De Raad van State heeft de bouwvergunning ingetrokken van 31 sociale woningen in de Molenblokstraat in Neder-Over-Heembeek. Dat heeft Brussels volksvertegenwoordiger Marion Lemesre (MR) gemeld. Het nieuws wordt bevestigd door het wijkcomité dat naar de Raad van State stapte.

De omwonenden hekelden het project voor sociale woningbouw in de Molenblokstraat en benadrukten dat het aanbod aan sociale woningen in Neder-Over-Heembeek reeds voldoende groot was. Toch werd op 10 september 2008 een bouwvergunning toegekend, die nu door de Raad van State verbroken is.

Bron: De Morgen

De provincie trekt geld uit voor meer sociale koopwoningen. In West-Vlaanderen is er een prangende behoefte aan betaalbare sociale woningen. Op de wachtlijsten staan er 18.000 mensen. De jongste 12 jaar zijn er in de provincie gemiddeld slechts 116 koopwoningen per jaar gebouwd. Het geld voor die hogere versnelling in de sociale koopwoningbouw, zo’n vier miljoen euro, haalt de provincie uit de verkoop van aandelen van de West-Vlaamse Intercommunale WVI. "In West-Vlaanderen zijn er 23 sociale bouwmaatschappijen, waarvan zes in de koopsector. Als die zes woningen willen bouwen, is het vaak lang wachten op financiële middelen van de overheid. Het zou onze bedoeling zijn met die vier miljoen euro renteloze leningen toe te staan voor een termijn die gelijk is aan de bouw van die woningen, dus twee tot drie jaar. Eénmaal die woningen verkocht zijn, komt dat geld terug naar ons", aldus gedeputeerde Dirk De Fauw. Volgens het pandendecreet moeten er tegen 2020 in de provincie 3.846 sociale koopwoningen bijkomen.

Bron: Het laatste Nieuws

Omdat de wachtlijsten voor sociale woningen zo lang zijn, moeten ze creatief opgelost worden.

In Vlaanderen zijn op dit moment 100.000 gezinnen — mensen met een laag inkomen – op zoek naar een woning die voldoet aan hun noden en die voor hen betaalbaar is. Tegelijk zijn er zo’n 100.000 woningen van slechte kwaliteit op de markt. Er is duidelijk een grotere inspanning nodig dan de 40.000 sociale woningen die de regering tegen 2020 gebouwd wil zien.

In de volgende bestuursperiode moet de particuliere huurmarkt toegankelijker gemaakt worden voor sociaal zwakkere huurders. De woonkwaliteit moet voor diezelfde groep verbeterd worden en ze moeten een woning naar hun eigen noden kunnen vinden.

Huursubsidie: België is zowat het enige West-Europese land dat geen volwaardig stelsel voor huursubsidies heeft. In andere landen is die subsidie een aanvulling op het inkomen van mensen met een laag inkomen. In België profiteert slechts een beperkte groep ervan. Alleen mensen die van een ongezonde naar een gezonde woning verhuizen of mensen die langer dan vijf jaar op de wachtlijst staan voor een sociale woning, kunnen de subsidie aanvragen. Als iedereen die onder de armoedegrens leeft, aanspraak op een huursubsidie zou kunnen maken, wordt die subsidie ook een belangrijk middel om de wachtlijsten voor sociale woningen weg te werken.

De maximale tussenkomst – 160 euro per maand – is ook te beperkt, vooral voor grote gezinnen die een grotere woning nodig hebben.

Betaalbaar wonen op de privémarkt: De sociale verhuurkantoren (SVK’s) krijgen nu subsidies om woningen op de particuliere markt te huren en ze dan weer door te verhuren aan mensen met een laag inkomen. Die subsidies zijn echter beperkt: de SVK’s krijgen enkel een werkingssubsidie. De overheid komt niet tussen in de huur die de mensen met een laag inkomen voor de woning betalen. Het voordeel voor de doelgroep blijft dus beperkt.

Wachtlijsten: De wachtlijsten voor mensen die op zoek zijn naar een sociale woning blijven oneindig lang. Niemand verwachtte van minister Keulen dat hij ze in één bestuursperiode zou kunnen wegwerken. Maar hier ligt nog een groot gat open voor de volgende Vlaamse regering.

Er moet een systeem uitgedokterd worden waarbij de huursubsidie drastisch uitgebreid wordt en de SVK’s ook de middelen hebben om hun ‘doorverhuurwoningen’ onder de marktprijs te kunnen aanbieden aan mensen met een laag inkomen.

Bovendien vinden sommigen dat de huurprijs van een sociale woning nog altijd te hoog is om de allerzwaksten op de markt te bereiken.

Renovatiepremies: Dat de renovatiepremies pas worden uitbetaald nadat de facturen zijn betaald, is nadelig voor mensen die de middelen niet hebben om hun woning te verbouwen. Ze vallen daardoor zo goed als zeker uit de boot. Sommigen vragen zich af of het niet net die mensen zijn die zulke premies echt nodig hebben. En hier en daar wordt ook aangestipt dat de verschillende renovatiepremies beter op elkaar afgestemd kunnen worden.

Wooninspectie: Het Vlaams Overleg Platform (VOB) stipt aan dat de snelprocedure die mogelijk maakt dat verbeteringen aan de woning snel gebeuren, dode letter is gebleken. Ze moet dus bijgestuurd worden.

Wonen en Welzijn: Er is, ten slotte, werk aan de winkel op de doorsnede tussen wonen en zorg. ‘Voor mensen die tijdelijk opgevangen worden in residentiële welzijnsvoorzieningen en die niet (onmiddellijk) de stap naar volwaardig zelfstandig wonen kunnen zetten, moeten verschillende woontrajecten mogelijk worden, op hun eigen maat’, zegt VOB. ‘Het huidig aanbod van voorzieningen tussen wonen en zorg moet worden doorgelicht en waar nodig aangevuld.’ (vdr)

Bron: De Standaard

De sociale huurwoningen in Utrecht worden voor 49 procent bewoond door mensen met een te hoog inkomen. Mensen met een inkomen lager dan modaal vinden hierdoor lastig een huis, zo staat in de Woonvisie van de gemeente Utrecht, een visie op de woningmarkt voor de komende tien jaar. De gemeentewoordvoerster bevestigt vrijdag een bericht hierover in de Volkskrant.

De wachttijd voor een sociale huurwoning is opgelopen tot ruim acht jaar. Mensen met een modaal inkomen hebben echter ook geen alternatief, zo stelt wethouder Harrie Bosch van Wonen. Er zijn in Utrecht weinig duurdere huurwoningen en koopwoningen zijn voor veel mensen onbetaalbaar.

De scheve verhoudingen in de huursector moeten worden aangepakt door meer binnenstedelijke nieuwbouw en betere doorstroming, zo staat in de Woonvisie. Bosch pleit er tevens voor dat er een inkomensgrens wordt ingevoerd voor het inschrijven op sociale huurwoningen.

Bron: De Telegraaf

Bijna de helft van de goedkope sociale huurwoningen in Utrecht wordt bewoond door mensen met een hoger inkomen dan de huursubsidiegrens. In de stad is de hoeveelheid ‘scheefwoners’ gestegen tot 49 procent en in Leidsche Rijn zelfs tot 65 procent.

Bijna een derde van de Gentse huishoudens heeft een inkomen dat lager ligt dan de inkomensgrens om in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning. Dat is een van de conclusies uit een woonstudie die de stad liet uitvoeren.

Gent scoort met 11 procent sociale huurwoningen weliswaar beter dan het Vlaamse gemiddelde, dat rond de 6 à 7 procent ligt, maar uit de cijfers van de woonstudie blijkt dat er nood is aan veel meer betaalbare woningen.

Een vijfde van de Gentse huishoudens komt in aanmerking voor een sociale koopwoning. Uit de woonstudie blijkt verder dat liefst 43,6 procent van de Gentenaars alleenstaand is, en dat die groep in de toekomst nog zal toenemen.

Vier op de tien huurders besteedt in Gent meer dan 30 procent van hun inkomen aan de huur, terwijl een derde van de huurwoningen op de private markt niet voldoet aan de minimale kwaliteitsnormen van de Vlaamse Wooncode.

Wat de jonge gezinnen die de stad verlaten betreft, geeft drie vierde aan dat ze liever in Gent zouden blijven, maar dat ze elders een betaalbare woning moeten zoeken. Ook omgevingsfactoren als scholen en groen spelen een rol.

Schepen van Wonen Karin Temmerman vindt het goed dat de Vlaamse overheid meer wil inzetten op het sociaal wonen in kleinere steden en gemeenten, maar hoopt dat de grote steden hierdoor niet benadeeld worden. 

Gent telt opvallend veel huurders: terwijl in Vlaanderen gemiddeld 80 procent van de huishoudens eigenaar zijn van hun woning, is dat in Gent ongeveer 55 procent. De druk op de huurmarkt wordt nog extra verhoogd door de studenten.

‘Persoonlijk ben ik voorstander van richtprijzen voor huurwoningen, maar dit moet verbonden worden aan voordelen voor de verhuurders, zoals fiscale voordelen en zekerheid van betaling’, aldus Temmerman. Zo zou het systeem van sociale huurkantoren eventueel uitgebreid kunnen worden naar de hogere inkomens.

Dinsdag wordt er met de verschillende actoren gedebatteerd over de woonstudie. Met die conclusies wil de stad tegen het najaar een concreet beleidsplan opstellen.

Bron: Het Niewsblad

Mensen met een laag inkomen die al vijf jaar tevergeefs wachten op een gepaste sociale woning, krijgen vanaf 1 januari 2010 een subsidie om op de private markt te huren. Dat heeft de Vlaamse regering beslist op voorstel van minister van Wonen Marino Keulen (Open Vld). Afhankelijk van het inkomen kan de subsidie oplopen tot 160 euro per maand. Die subsidie bestaat nu al voor mensen die van een ongezonde naar een gezonde, maar duurdere huurwoning verhuizen.

In Vlaanderen staan tienduizenden mensen op een wachtlijst voor een sociale woning. Zolang ze geen sociale woning toegekend krijgen, moeten deze mensen hun toevlucht zoeken tot de duurdere private huurmarkt.

De subsidie is wel niet bestemd voor kandidaat-huurders die al lang op de wachtlijst staan omdat ze te kieskeurig zijn in de keuze van hun sociale woning. "We willen vermijden dat mensen die te kieskeurig zijn en daardoor lang willen op de wachtijst staan, hiervoor zouden beloond worden met een huursubsidie. Die moet een oplossing zijn voor woonbehoeften, niet voor woonwensen", zegt minister Keulen.

Bron: Het Laatste Nieuws

Je zal maar een woning huren bij de sociale huisvestingsmaatschappij MGW dezer dagen. Nauwelijks één wijk blijft gespaard van grote renovatieplannen. Otterbeek, Oud Oefenplein, Kruisbaan en nu ook de hele Gandhiwijk. Van alle renovaties is die van de Gandhiwijk wel de meest ingrijpende. De acht verdiepingen tellende blokken gaan tegen de vlakte.

Een voorbeeld van hoe sociale woningbouw niet moet zijn. Innoverend en zaligmakend in de jaren zestig en zeventig, uitgegroeid tot een buurt met een reputatie van vandalisme, criminaliteit en verloedering. Te veel mensen op elkaar gepakt met tussen hen flinterdunne muren. Grote (migranten)gezinnen die klein zijn behuisd. Jongeren die dan maar een stek zoeken op de pleintjes errond waar nauwelijks iets te beleven valt en die uitnodigen om baldadigheden uit te halen. Oudere bewoners die zoeken naar rust maar die niet vinden. En dan constructies waar leidingen en ramen tot op de draad versleten zijn.

Afbreken dus, die handel. Gevolg: Mechelen zal een volksverhuizing meemaken die zijn gelijke zelden heeft gekend. ‘Het kan nu eenmaal niet anders’, luidt het bij MGW. De bewoners luisteren en knikken, gelaten. Het nieuws dringt nog niet helemaal door, het besef dat er ‘iets’ moet gebeuren wel.

Zo’n grote volksverhuizing heeft grote gevolgen. Niet alleen zichtbare, maar ook minder zichtbare. Want ondanks alle negatieve bijklanken, woont het merendeel van de mensen graag in de Gandhiwijk. Zeker in de woningen, achter de blokken, hebben de bewoners zelf de schouders gezet onder een heropleving van de buurt. Enkele dames doen de ronde en spreken jongeren aan nog voor ze het te bont kunnen maken, ze hebben aandacht voor de senioren en hun zorgen. In de Gandhiwijk is een teer weefsel van solidariteit gegroeid. Getuige daarvan de massale steun toen vorig jaar het plaatselijke kleuterschooltje door brand werd vernield. Echt iedereen was er het hart van in. Getuige ook het jaarlijkse buurtfeest, een van de gezelligste bijeenkomsten waar velen naar uitkijken. De verantwoordelijken van MGW moeten erover waken dat deze moeizaam opgebouwde gemeenschap, een voorbeeld voor veel andere buurten, niet mee wordt afgebroken.

Bron: De Standaard

Zonhoven krijgt er op termijn 125 sociale woningen bij in het gebied Halveweg Brekskensstraat.
Vandaag heeft Vlaams minister van Wonen Marino Keulen (Open VLD, zie foto) zijn handtekening gezet onder het nieuwe project.

"Dit is naar Vlaamse normen een van de grootste projecten die ik ooit heb goedgekeurd, en dan praten we nog over een kleinere gemeente. Meestal gaat het om hooguit 30 woongelegenheden, nu 125. Zonhoven zit daarmee in de spits van Vlaanderen", aldus Keulen.

"Als alles een beetje meezit, kunnen we eind 2010 daadwerkelijk met de bouw van de eerste woningen beginnen."

Het project wordt een mix van koopwoningen, huurwoningen en gronden.
Zonhoven heeft nu 1,5 procent sociale woningen, met deze 125 woningen erbij zet de gemeente een flinke stap naar de 3 procent die tegen 2020 gevraagd is.

Bron: VRT Nieuws

Zeven Vlaamse gemeenten hebben helemaal geen sociale huurwoningen en een veertigtal heeft een verwaarloosbaar aantal sociale huurwoningen. Dat blijkt uit de nulmeting die de Vlaamse regering als bijlage aan het decreet van het grond- en pandendecreet toevoegde. Voor die gemeenten is er dus wel wat werk aan de winkel als ze hun steentje willen bijdragen om het Vlaamse gemiddeld omhoog te krijgen.

Zo heeft het Vlaams-Brabantse Pepingen, bijvoorbeeld, volgens de cijfers geen sociale huurwoningen. ‘Klopt niet helemaal’, zegt burgemeester André De Roubaix. ‘Maar we hebben er inderdaad heel weinig.’ Er is nochtans wel vraag naar in Pepingen. De Roubaix belooft verbetering. ‘Ik wil geen steen gooien naar de vorige bestuursploeg, maar sociale woningen waren toch wel een lacune in hun beleid. Het is de bedoeling om tegen het einde van onze bestuursperiode een dertigtal sociale woningen in de gemeente te hebben.’

In Sint-Martens-Latem is minder dan 1procent van het woonaanbod in gemeente sociale woongelegenheid. ‘Het is een beleidskeuze om een laag aantal sociale woningen in onze gemeente te bouwen’, zegt burgemeester Freddy Vanmassenhove. ‘We zijn niet de enige gemeente die die keuze gemaakt heeft. Je moet weten welk type bevolking ervoor kiest om in Sint-Martens-Latem te wonen. Het zijn mensen die er heel wat geld voor over hebben om hier een woning of een stuk grond te kopen. De prijzen liggen dus hoog. Geen enkele instantie kan in onze gemeente betaalbare sociale woningen bouwen. Bovendien is de vraag ernaar ook niet zo groot in onze gemeente.’

Toch heeft Sint-Martens-Latem wel enkele sociale bouwprojecten in het verschiet. Die zullen volgen de burgemeester ‘wel een gunstig effect hebben op de cijfers’, maar zich vastpinnen op een percentage wil hij liever niet. ‘We merken wel dat de oudere bevolking in onze gemeente vragende partij is. Daarom kiezen we voor projecten die zich vooral tot dat deel van de bevolking richten.’

Opmerkelijk is dat het West-Vlaamse Spiere-Helkijn de Vlaamse gemeente is met het grootste aandeel sociale woningen: 17, 74 procent. ‘Dat het cijfer zo hoog ligt, stamt uit de jaren zeventig. In die tijd zijn er enkele sociale wijken gebouwd’, zegt schepen van Huisvesting Rik Vandevenne. ‘Daardoor zijn de sociale woningen erg geconcentreerd in onze gemeente.’

‘Ondertussen is ons beleid wel veranderd. We proberen de sociale woningen nu wat meer te spreiden. Waarom? Bijna 18 procent sociale woningen in de gemeente: dat heeft toch wel een invloed op de financiële draagkracht van de bevolking en dus ook van de gemeente.’

De West-Vlaamse gemeente zet nu volop in op kwalitatief betere woningen. ‘In samenwerking met de Koning Boudewijnstichting hebben we van een van die sociale wijken een buitengewone buurt kunnen maken. Daarom kunnen we nu het openbaar domein ervan renoveren.’

Voorlopig zullen er in Spiere-Helkijn geen grote projecten opgestart worden. ‘We zetten in op sociale diversiteit. Zo zijn we bezig met een project met serviceflats; zes huurwoningen en zes koopwoningen. Daarbij moet de architecturale kwaliteit van de gebouwen op de voorgrond komen.’

Bron: De Standaard