven er nu uitgewied zijn.’
Bron: Cobouw
De Britse woningmarkt, dat al in het najaar van 2007 een dalende lijn inzette, vertoont meer tekenen van herstel. De woningprijzen zijn afgelopen jaar met bijna 6 procent omhooggegaan terwijl het aantal verstrekte hypotheken weer gestaag toeneemt.
Volgens de grootste Britse hypotheekbank Nationwide vertoonden de woningprijzen afgelopen jaar een gemiddelde stijging met 5,9 procent. In december ging de gemiddelde woningprijs met 0,4 procent omhoog naar ruim 181.000 euro. Die toename is echter wel in vergelijking met de lage prijzen van 2008 toen sprake was van een prijsval met bijna 16 procent. ”De prijsstijging van 2009 komt echt als een verrassing”, aldus hoofd economische zaken Marin Gahbauer. Nationwide verwacht overigens dat de prijzen dit jaar nauwelijks meer zullen stijgen. Dat komt omdat meer Britten hun woning weer op de markt durven aan te bieden terwijl economisch gesproken de werkloosheid de komende tijd verder zal toenemen. De Bank of England meldt verder dat in november 60.518 hypotheken zijn goedgekeurd, bijna 5 procent meer dan in de voorafgaande maand en het hoogste niveau sinds maart 2008. De groei in het aantal afgesloten hypotheken is de laatste maanden aan het versnellen. Het totale aantal blijft echter nog altijd ver achter bij de rond 160.000 hypotheken die er voor de crisis in Groot-Brittannië maandelijks werden afgesloten.
Bron: Cobouw
De huizenmarkt in Groot-Brittannië klimt steeds verder uit het dal. De Britse huizenprijzen stegen in december voor de achtste maand op rij. Dat blijkt uit donderdag gepubliceerde cijfers van de Britse hypotheekbank Nationwide.
De huizenprijzen stegen met 0,4 procent tot gemiddeld 162.103 pond sterling (181.588 euro). Daarmee liggen de prijzen van koopwoningen 5,9 procent hoger dan aan het begin van dit jaar. In 2008 zakten de prijzen nog met 15,9 procent. De Britse huizenprijzen liggen nog wel 12,2 procent lager dan de piek die in oktober 2007 werd bereikt.
Volgens Nationwide stijgen de prijzen omdat er meer vraag is naar koopwoningen dan aanbod. De vraag wordt vooral gestimuleerd door het lage renteniveau in Groot-Brittannië en de aantrekkende Britse economie.
Bron: www.beursonline.nl
Het tweede leven van Highbury, de gewezen ‘home of football’ van Arsenal.
Standard is vanavond te gast in het imposante Emirates-stadion van Arsenal, ‘ontworpen om indruk te maken’. Maar nog indrukwekkender is wat er met het oude Highbury gebeurde. Het legendarische stadion werd omgebouwd tot een lucratief appartementencomplex. Eentje waar de hele wereld jaloers op is. Bart Lagae
We schrijven 1936. In het Arsenal-stadion in Highbury opent de duurste en meest moderne voetbaltribune van de wereld zijn deuren. Twee architecten, Claude Waterlow Ferrier en William B. Binnie, ontwerpen een schitterend art deco-gebouw vol revolutionaire snufjes. De club die ooit aan arbeiders van een munitiefabriek toebehoorde, neemt in het noorden van de stad een lichtjaar voorsprong op de concurrentie.
In een tijd dat een dak op een stadion nog uitzonderlijk was, rust Arsenal zijn ‘east stand’ uit met een fitnesszaal, ruimtes voor telecommunicatie en medische behandelkamers. De lokale krant Islington Gazzette spiegelt haar lezers pure science fiction voor. ‘Het is misschien te vroeg te spreken over televisie, maar als het er ooit van komt, zijn er in het stadion van Arsenal alvast speciale ruimtes voor camera’s en bekabeling vrijgehouden.’ Het is dan 21 oktober 1936. Geen enkele Brit weet hoe een tv er zal uitzien.
Van de inkomhal tot de bestuurskamer ademt het gebouw luxe uit. De benedenverdieping en het trappenhuis zijn in marmer opgetrokken, de tearooms in tropisch hardhout. Op de bovenverdieping springt ‘de grootste bar van de wereld’ in het oog. De oosttribune van Highbury wordt het kloppende hard voor de betere Londense middenklasse. Ook aan de westkant wordt een nieuwe tribune gebouwd. Achter de doelen, noord en zuid, blijven de arbeiders van ‘the Arsenal’ hun club trouw. Het vernieuwde Highbury-stadion spreekt zo tot de verbeelding dat het in 1939 het onderwerp wordt van een film, The Arsenal Stadium Mystery. Supporters geven het al snel de bijnaam ‘The Home of Football’.
73 jaar later staat de elegante oostgevel van Highbury er nog steeds. Maar waar vroeger de grasmat lag, zit nu Tim Epps zijn krant te lezen. ‘The Home of Football’ is zijn huis geworden. Hij kocht een pas afgewerkt triplex-appartement aan de westkant van het stadion.
‘Het is een uitstekend idee om het Highbury-stadion om te bouwen tot een appartementencomplex’, zegt Epps. ‘Want uiteindelijk lag het al die jaren in een residentiële wijk. Het is mooi wonen hier. En helemaal niet zo duur als je zou denken.’
Arsenal verliet Highbury in 2006. Tot in de jaren negentig bleef het stadion uit 1936 nagenoeg ongewijzigd. Het werd geregeld gebruikt voor andere sporten en in 1966 bokste Mohammed Ali – toen nog Cassius Clay – er met de Brit Henry Cooper voor de wereldtitel bij de zwaargewichten. Maar zijn faam als modernste stadion van de wereld raakte het wel kwijt. Als gevolg van het drama in Hillsbrough (1989) moest ook Highbury aanpassingswerken ondergaan.
Gevangen in eigen stadion
Het zogeheten ‘Taylor-rapport’ over de veiligheid in de stadions bepaalde dat alle staantribunes in Groot-Brittannië onder de sloophamer moesten. De capaciteit van Highbury slonk van 60.000 tot 38.419. In de jaren dertig had Arsenal op dezelfde plaats nog voor 73.000 mensen gespeeld.
Het Taylor-rapport kwam op een ongelegen moment. Net in de jaren negentig knoopte Arsenal opnieuw met de successen aan. Onder leiding van de nieuwe manager Arsène Wenger werd ‘boring Arsenal’ ’scoring Arsenal’ en verkocht elke thuiswedstrijd uit. De wachtlijst om een abonnement te bemachtigen liep op tot 20.000. Om die potentiële inkomsten niet langer te ontlopen was uitbreiden een must. Maar een schaalvergroting in Highbury bleek niet mogelijk. Behalve de oosttribune, die aan de straatkant lag, grensde elke tribune aan de achtertuinen van een huizenrij. Arsenal werd de gevangene van zijn eigen stadion.
Het idee om een volledige straat op te kopen en te onteigenen, zoals onder meer in Liverpool gebeurde, werd snel afgevoerd. Slechts één oplossing was mogelijk: een gloednieuw stadion op een nieuwe plek. Die plek werd gevonden op nauwelijks 700 meter van Highbury, op een terrein van de Britse spoorwegen dat vroeger als opslagplaats voor steenkool dienst deed.
Nadat hij in ‘99 al een nieuw trainingcentrum had laten bouwen werd Arsène Wenger een van de drijvende krachten achter het nieuwe stadionproject. Met de luchtvaartmaatschappij van de Emiraten werd een krachtige sponsor aangetrokken. Maar de inbreng van privé-investeerders was niet genoeg. Arsenal besefte dat het de voormalige Highbury-site te gelde moest maken om het Emirates-project te ondersteunen. En dat zonder aan de historische waarde van het stadion te raken.
Beschermd monument
De Britse monumentendienst had de oosttribune intussen op de lijst van beschermde gebouwen gezet. Specialisten noemden de ‘east stand’ de mooiste getuige van vooroorlogse stadionbouw in Engeland, samen met de hoofdfaçade in glas en staal van Ibrox Park, de thuisbasis van Glasgow Rangers. Architecten werden aan het werk gezet om het ideale project uit te tekenen. De belangrijkste uiterlijke kenmerken van het art deco-gebouw moesten behouden blijven.
‘Uiteindelijk was het snel duidelijk wat er moest gebeuren’, zegt Tim Epps. ‘Als je de oosttribune houdt, moet je ook de westtribune houden. Beide vormen een architectonische eenheid. En ook aan het terrein zelf mocht niet geraakt worden. Vele Arsenal-fans hebben daar hun as laten uitstrooien. Je komt dan al snel aan project rond woningbouw.’
Epps was niet bij machte een appartement in de befaamde oosttribune te kopen. Die bleef voorbehouden aan de aandeelhouders van Arsenal. ‘Hier wonen drie soorten mensen’, zegt Epps. ‘Verstokte fans van Arsenal, gewone mensen zoals ik en mensen die een appartement gekocht hebben als investering.’
De verkoop begon in 2005 en was een enorm succes. Een jaar nadat de 711 appartementen te koop werden aangeboden, was alles weg. Nog niet alle appartementen zijn afgewerkt, maar sommige mensen, zoals Epps, wonen er nu al ruim een jaar. De goedkoopste studio’s gingen van de hand voor 230.000 pond (255.000 euro).
Wie vandaag een bezoek brengt aan ‘Highbury Square’ is getroffen door de rust die de plaats uitademt. De sfeer contrasteert met die van een kolkend voetbalstadion, maar de magie van Highbury is door de structuur van de tribunes en de gebruikte materialen wonderwel bewaard. Arsenal heeft erover gewaakt dat er op het 100 op 67 meter grote speelveld geen kinderspeeltuigen of sportveldjes werden aangelegd. De club heeft in de plannen laten opnemen dat het speelveld altijd ‘herkenbaar’ moet blijven en dat er nooit nog (andere) sport mag worden beoefend.
De oorspronkelijke grasmat is wel verdwenen. Uit angst voor souvenirjagers besliste de club het veld in stukken te hakken en te verkopen. Eén vierkante meter kostte 25 pond (28 euro). Het idee om de 38.500 zitjes van Highbury aan 20 pond (22 euro) per stuk als salonzetel te verkopen, ging niet door. Er waren kleine hoeveelheden cadmium in verwerkt. De club liep zo een klein miljoen euro mis.
In vergelijking met wat het de club heeft opgebracht is dat bedrag slechts een peulschil. Het ‘Highbury Square’-project van Arsenal maakt intussen naam in heel de wereld. De concurrentie is opnieuw met een lichtjaar teruggeslagen.
Bron: Het Nieuwsblad
Het Land Registry, het Britse kadaster, gaat 1500 van de 7.700 banen schrappen. Een kwart van de twintig regionale vestigingen word gesloten, zo hebben de bonden van overheidspersoneel na overleg met de directie laten weten. Met de afslanking speelt de dienst volgens de bonden in op de door de regering aangekondigde mogelijke privatisering. De Land Registry is bovendien zwaar getroffen door de crisis waardoor veel minder huizen van eigenaar verwisselen. Volgens eigen gegevens van de dienst werden in juni ruim 30 procent minder transacties werden ingeschreven dan een jaar geleden.
Bron: Cobouw
Prins Charles heeft in 2005 geprobeerd Jean Nouvel van een grootschalig bouwproject naast de St. Paul’s Cathedral in Londen te halen. Dat deed hij op dezelfde wijze als bij het project Chelsea Barracks dit jaar: per brief. Destijds slaagde de poging echter niet.
Dat meldt de Britse krant The Guardian. Nadat bekend was geworden dat Nouvel de opdracht voor het megaproject One New Change (winkels, kantoren en woningen) had gekregen, schreef de kroonprins aan ontwikkelaar Land Securities (LS) dat hij ongelukkig was met deze keuze.
Volgens toenmalig directeur van LS Mike Hussey suggereerde Charles dat ‘we de architecten van zijn voorkeur zouden moeten spreken’. ,,De kroonprins had het ontwerp niet eens gezien, hij klaagde alleen over de architectenselectie. Hij wilde geen modernist.”
De lobby mislukte: volgend jaar moet het project zijn voltooid. Desondanks veroordeelde RIBA-president Sunand Prasad de brief in scherpe bewoordingen als ‘onbeschaamd’ en ‘schadelijk’.
Overigens meldt The Architect’s Journal dat volgens geruchten prins Charles’ liefdadigheidsfonds voor architectuur afgelopen jaar betrokken was bij de plannen voor meer dan 17.000 Britse huizen. Dat is een hoger cijfer dan Persimmon, een van de grootste huizenbouwers van het Verenigd Koninkrijk, kan overleggen.
Bron: Architect’s Journal
Een “literair waardevol” strand in Engeland is voor omgerekend meer dan 92.000 euro verkocht. Een privéklant uit Londen heeft het 28 hectare grote strand in de toeristische regio Cornwall in het zuidwesten van Engeland verworven. Dat deelde het makelaarskantoor Colliers CRE maandag in Londen mee. Het Strand Upton Towans met een vuurtoren op een nabijgelegen eiland inspireerde schrijfster Virginia Woolf naar verluidt voor haar roman “To the Lighthouse”.
De roman uit het jaar 1927 speelt zich eigenlijk in Schotland af, maar Woolf verbleef als kind met haar familie vaak op vakantie in Cornwall. “De belangstelling was enorm, stranden staan niet zo vaak te koop”, zei de directeur van het makelaarskantoor, Richard Argles.
Het strand met zijn duinen was tot nog toe eigendom van een trustee van het cultureel centrum Hall for Cornwall in de stad Truro. De opbrengst zal naar het centrum gaan. Het strand zal ook in de toekomst voor het publiek toegankelijk blijven.
Bron: Het Nieuwsblad
In het Engelse North Staffordshire wordt op dit moment de laatste hand gelegd aan de infrastructuur rond een nieuw distributiecentrum dat als eerste gebouw ooit de BREEAM Outstanding rating heeft behaald. Het project G.Park Blue Planet in Chatterley Valley van Gazeley werd opgezet, ontworpen en gebouwd om het groenste logistieke centrum ter wereld te worden. Dit is mede gelukt door het integreren van de innovatieve en energie efficiënte sandwichpaneelsystemen van Kingspan.
Er is berekend dat op dit -in totaal meer dan 35.000 m2- grote project jaarlijks €350.000 aan kosten bespaard gaat worden door de toepassing van duurzame oplossingen. Er is een elektriciteit- en verwarmingscentrale geïnstalleerd die op biomassa draait. Ook zijn er voorzieningen getroffen om regenwater op te vangen en op te slaan en te gebruiken voor bijvoorbeeld de toiletten in de kantoren.
Om het gebouw van energie te voorzien wordt veel gebruik gemaakt van zonne-energie. Zo worden de kantoren middels een zonneboiler van warm water voorzien. Naast het gebruik van PV panelen zijn op de zuidelijke wand Kingspan EnergiPanel sandwichpanelen toegepast. Deze panelen leveren een aanzienlijke bijdrage aan de verwarming van het pand door zonnewarmte op te vangen en daarmee lucht te verwarmen die vervolgens wanneer gewenst het gebouw wordt ingeleid.
Alle bouwmaterialen zijn zorgvuldig bekeken en geselecteerd vanwege hun duurzaamheid. Het gebruikte hout is FSC-gecertificeerd en het marmoleum en het tapijt in de kantoren zijn gemaakt van industrieel afval. De Kingspan dak- en gevelpanelen die in het gebouw verwerkt zijn, hebben een significante bijdrage geleverd aan het duurzame karakter en het behalen van het predikaat Outstanding. Alle gebruikte Kingspan sandwichpanelen hebben een A+ rating volgens de ‘BRE Green Guide To Specifications’ wat in Engeland veel credits oplevert voor de uiteindelijke BREEAM gebouwscore. Van de in totaal ruim 50.000 m2 toegepaste Kingspan panelen waren er 630 m2 van het type Wall-Lite. Deze lichtdoorlatende gevelpanelen zorgen niet alleen voor goede isolatie, maar ook voor een aangenaam werkklimaat door voldoende daglicht in te brengen in het distributiecentrum.
Tijdens de bouw is ook continue rekening gehouden met het beperken van de afvalstroom. Beoogd werd geen afval naar de vuilstort te brengen. Door onder andere slim hergebruik van verpakkingsmaterialen is ook dit gelukt.
Het ontwikkelen van een klimaatpositief bedrijfsgebouw leek tot voor de bouw van Gazeley’s Blue Planet nog toekomstmuziek. Vandaag de dag is het echter goed mogelijk om kosteneffectief klimaatpositief te bouwen. De toon is gezet, volgt u?
Bron: Gil Claes Producties
