“Van paniek is absoluut geen sprake”, zegt Naranjo Decamps. “Het zal wel zo zijn dat vastgoed over het algemeen iets minder vlot verkoopt, maar hier in de zuidrand merken we daar niets van.” Het eerste semester van dit jaar verkocht Promocon de helft meer appartementen dan in dezelfde periode van vorig jaar.
“Het komt er vooral op aan om de juiste locaties te kiezen”, weet mede-zaakvoerder Frank Vervaeke. “Projecten dicht bij het dorpscentrum verkopen bijzonder goed. Vooral voor oudere mensen speelt de ligging een belangrijke rol.”

Scherpe prijzen

De negatieve berichten misleiden volgens Decamps potentiële kopers. “Ze stappen het kantoor binnen en het eerste wat ze vragen is hoeveel korting ze krijgen. Zo werkt dat niet. We hanteren vaste, scherpe prijzen.”
De populariteit van het vastgoed in de zuidrand heeft ongetwijfeld te maken met de ligging dicht bij de grote verkeersassen. “Dat klopt. In Mortsel bijvoorbeeld loopt de verkoop iets minder goed. Al is het daar ook goed wonen, maar de verkeersellende daar heeft zeker invloed op de verkoop.”
Langer in aanbod

In het noorden van de provincie is er evenmin sprake van een spectaculaire terugval. “Appartementen verkopen de laatste tijd iets minder vlot”, weet An De Meyer van immobiliën Huva, actief in Kalmthout en Brecht. “De duurdere eigendommen verkopen ook niet zo snel meer. Maar het is wel een feit dat de Belg nog altijd een baksteen in zijn maag heeft en vastgoed een prima investering blijft. Voor de lagere inkomens wordt het wel steeds moeilijker om iets te kopen.”

Bron: Gazet van Antwerpen

Zeer opmerkelijk: in De Panne is een appartement op de dijk goedkoper dan een flat in een zijstraat. ‘De Panne is sowieso een goedkope gemeente voor een appartement, maar op de dijk vind je heel veel kleine studio’s van pakweg 40 vierkante meter groot’, zegt Gregory Caenen van vastgoedbedrijf Groep Caenen. Die prijs ligt inderdaad veel lager dan de grotere nieuwbouwappartementen in de rest van de gemeente. Maar voor een groot, comfortabel nieuwbouwappartement met zeezicht in De Panne zul je toch ook veel geld kwijt zijn: je mag rekenen op zo’n 300.000 euro.’

In Middelkerke is het verschil tussen de dijk en daarbuiten wel zeer groot: wil je zeezicht, dan komt er 40 procent bij de prijs. Dreigen die enorme prijzen niet heel veel klanten te doen afhaken? ‘Tot vijf of zes jaar geleden wou iedereen die onze kantoren binnenkwam een appartement kopen met zicht op zee’, zegt Caenen. ‘Nu lijkt iedereen te beseffen dat zicht op zee onbereikbaar is voor 80 tot 90 procent van onze klanten. Veel mensen vragen er zelfs al niet meer naar.’

Bron: Het Nieuwsblad

In Oostende is het verschil in prijs tussen een appartement met zicht op zee en één in de zijstraten van de stad veel kleiner dan in de meeste andere badsteden. Volgens de studie kost een appartement op de dijk 218.000 euro, een flat in een gewone straat 191.000 euro, of 14 procent minder.
‘218.000 euro is wel heel laag’, vindt Wim Vande Kerckhove, inkoper bij vastgoedbureau Dermul uit Oostende. ‘Daar zitten waarschijnlijk heel wat kleine studio’s bij, want vandaag vind je op de dijk van Oostende bijna geen enkel appartement met twee slaapkamers meer onder de 300.000 euro, tenzij je een zeer bouwvallig pand koopt.’

Of zicht op zee dan zo’n hoge prijs waard is? ‘Absoluut, de vraag naar die appartementen blijft zeer groot’, zegt Vande Kerckhove.

Volgens Gregory Caenen van vastgoedbureau Groep Caenen, dat filialen heeft langs de hele kustlijn, is het kleine verschil tussen dijkappartementen en gewone in Oostende makkelijk te verklaren. ‘Oostende is een echte stad met een groot woonpubliek, het heeft ook heel wat mooie locaties achter de dijk: aan pleintjes en parkjes, aan de haven, aan de visserskaai. Ook daar ligeen de prijzen behoorlijk hoog.’

Bron: Het Nieuwsblad

Een nieuwbouwappartement op de dijk van Knokke-Zoute staat te koop voor 1 miljoen euro. Een vergelijkbaar appartement maar zonder zeezicht, nauwelijks twintig meter verderop, wordt verkocht voor 695.000 euro. Dik 300.000 euro verschil dus.
‘Veel mensen die bij ons komen, hebben een grote villa met veel ruimte en groen in het binnenland. Als ze dan een appartement in Knokke kopen, willen ze echt de zee zíén. Dan is dat grote prijsverschil hen dat waard’, zegt Gregory De Bisscop van Immo Bis in Het Zoute, dat meer dan driehonderd panden te koop heeft in Knokke.

‘De dijk zal zijn waarde houden’, denkt De Bisscop. ‘Al is er op de Knokse zeedijk nu misschien ook een stagnatie van de prijzen om de crisis te verteren. Maar op de wandeldijk in Het Zoute bijvoorbeeld, het uiterste uiteinde van de zeedijk, zijn de prijzen de laatste jaren echt enorm gestegen, ook door het zeer geringe aanbod. Daar betaal je 20.000 euro per vierkante meter of meer. En die appartementen hebben hun waarde kunnen behouden.’

Bron: Het Nieuwsblad

De markt voor nieuwe appartementen is in het eerste kwartaal van dit jaar in elkaar gestort. Het aantal vergunningen voor nieuwe appartementen in Vlaanderen viel met 28% terug. In Limburg bedraagt de daling zelfs 62%. Ook in de huizenbouw is een duidelijke afkoeling merkbaar.

De tijd dat op zowat elke hoek van de straat appartementen worden gebouwd, is voorbij. Dat blijkt uit cijfers van de Vlaamse Confederatie Bouw (VCB), op basis van gegevens van het NIS.

In Vlaanderen zijn er in het eerste kwartaal van dit jaar 3.857 vergunningen voor appartementen geteld, tegenover 5.325 in het kwartaal voordien (-23%). In Limburg waren er dat 362, tegenover nog 961 in het laatste kwartaal van 2008. Het is de grootste daling van alle Vlaamse provincies, en voor Limburg het slechtste kwartaal sinds 2000.

“Een serieuze correctie, die volgt op een duidelijk overaanbod”, zegt directeur Marc Dillen van de VCB, die aanstipt dat er op termijn nog meer appartementen nodig zijn, gezien de vergrijzing van de bevolking.

Voor de huizenbouw lijkt de situatie minder dramatisch, maar ook hier is een flinke afkoeling merkbaar.

Het aantal vergunningen voor nieuwe huizen in Vlaanderen kwam in het eerste kwartaal 2009 uit op 3.326.
Dat is stabiel vergeleken met het kwartaal voordien (-1%), maar een daling met 21% vergeleken met het eerste kwartaal van 2008. In Limburg (435 vergunningen) is er een daling van 3% vergeleken met het laatste kwartaal van 2008, maar met 33% vergeleken met het eerste kwartaal van vorig jaar.

Bron: Het Belang van Limburg

Gemiddelde meerprijs van 130.000 euro in de badsteden.

Wie droomt van een appartement aan de Vlaamse kust en daarbij absoluut de zee wil zien, beschikt maar beter over een stevige spaarboek.
Voor tal van Vlamingen staat of valt een tweede verblijf aan onze kust met zeezicht. De golvende Noordzee bezorgt velen dat vakantiegevoel waar ze zo naar snakken. Ondanks de bouwwoede van de promotoren blijven de beschikbare plaatsen op de dijk beperkt: de vraag is groot, het aanbod beperkt, en dat jaagt de prijs de hoogte in. ‘En dus wilden wij wel eens weten hoeveel de koper extra moet ophoesten voor dat zeezicht’, zegt notaris Bart Van Opstal van de Koninklijke Federatie van het Belgisch Notariaat.

De notarissen beschikken over een databank waarin nu al 50 à 60 procent van alle vastgoedtransacties – openbaar en onderhands – zijn opgenomen. ‘Voor alle duidelijkheid: het gaat om de concrete verkoopprijzen uit de officiële notarisakte, dus exclusief fiscaliteit zoals btw, registratierechten en andere notariskosten. Alleen zo kunnen we met echt vergelijkbare cijfers uitpakken.’

Resultaat: dat mooie, oninneembare uitzicht op zee kost gemiddeld 130.000 euro extra. Maar de gemiddelden verbergen grote verschillen. Knokke is de absolute topper: daar kost zeezicht u een slordige 296.000 euro extra. Ook in de deelgemeente Heist betaalt u al gauw een kwart miljoen euro extra voor het zicht op de Noordzee. Voor dat bedrag hebt u al een mooi appartement in zo goed als alle andere badsteden aan de kust, vaak zelfs mét zeezicht.

‘Op de wandeldijk in Het Zoute, het uiterste uiteinde van de zeedijk, zijn de prijzen de laatste jaren echt enorm gestegen, ook door het zeer geringe aanbod’, zegt Gregory De Bisscop van Immo Bis in Het Zoute. ‘Daar betaal je 20.000 euro per vierkante meter of meer. En die appartementen hebben hun waarde kunnen behouden.’

‘Tot vijf of zes jaar geleden wou iedereen die onze kantoren binnenkwam, een appartement kopen met zicht op zee’, zegt Gregory Caenen van vastgoedbedrijf Groep Caenen. ‘Nu lijkt iedereen te beseffen dat zicht op zee onbereikbaar is voor 80 tot 90 procent van onze klanten. Veel mensen vragen er zelfs al niet meer naar.’

Toch vallen vooral twee andere fenomenen op. In Oostende is het prijsverschil tussen wél of geen zeezicht relatief klein: amper 26.880 euro of 14 procent. En, raar maar waar, in De Panne en Koksijde zijn appartementen op de dijk zelfs een ietsje goedkoper. ‘Dat is perfect verklaarbaar’, aldus notaris Van Opstal. ‘Oostende is niet alleen een stad met veel vaste bewoners, buiten de dijk zijn er bovendien nog tal van andere mooie plekjes met troeven die de vraagprijs de hoogte injagen. Denk aan de uitgebreide jachthaven, de groene parken enz. Dat verhoogt de prijs van appartementen in het centrum en verkleint dus de relatieve achterstand op appartementen op de dijk. In De Panne en Koksijde heb je dan weer veel exclusieve kwaliteitsprojecten voor tweedeverblijvers in de duinengordel, weg van de dijk dus. En die wekken ook flink wat interesse op.’

Voor Bredene, De Haan, Blankenberge en Zeebrugge ontbreken in de studie de prijzen voor appartementen op de dijk. ‘Voor Bredene en De Haan heeft dat alles te maken met het niet of nauwelijks bestaande aanbod. De cijfers voor Blankenberge en Zeebrugge bleken te weinig representatief. Uitzonderlijke elementen zoals enkele speciale transacties – denk aan duplexen en triplexen – hebben het prijsgemiddelde dermate beïnvloed, dat het resultaat niet meer representatief was.’

Bron: Het Nieuwsblad

Cassilda Tournoy (84), nog even bewoonster van het enige huis aan de zeedijk in Mariakerke.

Nadat ze 55 jaar lang op het gelijkvloers een winkeltje uitbaatte, heeft de 84-jarige Cassilda Tournoy dan toch haar huis op de zeedijk verkocht.
‘Ik heb al zoveel geweend’, zucht Cassilda Tournoy. De sympathieke dame van 84 is aan haar laatste hoogseizoen toe in haar met speelgoed, souvenirs en strandartikelen volgestouwde winkeltje op de zeedijk in Mariakerke. Kranig, dat wel, maar de knieën willen zo goed niet meer mee. Volgend jaar in juni moet ze haar huis verlaten. Ze heeft het vorige maand immers aan een projectontwikkelaar verkocht die het zal afbreken om er een zeven verdiepingen hoog gebouw met het o zo kostbare zeezicht op te richten. Hiermee verdwijnt een stukje geschiedenis en een van de enige resterende winkeltjes in z’n soort. Gekneld tussen twee mastodonten is het bovendien een ongewone blikvanger in de lange muur op de zeedijk, een verademing in een zee van beton.

‘Ik woonde tijdens mijn jeugd met mijn ouders aan de Nieuwpoortsesteenweg’, begint ze haar verhaal. ‘Vader en moeder, en mijn grootouders voor hen, brachten destijds de badkarren naar het strand tot aan de waterlijn. Die karren werden toen getrokken door stevige paarden. Mijn vader heeft zelfs ooit nog koning Albert I en koningin Elisabeth met hun badkar naar het strand gebracht.’

Voor het gezin Tournoy was de Tweede Wereldoorlog een keerpunt. ‘Ons huis sneuvelde in de oorlog en we moesten noodgedwongen andere oorden opzoeken.’ Met de oorlogsschade die het gezin later opstreek, kocht vader Tournoy een stukje grond op de dijk in Mariakerke en bouwde er in 1954 een woning met op het gelijkvloers een winkel voor strandartikelen en daarboven twee appartementen, waarvan één voor eigen gebruik. Het andere diende om te verhuren. ‘Mijn moeder stierf echter datzelfde jaar,’ gaat Cassilda verder,’ en vader en ik baatten samen de zaak verder uit. Je kon de zeedijk van toen helemaal niet vergelijken met de huidige toestanden. Dat waren hier voornamelijk allemaal duinen, met bunkers en een occasionele woning. Niet ver van ons bevond zich een patisserie en dat was het toen zo ongeveer. Vader werd later ziek en stierf in 1962. Ik heb hem altijd hier verzorgd.’

Cassilda bleef boven de winkel wonen en verhuurde het andere appartement. ‘Ik koos er bewust voor om niet het hele jaar door te verhuren, maar alleen tijdens de paasvakantie en in de maanden juni, juli en augustus. Na het zomerseizoen was ik doodop en ik wou de last en problemen van permanente bewoning er niet bij. De winkel was in die tijd open tot middernacht. Nadien moest ik alles nog opkuisen om er de volgende morgen om 7 uur weer te staan. Nu doe ik het wat kalmer aan en sluiten we rond 18.30 uur, maar ik ben ook al wat ouder hè.’

De meeste huurders van het appartement werden vaste klanten en goede vrienden van Cassilda. ‘De prijzen waren toen zeer democratisch en vallen natuurlijk niet meer te vergelijken met nu. In de jaren zestig vroeg ik bijvoorbeeld 1.200 Belgisch frank – zo’n 30 euro – voor een verblijf van twee weken in de paasvakantie. Met verloop van tijd gingen de prijzen vanzelfsprekend de hoogte in, maar ze bleven binnen de perken. In de zomermaanden vroeg ik op het laatst rond de 850 à 1.000 euro, per maand welteverstaan.’

Cassilda zag in de loop der jaren de zeedijk van aanzicht veranderen. De bouwwoede sloeg aan zee meer en meer toe en ook in Mariakerke begon de zeedijk volgebouwd te geraken. ‘Het ging plotseling zeer snel, inderdaad. De miserie begon voor mij in de jaren negentig toen een projectontwikkelaar naast haar deur een reusachtig complex zette. ‘Die mens is destijds meermaals komen aandringen opdat ik mijn huis zou verkopen en bood zelfs tot 500.000 euro, maar ik heb steeds geweigerd. Hij was trouwens niet de eerste. Zo viel een projectontwikkelaar mij constant lastig. Hij zei arrogant dat hij zou blijven komen en me niet gerust zou laten tot ik aan hem zou verkopen. Hij heeft noodgedwongen moeten opgeven. Jamais zou ik het aan hem verkocht hebben.’

En toch maakte Cassilda onlangs van haar hart een steen en verkocht ze het pand aan de groep Sleuyter. ‘Eerlijke en serieuze mensen’, zegt ze. ‘Ik ben 84 geworden en mijn gezondheid is niet je dat meer. Op vijf minuten tijd was de zaak geklonken. Neen, ik vertel u niet hoeveel ik er voor kreeg, maar het is wel wat meer dan die 500.000 euro van destijds. Maar ik doe dit voor mijn kinderen.’

‘Maar na 55 jaar bezorgt me dit toch veel verdriet, hoor. Vooral nu ik besef dat ik aan mijn laatste seizoen toe ben in mijn winkeltje. In het nieuwe project komt er op het gelijkvloers opnieuw een zaak, en ik hoop dat mijn kleinzoon Mitch dan de familietraditie zal kunnen voortzetten, maar dat blijft afwachten.’

Bron: Het Nieuwsblad

34 jaar geleden kochten Daisy Mattys en haar man Wim de Waal een appartement op de dijk van Nieuwpoort voor 2,5miljoen Belgische frank.

Soms zitten ze er met z’n tienen, of zelfs met twaalf. Het appartement van Daisy Mattys, met een schitterend uitzicht over de zee en het brede strand van Nieuwpoort, is een trekpleister voor de hele familie. ‘Ik ben hier zelf heel vaak, mijn man komt op zondag, maandag en dinsdag, en mijn vier kinderen en vijf kleinkinderen komen in de vakantieperiodes ook geregeld naar hier’, zegt Daisy. ‘Voor hen is het hier fantastisch: zon, water en strand, wat wil je nog meer. We hebben ook een cabine op het strand, en daar zien ze elk jaar dezelfde vriendjes terug. Ik ben blij dat de kleinkinderen hier zo graag naartoe komen, want toen mijn kinderen ouder werden, hebben we ons appartement toch een tijdje niet zo vaak gebruikt. Maar nu draait het hier weer volle bak .’

Daisy en haar man wilden 34 jaar geleden absoluut een appartement met zicht op zee. ‘2,5 miljoen Belgische frank kostte dat toen. Ik weet dat het nu een veelvoud waard is, maar ook in die tijd was dat veel geld’, zegt ze.

Het zicht op zee moest er absoluut bij. ‘Anders kan ik net zo goed thuisblijven in Brasschaat’, zegt ze. ‘Daar is er ook groen en heb ik ook een tuin. Maar de zee hier is prachtig. Alleen jammer dat er de afgelopen jaren zoveel gebouwd is op de dijk, en dat het zoveel drukker is geworden aan de kust.’

Bron: Het Nieuwsblad

Knokke is met een gemiddelde vraagprijs van 695.000 euro voor een appartement veruit de duurste gemeente. In Het Zoute gaan de prijzen tot boven de 20.000 euro. Per vierkante meter!

Knokke laat eerste achtervolger Zeebrugge (355.000 euro) ver achter zich. ‘Toch is het vooral in Knokke dat ze de dip in de vastgoedmarkt het zwaarst voelen’, zegt John Romain van Immotheker. ‘Het zijn vooral de duurste appartementen die niet makkelijk meer verkocht raken.’

Crisis dus in het mondaine Knokke? Gregory De Bisscop van Immo Bis in Knokke-Zoute nuanceert: appartementen staan langer te koop. Van oktober tot begin december vorig jaar ging Knokke door een dal. ‘Maar begin 2009 kwam alles weer op gang’, zegt De Bisscop. ‘Sinds januari zit de verkoop weer op peil.’

En wat mag zo’n appartement in Knokke dan wel kosten? ‘In Heist, op een toeristisch minder interessante locatie op een behoorlijke afstand van de zee, moet je rekenen op pakweg 3.000 euro per vierkante meter’, zegt De Bisscop. Een appartement van zo’n 90 m² kost dan zo’n 270.000 euro. Maar daar begint het pas.

In North Beach, een bouwproject op de befaamde wandeldijk in Het Zoute, gaan de prijzen tot 18.000 of 20.000 euro per vierkante meter. En dan spreek je ook niet meer over 90 m² maar eerder over 130 en meer. ‘Dan kom je aan verschillende miljoenen euro voor een appartement’, zegt De Bisscop. ‘En die blijven niet onverkocht. Integendeel. Vaak kopen mensen er twee in hetzelfde gebouw.’

Bron: Het Nieuwsblad

Gemiddelde vraagprijs van appartement aan zee stijgt nog altijd.

350.610 euro. Dat is de vraagprijs voor een gemiddeld appartement aan de Belgische kust. Maar wie goed onderhandelt, kan een flink stuk onder die prijs gaan, want de dip in de vastgoedmarkt is nog niet ten einde. ‘De gouden jaren, met prijsstijgingen van 10 procent en meer per jaar, zijn voorbij’, zegt vastgoedmakelaar Gregory Caenen.

Wie droomt van een appartementje aan zee, houdt maar beter flink wat centen opzij. Ondanks de dip in de vastgoedmarkt is de gemiddelde vraagprijs van een flat aan onze kust het laatste jaar met elf procent gestegen: van 315.000 naar 350.000 euro. Dat blijkt uit cijfers van Immotheker, het bedrijf dat advies geeft over woonkredieten. Immotheker baseerde zich op duizenden online-advertenties van appartementen die te koop staan van De Panne tot in Knokke.

Toch stijgen de prijzen niet overal even snel, zegt John Romain van Immotheker. ‘De gemiddelde appartementen, tussen 200.000 en 250.000 euro, vinden nog makkelijk een koper’, zegt hij. ‘Maar het zijn de duurdere die nog maar zeer moeilijk verkocht raken. Die blijven maandenlang onverkocht, en dat doet de gemiddelde prijs van alle panden die nog te koop staan natuurlijk stijgen.’

Knokke blijft met straatlengtes voorsprong de allerduurste gemeente voor een appartement: de vraagprijs ligt daar op liefst 695.451 euro. Daarna volgen Heist (358.875 euro) en Zeebrugge (355.108). In Bredene (175.899 euro) en Westende (190.860 euro) zijn de appartementen het goedkoopst. Opmerkelijk: in Blankenberge (202.465 euro), De Haan (200.570 euro), Bredene en Zeebrugge zijn de prijzen het afgelopen jaar zelfs gezakt.

‘De prijzen aan de kust zijn de afgelopen jaren ongezond sterk gestegen’, zegt Gregory Caenen van immobedrijf Groep Caenen, dat acht kantoren heeft verspreid over zowat de hele kust. ‘Tot twee jaar geleden is de prijs van een appartement aan zee elk jaar met tien tot twaalf procent gestegen. Die gouden jaren zijn voorbij. De laatste twee jaar stagneren de prijzen, of gaan ze inderdaad zelfs naar omlaag. Dat gaat van twee tot drie procent voor nieuwbouwappartementen tot tien procent voor appartementen die herverkocht worden. Of je krijgt als koper een gratis extraatje: een berging die 5.000 of 10.000 euro kost bijvoorbeeld.’

De appartementen staan ook veel langer te koop: van gemiddeld 114 dagen in april vorig jaar tot 239 dagen nu, blijkt uit de cijfers van Immotheker. Caenen bevestigt de trend: ‘Als we vroeger 200 nieuwbouwappartementen hadden, waren die op een jaar verkocht. Nu is dat ongeveer anderhalf jaar. Daarom wachten wij, samen met veel andere ontwikkelaars, om nog grote nieuwe projecten te beginnen: eerst moet de voorraad van onverkochte panden de deur uit.’

En dat speelt in het voordeel van de koper. Volgens Immotheker wordt bijna een kwart van alle appartementen afgeprijsd, met gemiddeld 10 procent, om toch maar een koper te vinden. Ter vergelijking: in april vorig jaar werd amper 13 procent van de appartementen aan de kust afgeprijsd.

‘Je kunt als koper meer eisen stellen nu’, zegt ook Gregory Caenen. ‘We voelen dat klanten kritischer zijn en een meer afwachtende houding aannemen: er staan genoeg appartementen te koop, er is keuze zat. En de rente is nog altijd bijzonder laag: het is een heel goed moment om een tweede verblijf te kopen aan de kust.’

Want de dip in de vastgoedmarkt zal niet blijven duren, denkt Caenen: ‘Binnen anderhalf jaar zal de voorraad bij de immokantoren stilaan uitgeput raken, en gaat iedereen weer uitkijken naar nieuwe grond, nieuwe gebouwen en nieuwe projecten. Dan dreigt de prijs weer fors de hoogte in te gaan. Want wees gerust: instorten zal de prijs van een appartement aan zee nooit: daarvoor is het een veel te schaars product. We hebben maar een klein strookje kust, en toch zijn er zoveel mensen die ervan dromen om hier iets te kopen.’

En de ultieme droom, dat is nog altijd een appartement met zicht op zee. ‘Maar dat blijft voor veel mensen een onbereikbare droom’, aldus nog Caenen. ‘Een mooi, ruim appartement met frontaal zicht op zee vind je niet voor minder dan 400.000 of 500.000 euro. En die prijs zal nooit meer naar omlaag gaan.’

Bron: Het Nieuwsblad