Een grote voorstander van het nieuwe decreet is te vinden in De Haan. "Wij zijn al langer met de materie bezig", aldus schepen van ruimtelijke ordening Wilfried Vandaele (Samen). "In de eerste plaats hebben wij veel pensioensmigratie vanuit het binnenland maar ook vanuit Duitsland en Nederland komen er nieuwe inwoners bij."

Het is niet alleen de verkoop van appartementen die daardoor onder druk komt. "We hebben hier een verkaveling met een straat vol nieuwe eengezinswoningen en daar wonen alleen maar Duitsers", aldus Vandaele. Voor de schepen had het decreet nog verder mogen gaan.

"We kunnen er zeker elementen uithalen, onder meer in verband met permanente bewoning", zegt hij. "Maar voor mij hadden de maatregelen over een band hebben met de gemeente ook mogen gelden voor woongebied. We hebben nog wel wat woonuitbreidingsgebied maar dat mogen we pas aansnijden als er een aantoonbare behoefte aan is bij onze eigen bevolking."

Bron: De Morgen

Het Vlaams Parlement heeft woensdag het wijzigingsdecreet ruimtelijke ordening definitief goedgekeurd. Dat decreet van minister van Ruimtelijke Ordening Dirk Van Mechelen (Open Vld) moet de procedures inzake ruimtelijke ordening vereenvoudigen en zorgen voor meer rechtszekerheid. Enkele procedures worden een pak eenvoudiger. Zo is voor een hoop kleine en duidelijk vast te stellen werken niet langer een bouwvergunning nodig. Een meldingsplicht zal volstaan.

Voor bedrijven komt er één enkel dossier voor bouw- en milieuvergunningen en de beroepsprocedures inzake stedenbouw worden gestroomlijnd. Een ander luik uit het decreet legt de handhavingsprocedures voor bouwmisdrijven vast.

Het decreet biedt rechtszekerheid voor de woningen die opgericht zijn na de stedenbouwwet van 1962, maar voor de gewestplannen van eind de jaren 70. De 416.000 woningen die in die periode gebouwd zijn is nu "geacht vergund".

Bewoners van een weekendverblijf die er ten minste één jaar officieel en permanent wonen, krijgen woonrecht zolang de provincies onderzoeken of er planologische oplossingen mogelijk zijn. (DWM)

Bron: Het Nieuwsblad

Het Vlaams Parlement heeft woensdag het decreet op het grond- en pandenbeleid goedgekeurd. Dat zegt dat er tegen 2020 65.000 sociale woningen moeten bijkomen in Vlaanderen. Het decreet bevat ook extra stimulansen om leegstaande of verkrotte woningen te renoveren. Het decreet kreeg de voorbije tijd wel een pak weerstand uit de woningbouw- en vastgoedsector. De private sector krijgt nochtans een belangrijke rol bij het realiseren van de doelstelling van het decreet. Bij grote verkavelingsprojecten moet er verplicht een sociaal aanbod zijn. En daar wringt volgens de woningbouw- en vastgoedsector het schoentje.

De sector vreest dat die verplichting immers de prijzen van nieuwbouwwoningen de hoogte in zal jagen. Om het aanbod aan sociale woningen beter te verspreiden over heel Vlaanderen, moeten in alle gemeenten 1,66 procent van de nieuwe woningen sociale huurwoningen zijn.

Gemeenten die al veel sociale woningen hebben, moeten niet aan die verplichting voldoen. Ook wie een verkrotte woning opknapt, krijgt een extra duw in de rug. Wie zo’n woning koopt om te renoveren, kan een extra fiscaal voordeel krijgen tot 4.500 euro. (DWM)

Bron: Het Nieuwsblad

Het Vlaams parlement heeft het decreet op het grond- en pandenbeleid goedgekeurd. Dat zegt dat er tegen 2020 65.000 sociale woningen moeten bijkomen in Vlaanderen. Het decreet bevat ook extra stimulansen om leegstaande of verkrotte woningen te renoveren. Zo kan wie een verkrotte woning koopt om te renoveren een extra fiscaal voordeel krijgen tot 4.500 euro.

Familie, vrienden of kennissen die tot 25.000 euro lenen aan wie wil renoveren (tegen een bepaalde rente weliswaar), kunnen voor deze ‘mama- en papa-lening’ acht jaar lang een fiscale aftrek krijgen.

Kritiek uit sector

Het decreet kreeg de voorbije tijd wel een pak weerstand uit de woningbouw- en vastgoedsector. De private sector krijgt nochtans een belangrijke rol bij het realiseren van de doelstelling van het decreet. Bij grote verkavelingsprojecten moet er verplicht een sociaal aanbod zijn. En daar wringt volgens de woningbouw- en vastgoedsector het schoentje. De sector vreest dat die verplichting immers de prijzen van nieuwbouwwoningen de hoogte in zal jagen.

1,66% moet sociaal zijn

Om het aanbod aan sociale woningen beter te verspreiden over heel Vlaanderen, moeten in alle gemeenten 1,66 procent van de nieuwe woningen sociale huurwoningen zijn. Gemeenten die al veel sociale woningen hebben, moeten niet aan die verplichting voldoen. Gemeenten die er weinig hebben, moeten iets meer doen.

Het decreet werd goedgekeurd door meerderheidspartijen en kreeg ook steun van oppositiepartij N-VA. Vlaams Belang en LDD stemden tegen, Groen! onthield zich. (belga/bf)

Bron: Het Laatste Nieuws

Zeven Vlaamse gemeenten hebben helemaal geen sociale huurwoningen en een veertigtal heeft een verwaarloosbaar aantal sociale huurwoningen. Dat blijkt uit de nulmeting die de Vlaamse regering als bijlage aan het decreet van het grond- en pandendecreet toevoegde. Voor die gemeenten is er dus wel wat werk aan de winkel als ze hun steentje willen bijdragen om het Vlaamse gemiddeld omhoog te krijgen.

Zo heeft het Vlaams-Brabantse Pepingen, bijvoorbeeld, volgens de cijfers geen sociale huurwoningen. ‘Klopt niet helemaal’, zegt burgemeester André De Roubaix. ‘Maar we hebben er inderdaad heel weinig.’ Er is nochtans wel vraag naar in Pepingen. De Roubaix belooft verbetering. ‘Ik wil geen steen gooien naar de vorige bestuursploeg, maar sociale woningen waren toch wel een lacune in hun beleid. Het is de bedoeling om tegen het einde van onze bestuursperiode een dertigtal sociale woningen in de gemeente te hebben.’

In Sint-Martens-Latem is minder dan 1procent van het woonaanbod in gemeente sociale woongelegenheid. ‘Het is een beleidskeuze om een laag aantal sociale woningen in onze gemeente te bouwen’, zegt burgemeester Freddy Vanmassenhove. ‘We zijn niet de enige gemeente die die keuze gemaakt heeft. Je moet weten welk type bevolking ervoor kiest om in Sint-Martens-Latem te wonen. Het zijn mensen die er heel wat geld voor over hebben om hier een woning of een stuk grond te kopen. De prijzen liggen dus hoog. Geen enkele instantie kan in onze gemeente betaalbare sociale woningen bouwen. Bovendien is de vraag ernaar ook niet zo groot in onze gemeente.’

Toch heeft Sint-Martens-Latem wel enkele sociale bouwprojecten in het verschiet. Die zullen volgen de burgemeester ‘wel een gunstig effect hebben op de cijfers’, maar zich vastpinnen op een percentage wil hij liever niet. ‘We merken wel dat de oudere bevolking in onze gemeente vragende partij is. Daarom kiezen we voor projecten die zich vooral tot dat deel van de bevolking richten.’

Opmerkelijk is dat het West-Vlaamse Spiere-Helkijn de Vlaamse gemeente is met het grootste aandeel sociale woningen: 17, 74 procent. ‘Dat het cijfer zo hoog ligt, stamt uit de jaren zeventig. In die tijd zijn er enkele sociale wijken gebouwd’, zegt schepen van Huisvesting Rik Vandevenne. ‘Daardoor zijn de sociale woningen erg geconcentreerd in onze gemeente.’

‘Ondertussen is ons beleid wel veranderd. We proberen de sociale woningen nu wat meer te spreiden. Waarom? Bijna 18 procent sociale woningen in de gemeente: dat heeft toch wel een invloed op de financiële draagkracht van de bevolking en dus ook van de gemeente.’

De West-Vlaamse gemeente zet nu volop in op kwalitatief betere woningen. ‘In samenwerking met de Koning Boudewijnstichting hebben we van een van die sociale wijken een buitengewone buurt kunnen maken. Daarom kunnen we nu het openbaar domein ervan renoveren.’

Voorlopig zullen er in Spiere-Helkijn geen grote projecten opgestart worden. ‘We zetten in op sociale diversiteit. Zo zijn we bezig met een project met serviceflats; zes huurwoningen en zes koopwoningen. Daarbij moet de architecturale kwaliteit van de gebouwen op de voorgrond komen.’

Bron: De Standaard

In een veertigtal gemeenten zal een groot deel van de nieuwe woningen de komende tien jaar sociaal moeten zijn, gewoon omdat er vandaag bijna geen zijn. Maar dat zijn vaak ‘dure’ gemeenten waar sociale woningen een vreemde eend in de bijt zullen worden. Geen van beide partijen zal er gelukkig mee zijn.

Daarnaast zijn er ook zeer afgelegen gemeenten waarvoor de sociale huisvestingsmaatschappijen weinig belangstelling hebben. Er is daar immers geen of nauwelijks werkgelegenheid. Ook zij zullen de norm moeten halen, zelfs als het geen zin heeft om er als sociaal achtergestelde te komen wonen.

Sociale woningen worden het best gebouwd in de nabijheid van openbaar vervoer, scholen, zorginstellingen én jobs. Het gros van die woningen is immers bedoeld voor alleenstaanden, éénoudergezinnen en ouderen. Sociale woningen horen dus meer thuis in stedelijke en gemeentelijke centra, niet in residentiële verkavelingen die vaak aan de rand gelegen zijn.

De nieuwe regels gelden met terugwerkende kracht. Als een verkavelaar een terrein aangekocht heeft, rekening houdend met een bepaald aantal kavels, en dan blijkt plots dat er een aantal veel minder duur moeten worden verkocht, dan zou hij de investering mogelijk nooit gedaan hebben. Er zou minstens een overgangsregeling moeten zijn, vindt de sector.

Door de terugwerkende kracht zullen volgens de Vlaamse Confederatie Bouw zeker 2.000 geplande woningen op korte termijn niet gebouwd worden. ‘Omdat we plots een aantal kavels moeten reserveren voor sociale woningen’, liet voorzitter Marc Dillen berekenen, ‘zullen de andere huizen gemiddeld tussen 12.000 en 15.000 euro duurder worden’.

Uiteenlopende bepalingen van het decreet zullen er volgens de betrokkenen voor zorgen dat bedrijven voor hun gronden of sociale woningen vaak geen normale prijs zullen krijgen. Zo houdt het decreet bijvoorbeeld geen rekening met eventuele sanerings- of extra studiekosten door de aard van de grond.

Het decreet is 400 pagina’s dik, erg ingewikkeld en daardoor log, zeggen tegenstanders. Het zal volgens hen al gauw meer dan twee jaar duren voor je een verkavelingsvergunning krijgt. Dan nog een dik jaar om alle plannen te laten goedkeuren, en je bent ruim drie, misschien wel vier jaar verder voor de eerste werkzaamheden kunnen beginnen, luidt het.

Sociale woningen verspreiden over alle nieuwe verkavelingen en alle gemeenten, is weinig efficiënt. ‘Niet alleen heb je problemen om de architecturale eenheid van nieuwe verkavelingen te bewaren’, vindt de Vlaamse Confederatie Bouw, ‘ook het bouwen zelf verloopt minder efficiënt’. Als je gegroepeerd kunt bouwen zijn er schaaleffecten die de kostprijs drukken.’

Bron: De Standaard

De Vlaamse regering injecteert het komende decennium 6,5 miljard euro in de sociale woningbouw. Dat is een hefboom voor een totaal investeringsvolume van naar schatting 15 miljard. Voor het eerst zal ook de privé-sector daarvan kunnen profiteren.

Tot 2020 zullen 43.000 sociale huurwoningen gebouwd worden, dubbel zoveel als tijdens de voorgaande periode van tien jaar. Daarnaast komen er 21.000 sociale koopwoningen bij, drie keer zoveel als vandaag. In het totaal dus bijna 65.000 nieuwe huizen en appartementen die het totaal aantal sociale woningen in dit land doen oplopen tot 219.000.

Het monopolie van de huisvestingsmaatschappijen voor de bouw van sociale woningen wordt doorbroken. Ook de privé-sector kan er nu aan meedoen, met dezelfde voordelen als de openbare sector: verlaagde registratierechten (1,5 procent) voor de grond, lager btw-tarief (6 procent) voor de bouw van de woning en infrastructuursubsidies.

De bouwpromotoren moeten bij de bouw van sociale woningen strikte normen respecteren, maar ze mogen die woningen nadien gegarandeerd en tegen een vast tarief doorverkopen aan de sociale huisvestingsmaatschappijen.

De sociale huisvestingsmaatschappijen zijn zelf niet in staat om in tien jaar 64.000 woningen te bouwen. Dankzij het grond- en pandendecreet wordt die doelstelling wel haalbaar. Goed nieuws voor de tienduizenden gezinnen die op een wachtlijst staan voor een sociale woning.

De openbare sector geeft het goede voorbeeld. De verplichting om een deel van de beschikbare gronden voor te behouden voor sociale woningen, weegt zwaarder door voor ocmw’s, kerkfabrieken, gemeenten, enz. dan voor de privé. Zij moeten 20 tot 30 procent van nieuwe verkavelingen voorbehouden voor ‘betaalbare woningen’, tegen 10 tot 20 procent voor privé-verkavelaars.

Een aantal gemeenten verplichten verkavelaars nu al om tot 40 procent van hun gronden voor te behouden voor sociale woningbouw. De bouwsector noemt dat onredelijk hoog. Dat percentage wordt nu fors verlaagd.

Het sociale woonaanbod wordt beter gespreid. Nu zijn er gemeenten met erg veel en andere met weinig of geen sociale woningen. Er komen nu streefcijfers per gemeente.

Ook binnen gemeenten en steden wordt het aanbod beter gespreid. Sociale woningen en gewone huizen in dezelfde verkaveling moeten gettovorming tegengaan. Op die manier wordt volgens sommigen ook de sociale druk opgevoerd om ook sociale woningen goed te (blijven) onderhouden.

Bron: De Standaard

De helft van de Vlaamse gemeenten moet de komende jaren werk maken van een inhaalbeweging als het op sociale woningen aankomt. Tenminste als het Vlaams Parlement vandaag het Grond- en Pandendecreet goedkeurt.

Om sociale woningen beter te spreiden, moeten alle gemeenten steentje bijdragen

In bijna de helft van de Vlaamse gemeenten ligt het aanbod van sociale huurwoningen onder de 3 procent van het totale woningaanbod. Zeven gemeenten hebben volgens Vlaamse cijfers zelfs helemaal geen sociale huurwoningen. Daar komt nu verandering in. Voor elke honderd huishoudens moeten er tegen 2025 twee nieuwe sociale woningen bijkomen, verspreid over heel Vlaanderen. Alle gemeenten moeten dus een tandje bijsteken, maar gemeenten die nu onder de 3 procent gaan, zullen extra hard op de gaspedaal moeten gaan staan.

De Vlaamse ministers van Ruimtelijke Ordening en Woningbeleid, Dirk van Mechelen en Marino Keulen (beiden Open VLD), willen ‘het aanbod aan sociale woningen vergroten zodat niemand in de kou blijft staan’. Ze gaven daarom de aanzet tot het Grond- en Pandendecreet, waarover vandaag in het Vlaams Parlement gestemd wordt.

1,66 procent van de nieuwe woningen die tussen 2009 en 2020 in elke gemeente gebouwd worden, moeten sociale huurwoningen zijn. Gemeenten waarvan het aandeel sociale woningen nu al boven 9 procent ligt, krijgen een vrijstelling. De gemeenten onder de 3 procent moeten nog een extra inspanning – van 0,5 tot 0,83 procent – doen. Zo wil de Vlaamse regering de sociale woningen gelijkmatiger spreiden.

Ondanks het hoge aantal gemeenten dat extra inspanningen zal moeten doen, reageert de voorzitter van de Vlaamse Vereniging van Steden en Gemeenten, Jef Gabriels (Open VLD), voorzichtig positief. ‘De doelstelling de sociale woningen te spreiden, is een positief gegeven’, zegt Gabriels. ‘Maar door ze zo centraal op te leggen, vrees ik dat er geen plaats meer is voor maatwerk. In elke gemeente of in elke streek is de situatie anders. Dus moet er ook anders gehandeld worden. Ik vrees dat dit aanleiding zal geven tot onrechtvaardige situaties.’

Gabriëls maakt zich ook zorgen over de aanvangsdatum die het decreet vooropstelt. ‘Vanaf 1 september 2009 wordt nieuwe regelgeving van kracht. Dat lijkt me voor heel wat gemeenten heel snel om alles in orde te krijgen’, zegt hij. ‘De nieuwe regels zijn heel erg ingewikkeld. Wij stellen eerder voor dat het decreet vanaf januari 2010 ingevoerd worden. Dat lijkt me haalbaarder.’

 Bron: De Standaard

In een open brief maken honderd Vlaamse bouwfirma’s, projectontwikkelaars en verkavelaars brandhout van het nieuwe grond- en pandendecreet dat woensdag in het Vlaams parlement wordt gestemd. "Het decreet zal de bouw van sociale woningen doen vertragen, de sector duizenden jobs kosten, en een modaal gezin zal 15.000 euro meer moeten betalen voor een woning", meent de bouwsector.

Met hun ontwerpdecreet ‘grond- en pandenbeleid’ willen de Open Vld-ministers Dirk Van Mechelen (Ruimtelijke Ordening) en Marino Keulen (Wonen) tegen 2020 zo’n 65.000 nieuwe sociale woningen bouwen. Voor het eerst krijgt de privé-sector de kans om die woningen te helpen realiseren. De bouwbedrijven vinden deze doelstelling nobel maar vrezen een averechts effect met "desastreuze" gevolgen.

1. Veel vertraging
Uit een enquête bij 67 bouwbedrijven en projectontwikkelaars met minstens 291 bouwprojecten waarop het decreet van toepassing is, blijkt dat 82 procent van die projecten sterk wordt vertraagd of zelfs volledig gehypothekeerd. "In plaats van een impuls zal het decreet voor een ernstige vertraging in de woningbouw zorgen", luidt het.

2. Lage inkomens de dupe
De wachtlijsten voor sociale woningen zullen niet verminderen. Voor 2013 zal geen enkele extra sociale woning beschikbaar zijn, want veel bouwgronden raken nu al niet ontwikkeld.

3. Te veel koopwoningen
Het decreet besteedt onevenredig veel aandacht aan sociale koopwoningen. "Iedereen weet dat gezinnen met de laagste inkomens die nooit kunnen kopen", klinkt het.

4. Duizenden jobs weg
Dit decreet maakt het de private sector onmogelijk om sociale woningen te bouwen. "Bij een verkaveling van meer dan 10 woningen of 50 appartementen moet gemiddeld 20 procent voorbehouden worden voor sociale woningen. In de praktijk zal op korte termijn 20 procent van elk nieuw project braak moeten blijven. Daardoor worden 20.000 woningen minder gebouwd en dreigen duizenden jobs in de bouwsector verloren te gaan", aldus de bedrijven.

5. Meerkost woning
Modale gezinnen die een huis in een nieuwe verkaveling kopen, zullen gemiddeld 15.000 euro meer betalen. "Zij draaien op voor de sociale lasten die de regering oplegt."

"Schort de stemming op!"

De Vlaamse woningbouwers menen dat dit vele belastinggeld beter kan worden besteed, bijvoorbeeld aan huursubsidies voor de minst verdienenden. Ze vragen opnieuw overleg en roepen de parlementsleden op tot "één moment van politieke moed" en vragen hen dit ontwerpdecreet woensdag niet te stemmen.

Bron: Het Belang van Limburg

Jos Camps, deeltijds kabinetsmedewerker van Kris Peeters (CD&V), onderhandelde mee het grond-en pandendecreet, dat projectontwikkelaars verplicht om een deel van hun kavels voor sociale woningen te bestemmen. ‘Kan niet’, zegt N-VA, ‘want Camps bouwt met zijn bedrijf zelf sociale koopwoningen. Hij is duidelijk rechter en partij.’

Volgens parlementslid Jan Peumans (N-VA) overtreedt Peeters door de duojob van zijn cabinetard zijn eigen deontologische code. Die code kwam tot stand bij het ontslag van minister Fientje Moerman (Open Vld) en moest vermijden dat ministers in de toekomst nog verdacht konden worden van vriendjespolitiek. "Kabinetsleden verlenen géén advies of verrichten geen ondersteunende taken in dossiers die betrekking hebben op verenigingen, instellingen en bedrijven waarin ze rechtstreeks of via een tussenpersoon belangen hebben," staat er in de code.

Het kabinet-Peeters ziet echter geen graten in het advies dat Camps verleende over het grond-en pandenbeleid omdat ‘een decreet geen dossier is’ en Camps alleen maar aanwezig was op de technische vergaderingen.

Op de vergaderingen waar er politieke knopen werden doorgehakt liet hij zich vervangen. "Maar dat onderscheid is quatsch", zegt een regeringsbron. "Peeters was een grote voorstander van de deontologische code. Met Camps zit hij met een overtreder op zijn eigen kabinet."

Vooral Limburgse dossiers

Bij de minister-president wijzen ze er ook nog op dat Camps er niet rijker van wordt als zijn huisvestingsmaatschappij CVBA Landwaarts, die in 2006 goed was voor 43 procent van alle sociale koopwoningen in Limburg, meer huizen kan bouwen. "Hij leidt een overheidsbedrijf, geen privé-onderneming", klinkt het. "Bovendien heeft hij alleen maar zijdelings advies gegeven. Hij volgt vooral de Limburgse dossiers op."

Ook die bewering wordt door andere meerderheidspartijen tegen gesproken. "Elke partij heeft zijn goeroe voor het huisvestingsbeleid. Bij CD&V is dat Camps. Peeters heeft wel degelijk een probleem. Het kan niet dat een belanghebbende meewerkt aan de voorbereiding van het beleid."

Peumans meent dat de aanwezigheid van Camps aan de onderhandelingstafel verklaart waarom er verhoudingsgewijs meer sociale koopwoningen dan sociale huurhuizen worden opgelegd via het bewuste decreet. "Klopt niet," zegt de CD&V. "Wij maken er al jarenlang een punt van om een eigen woonst voor iedereen mogelijk te maken." (TP)

Bron: De Morgen