Woningcorporaties zijn nog onvoldoende bekend met groene leningen met een lage rente. Corporaties die deze leningen afnemen kunnen enkele tonnen per jaar aan rente besparen.
De Groningse corporatie Wold & Waard Woonservice heeft voor zijn dochteronderneming WW4energy een aanvraag ingediend voor een groene lening. Het geld is nodig om een duurzaam energiesysteem aan te leggen in een woonzorgcentrum in Zuidhorn. De kosten bedragen 2,1 miljoenen euro en dat is veel meer dan bij een regulier energiestelsel. Een deel van de lening bij Rabobank is regulier en een deel is groen. Over de groene lening wordt 1% minder rente betaald, en dat scheelt per jaar 18.000 euro aan rentelasten. Over tien jaar scheelt dat dus bijna twee ton. Een groene lening wordt pas toegekend als SenterNovem een groenverklaring heeft verstrekt.

Anton Duijnhouwer, coördinator voor het afgeven van groenverklaringen, verklaart dat hij van de 400 corporaties er tien tot vijftien vaak tegenkomt. Harold Bontius, verbonden aan de corporatie Portaal, verklaart dat voor de aanvraag informatie moet worden verstrekt over het bestek, bouwmaterialen en bouwtekeningen. Punten kunnen worden verworven via bijvoorbeeld FCS-hout, waterbesparende voorzieningen en demontabele verbindingen.

Bron: Aedes Magazine

Gezinnen die minder dan 20.000 euro bruto per jaar verdienen, komen niet in aanmerking voor een huurhuis in de Capelse straten Reigerlaan, Uiverstraat en de Meeuwensingel.
Deze maatregel heeft woningcorporatie Com.Wonen met de gemeente Capelle genomen om controle te houden op toekomstige bewoners van de wijk.

De maatregel is genomen na overleg met een groep bewoners die hun wijk volgens eigen zeggen de laatste twee jaar achteruit zien gaan. Rotzooi op straat, geluidsoverlast en intimidaties van buurtgenoten. In de wijk is een groot verloop van huurders. De huizen (wijk 747) zijn gebouwd in de groeiperiode van Capelle aan den IJssel. Veel huurders komen op een leeftijd dat ze hun huis verruilwn voor een verzorgingshuis.

Volgens woordvoerder Jan-Willem Heijkoop van Com.Wonen wil de maatregel niet zeggen dat mensen die onder die inkomensgrens zitten voor overlast zorgen in de wijk. ,,Nee, natuurlijk is dat niet zo. Maar van de nieuwe huurders weten we nu in ieder geval wel dat ze een vast inkomen hebben dat ook bij de belastingdienst bekend is,’’ zegt hij. ,,Die huurders hebben een normaal dag- en nachtritme.’’

Volgens Heijkoop komt het vaker voor dat woningcorporaties de huisvesting op deze manier labellen. ,,Daar is Com.Wonen niet de enige in.’’ Hij kan niet zeggen hoelang het inkomen van een gezin een selecetiemiddel blijft om in aanmerking te komen voor een huurhuis in een deel van de Capelse vogelwijk.

In september volgt er weer een overleg tussen de klankbordgroep bewoners, Com.Wonen en de gemeente Capelle. ,,Dan gaan we het volledige plan van aanpak bespreken,’’ weet Heijkoop. ,,Dan zal ook het groenonderhoud in de wijk aan bod komen.’’

Com.Wonen stelde eerder al een zogenaamde wijkbeheerder aan voor deze buurt. De bewoners kunnen daar hun kijk op de eigen wijk kwijt.

Bron: AD.nl

De Utrechtse woningcorporaties Mitros en SSH starten een nieuw woonbedrijf, gericht op starters en jonge doorstromers. Volgens de corporaties is het aanbod voor deze doelgroep in Utrecht te klein en corporaties houden te weinig rekening met de specifieke woonwensen van jongeren.

Het nieuwe woonbedrijf wordt najaar 2009 officieel opgericht. Tegen die tijd wordt de naam geopenbaard. Het nieuwe bedrijf wordt een volledige dochter van Mitros en SSH en zal grotendeels steunen op de werkorganisaties van het duo. Met het woonbedrijf wordt niet alleen gemikt op Utrecht maar ook op de acht gemeenten om Utrecht heen. Monique van Loon, betrokken bij de oprichting van het woonbedrijf, stelt dat het specifieke kennis vereist om woningzoekenden van 25 tot 35 jaar te bedienen. Momenteel blijven er te veel ex-studenten in hun studentenwoning wonen. Daardoor stagneert de woningmarkt voor mensen met bescheiden inkomens.

De Universiteit Utrecht onderzocht op verzoek van Mitros en SSH de woonwensen van jonge, hoog opgeleide starters in Utrecht. Locatie is het belangrijkste criterium in hun woningkeuze. De respondenten hebben gemiddeld 500 euro per persoon over voor woonlasten.

Bron: Aedes Magazine

Om ervoor te zorgen dat tijdelijke buitenlandse werknemers niet uitgebuit worden en goed gehuisvest worden, stellen de Rotterdamse woningcorporaties de komende vijf jaar 1.500 sloopwoningen beschikbaar. Bonafide uitzendbureaus kunnen hiervan gebruik maken. Dat hebben de gemeente Rotterdam, de woningcorporaties Com·wonen, PWS, Woonbron en Woonstad Rotterdam en de drie landelijke uitzendkoepels op 14 juli 2009 afgesproken.

Tijdelijke woonplekken

Woningen die voor sloop in aanmerking komen, worden door de woningcorporaties aan gecertificeerde uitzendbureaus beschikbaar gesteld. Het gaat om 1.500 tijdelijke woonplekken voor de periode van vijf jaar, die maximaal 18 maanden mogen worden bewoond.

De bonafide uitzendbureaus committeren zich, in ruil voor deze tijdelijke huisvesting bovendien aan regels voor huisvesting en arbeidsomstandigheden en zij stimuleren taalcursussen onder hun werknemers. Ook zetten de leden van de uitzendkoepels zich in om de komende vijf jaar minimaal 500 Rotterdamse werkzoekenden te bemiddelen naar werk.

Bron: Aedesnet.nl

De 450 woningbouwcorporaties in Nederland worden vanaf nu eens in de vier jaar beoordeeld op hun maatschappelijk functioneren. Dat hebben corporaties, huurders en het Rijk afgesproken. De Stuurgroep Experimenten Volkshuisvesting heeft dat dinsdag bekendgemaakt. De beoordelingen gebeuren onder toezicht van de Stichting Visitatie Woningcorporaties Nederland die speciaal voor dat doel in het leven is geroepen. Doel is het presteren van de organisaties te verbeteren.

De stichting zal door speciale bureaus laten onderzoeken in hoeverre de corporaties lokale problemen met huisvesting aanpakken, of ze hun geld goed besteden en niet oppotten en hoe bijvoorbeeld bewoners en gemeenten over hun prestaties denken. De resultaten zijn openbaar. Er is jarenlang overlegd en geëxperimenteerd om een methode te krijgen om de corporaties te kunnen beoordelen.

Bron: De Telegraaf

Er staat woningcorporatie Woonbron niets in de weg om families uit huis te zetten als een van hun kinderen overlast veroorzaken op straat.

Dat zegt advocaat Bernard Tomlow, gespecialiseerd in het huurrecht.

Woonbron Delfshaven heeft afgelopen maanden zeven gezinnen gedreigd met huuropzegging als ze niet ingrepen om de overlast, die hun zoon of dochter op straat veroorzaakte, te stoppen. De overlast is daardoor flink verminderd zodat er nog geen gezinnen op straat zijn komen te staan. ,,In Utrecht is vorig jaar een soortgelijke zaak geweest. De Hoge Raad heeft toen geoordeeld dat de huurder verantwoordelijk is voor zijn medebewoners. Ook buiten,” zegt Tomlow. ,,Ouders hebben de verantwoordelijkheid om hun kinderen op te voeden. Je mag ze best op die verantwoordelijkheid aanspreken.”

Opvallend is volgens Tomlow dat ouders na de ‘dreigbrief’ plots heel goed weten hoe ze hun kind moeten opvoeden. ,,Ouders zeggen vaak dat ze niets te vertellen hebben aan hun kind. Maar als ze zo’n brief krijgen, hebben ze tegen hun kinderen bewijs dat het zo niet langer kan. Het is een zeer effectief middel.”

Bron: AD.nl

Na een reeks excessen (SGBB, Rochdale, Woonbron met de SS Rotterdam, met als rode draad eigenmachtig optreden en torenhoge salarissen) is minister Eberhard van der Laan van Wonen, Wijken en Integratie het meer dan zat. De minister legt de corporaties een nieuwe leidraad op: minder eigenbelang, meer maatschappelijk belang.

In een dikke brief heeft de bewindsman eerder deze maand uitgelegd wat hij van plan is met de 455 woningcorporaties die Nederland telt. De Tweede Kamer behandelt de brief woensdag. De brief moet uitmonden in enkele belangrijke wijzigingen van de Woningwet.

Volgens Van der Laan is door de marktwerking het partnerschap tussen overheid en corporaties onder druk komen te staan. Hij gaat daarom alle corporaties aanmerken als `maatschappelijke onderneming`, een rechtsvorm die wettelijk wordt vastgelegd. `Heel belangrijk`, zo meent PvdA-Kamerlid Staf Depla. `Macht vraagt om tegenmacht, in dit geval van gemeenten en bewoners. Met een beperking op het ondernemerschap wordt het publieke belang beter gewaarborgd.`

Bron: de Volkskrant

Rotterdamse woningcorporaties hebben zich aangesloten bij het plan van wethouder Hamit Karakus (PvdA) om asociale huurders aan te pakken.

In aan te wijzen gebieden, straten of complexen worden kandidaat-huurders geweerd als ze de afgelopen twee jaar voor woonoverlast hebben gezorgd, de zogenoemde ‘Tokkie-toets’. Veroorzakers van overlast komen op straat te staan als ze een laatste kans ergens te mogen wonen, niet benutten.

De gemeente, politie en zes woningcorporaties presenteren vandaag plannen om woonoverlast te beteugelen. Alle partijen hebben voor de aanpak afspraken ondertekend over het screenen van bewoners en het onderling gegevens uitwisselen.

,,Het is de bedoeling dat we veel meer gaan samenwerken om overlast te verminderen,’’ licht een woordvoerder van de woningcorporaties (PWS, Com.Wonen, Stadswonen, Woonstad, Vestia en Woonbron) toe. Hij doelt op het doorspelen van informatie over lastpakken, zonder dat dit leidt tot een centrale databank. ,,Voor huurders wordt de aanpak strenger. Hoe erger de overlast, hoe erger het middel om dat tegen te gaan.’’

Het eerste stapje na klachten is bemiddeling met ‘asohuurders’, schetst hij, daarna een waarschuwing en tenslotte een rode kaart. Op initiatief van wethouder Karakus krijgen slechte huurders na verplichte verhuizing nog slechts één herkansing op een andere plek. Beteren ze hun leven niet, dan worden ze op straat gezet.

De grootscheepse aanpak van woonoverlast mist voor een groot deel zijn doel, vindt Ed Goverde als dagelijks bestuurder in deelgemeente Charlois. ,,Ik loof de poging van Karakus, maar de vraag is of het veel helpt tegen verloedering in oude wijken. Zo zijn veel huizen bij ons er niet in bezit van corporaties, maar van particulieren. Soms hebben ze niet meer dan twintig procent van de huizen. Voor die oude wijken heeft het meer nut op veel grotere schaal dan nu slechte panden te kopen.’’

Bron: AD.nl

Woningcorporaties zien niets in de plannen van minister Eberhard van der Laan om het scheefwonen, waarbij huurders met te hoge inkomens corporatiewoningen bezet houden, aan te pakken.

Minister Van der Laan van Wonen, Wijken en Integratie presenteerde donderdag tijdens een hoorzitting in de Tweede Kamer plannen om meer greep te krijgen op de corporatiesector. De aanpak van het scheefwonen is een onderdeel van dit pakket. Scheefwonen voorkomt doorstroming op de markt van sociale huurwoningen. De minister wil 80% van de vrijkomende huurwoningen met een huurprijs tot de huurliberalisatiegrens (648 euro per maand) gaan verhuren aan huishoudens met een inkomen tot maximaal 28.400 euro.

Marc Calon, voorzitter van corporatiebranchevereniging Aedes, meent echter dat er zo wijken gecreëerd worden met alleen lage inkomensgroepen. `De corporaties moeten zich beperken tot circa 800.000 huishoudens, terwijl er nu 2,4 miljoen corporatiewoningen zijn. Dat leidt tot segregatie. Er zijn nog heel veel andere mensen die ook tot onze doelgroep horen.` Directeur Erik Staal van corporatie Vestia waarschuwde ook voor segregatie. `Corporaties werken aan wijken waar mensen willen wonen in plaats van waar ze moeten wonen.`

Bron: Het Financieele Dagblad

Een kwart van de grond van woningcorporaties is beperkt of niet geschikt om op te bouwen. Dit komt naar voren uit onderzoek van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL). Het gaat onder meer om grond bij nationale landschappen, natuurbeschermingsgebieden, geluidscontouren en gebieden waar hoogspanningsmasten en gasleidingen doorheen lopen.

Waarschijnlijk wordt op een deel van de 1.300 ha onbebouwde corporatiegrond niet gebouwd. Voor 1.250 ha van de onbebouwde corporatiegrond is het onduidelijk of daar op termijn gebouwd kan gaan worden. Volgens het PBL gelden geen restricties, maar zijn er evenmin concrete plannen. Bij 2.250 ha is de grond wel gekoppeld aan bouwplannen op korte of langere termijn. Eind 2008 hadden de corporaties in totaal circa 4.800 ha ruwe bouwgrond in bezit. Ruim driekwart van het onbebouwde deel van het grondbezit ligt in de zogenoemde intermediaire en perifere zone.

Corporaties kiezen steeds vaker voor de aankoop van ruwe bouwgrond, omdat gemeenten volgens het PBL minder bereid zijn bouwrijpe grond aan corporaties te verkopen. Ook hebben gemeenten minder mogelijkheden hiertoe. Werd in 1993 nog 89% van de bouwrijpe grond door gemeenten uitgegeven, in 2008 was dat 39%.

Bron: Cobouw