Gemiddelde vraagprijs van appartement aan zee stijgt nog altijd.

350.610 euro. Dat is de vraagprijs voor een gemiddeld appartement aan de Belgische kust. Maar wie goed onderhandelt, kan een flink stuk onder die prijs gaan, want de dip in de vastgoedmarkt is nog niet ten einde. ‘De gouden jaren, met prijsstijgingen van 10 procent en meer per jaar, zijn voorbij’, zegt vastgoedmakelaar Gregory Caenen.

Wie droomt van een appartementje aan zee, houdt maar beter flink wat centen opzij. Ondanks de dip in de vastgoedmarkt is de gemiddelde vraagprijs van een flat aan onze kust het laatste jaar met elf procent gestegen: van 315.000 naar 350.000 euro. Dat blijkt uit cijfers van Immotheker, het bedrijf dat advies geeft over woonkredieten. Immotheker baseerde zich op duizenden online-advertenties van appartementen die te koop staan van De Panne tot in Knokke.

Toch stijgen de prijzen niet overal even snel, zegt John Romain van Immotheker. ‘De gemiddelde appartementen, tussen 200.000 en 250.000 euro, vinden nog makkelijk een koper’, zegt hij. ‘Maar het zijn de duurdere die nog maar zeer moeilijk verkocht raken. Die blijven maandenlang onverkocht, en dat doet de gemiddelde prijs van alle panden die nog te koop staan natuurlijk stijgen.’

Knokke blijft met straatlengtes voorsprong de allerduurste gemeente voor een appartement: de vraagprijs ligt daar op liefst 695.451 euro. Daarna volgen Heist (358.875 euro) en Zeebrugge (355.108). In Bredene (175.899 euro) en Westende (190.860 euro) zijn de appartementen het goedkoopst. Opmerkelijk: in Blankenberge (202.465 euro), De Haan (200.570 euro), Bredene en Zeebrugge zijn de prijzen het afgelopen jaar zelfs gezakt.

‘De prijzen aan de kust zijn de afgelopen jaren ongezond sterk gestegen’, zegt Gregory Caenen van immobedrijf Groep Caenen, dat acht kantoren heeft verspreid over zowat de hele kust. ‘Tot twee jaar geleden is de prijs van een appartement aan zee elk jaar met tien tot twaalf procent gestegen. Die gouden jaren zijn voorbij. De laatste twee jaar stagneren de prijzen, of gaan ze inderdaad zelfs naar omlaag. Dat gaat van twee tot drie procent voor nieuwbouwappartementen tot tien procent voor appartementen die herverkocht worden. Of je krijgt als koper een gratis extraatje: een berging die 5.000 of 10.000 euro kost bijvoorbeeld.’

De appartementen staan ook veel langer te koop: van gemiddeld 114 dagen in april vorig jaar tot 239 dagen nu, blijkt uit de cijfers van Immotheker. Caenen bevestigt de trend: ‘Als we vroeger 200 nieuwbouwappartementen hadden, waren die op een jaar verkocht. Nu is dat ongeveer anderhalf jaar. Daarom wachten wij, samen met veel andere ontwikkelaars, om nog grote nieuwe projecten te beginnen: eerst moet de voorraad van onverkochte panden de deur uit.’

En dat speelt in het voordeel van de koper. Volgens Immotheker wordt bijna een kwart van alle appartementen afgeprijsd, met gemiddeld 10 procent, om toch maar een koper te vinden. Ter vergelijking: in april vorig jaar werd amper 13 procent van de appartementen aan de kust afgeprijsd.

‘Je kunt als koper meer eisen stellen nu’, zegt ook Gregory Caenen. ‘We voelen dat klanten kritischer zijn en een meer afwachtende houding aannemen: er staan genoeg appartementen te koop, er is keuze zat. En de rente is nog altijd bijzonder laag: het is een heel goed moment om een tweede verblijf te kopen aan de kust.’

Want de dip in de vastgoedmarkt zal niet blijven duren, denkt Caenen: ‘Binnen anderhalf jaar zal de voorraad bij de immokantoren stilaan uitgeput raken, en gaat iedereen weer uitkijken naar nieuwe grond, nieuwe gebouwen en nieuwe projecten. Dan dreigt de prijs weer fors de hoogte in te gaan. Want wees gerust: instorten zal de prijs van een appartement aan zee nooit: daarvoor is het een veel te schaars product. We hebben maar een klein strookje kust, en toch zijn er zoveel mensen die ervan dromen om hier iets te kopen.’

En de ultieme droom, dat is nog altijd een appartement met zicht op zee. ‘Maar dat blijft voor veel mensen een onbereikbare droom’, aldus nog Caenen. ‘Een mooi, ruim appartement met frontaal zicht op zee vind je niet voor minder dan 400.000 of 500.000 euro. En die prijs zal nooit meer naar omlaag gaan.’

Bron: Het Nieuwsblad

Topman Gerard Groener van vastgoedbedrijf Corio verwacht dat 2010 en 2011 “zware jaren” worden. “In de vastgoedmarkt heerst optimisme dat midden 2010 de markten aantrekken. Ik zie dat niet gebeuren.”
Groener verwacht geen herstel van de Europese vastgoedmarkt in 2010 door de toenemende werkloosheid en lagere bestedingen van consumenten, zei hij woensdag in een vraaggesprek met het ANP.

Corio, het op een na grootste vastgoedconcern in Nederland, gaat volgens de topman voorzichtiger te werk dan andere bedrijven. “We zien heel veel mogelijkheden, maar de prijsvorming is nog verkeerd. Onze visie over hoe lang en hoe diep deze recessie gaat worden, is minder optimistisch.”

Resultaat

Hij herhaalde de verwachting dat het direct resultaat voor Corio in 2009 ongeveer gelijk zal zijn aan vorig jaar, toen het 204,1 miljoen euro bedroeg. Groener wilde geen verwachting voor Corio uitspreken voor 2010. Voor de Euopese vastgoedmarkt verwacht hij in 2010 en daarna “geen enorme prijsstijgingen en dan ben ik eufemistisch”.

Corio beheert momenteel voor ruim 6 miljard euro aan vastgoed, vooral winkelcentra, in Nederland, Frankrijk, Spanje, Italië en Turkije. Het bedrijf spekte vorige maand de oorlogskas door middel van een aandelenemissie om winkelcentra te kunnen kopen in Spanje en Frankrijk.

Winkelcentra

Vervolgens verwierf het twee weken geleden een winkelcentrum in de Spaanse hoofdstad Madrid. “In Spanje liggen nu verder geen concrete zaken, maar daar ligt wel de opdracht om rond te blijven kijken.”

Corio kijkt verder “nadrukkelijk naar Frankrijk”, aldus Groener. “Frankrijk is de meest sterke markt op dit moment.” Corio is vooralsnog “puur oriënterend” bezig. “Ik verwacht geen aankoop binnen nu en zes maanden.”

Bron: De Telegraaf

De crisis maakt de prijzen van huizen en appartementen nauwelijks goedkoper. Wel staan woningen langer te koop. Correct geprijsde panden worden nog altijd vlot verkocht, maar wie te duur wil verkopen, raakt zijn woning aan de straatstenen niet kwijt. Dat blijkt uit een onderzoek van vijf maanden lang dat de redactie hield in samenwerking met vastgoedmakelaars ERA en Century 21 en waarbij 20 panden werden gevolg bij het verkoopproces.

November 2008 was een horrormaand voor de vastgoedsector in ons land. Als gevolg van de financiële crisis waren banken nogal huiverachtig om kredieten toe te kennen. Gevolg: de verkoop van woningen stuikte ineen. Ook januari was nog moeilijk, maar sindsdien zit de huizenmarkt in Vlaanderen weer in de lift. Vastgoedmakelaar Era verkocht de eerste vijf maanden van dit jaar zelfs opnieuw meer woningen dan vorig jaar. Ook sectorgenoot Century 21 heeft de opgelopen achterstand bijna goedgemaakt.

Correcte prijs = vlotte verkoop

In tegenstelling tot landen als Groot-Brittannië, Spanje en zelfs Nederland – waar de markt is ingestort – zit de Belgische vastgoedsector dus niet in een diepe crisis. Geen spectaculaire prijsdalingen bij ons. Wel staan woningen gemiddeld langer te koop dan vroeger. Bij Century 21 is dat tegenwoordig 128 dagen, terwijl dat vorig jaar maar 110 à 114 dagen was. Ook bij Era staan woningen nu gemiddeld 1 à 2 weken langer te koop dan vorig jaar. Al plaatst topman Iain Cook daar wel meteen een kanttekening bij: “Correct geprijsde panden gaan nog altijd vlot over de toonbank. Het zijn vooral de té dure panden die lang blijven staan, woningen die enkele maanden geleden tegen een te hoge prijs zijn ingekocht.” Dat blijkt ook uit ons onderzoek.

“Er is maar één reden waarom een woning niet verkocht raakt, en dat is de prijs”, zegt Julie Lestabel van Century 21. “Het gebeurt ook vandaag nog dat eigenaars hun woning aan een te hoge prijs willen verkopen, maar zij raken hun woning, in tegenstelling tot vroeger, niet langer kwijt. Als je vandaag geen correcte prijs hanteert, heb je een probleem”, aldus Cook. Volgens Lestabel zijn de meeste speculanten – die een woning kochten, opknapten en dan met veel winst probeerden te verkopen – er tegenwoordig wel uit. “Wie vandaag koopt, koopt voor zichzelf”, klinkt het.

Woning kost gemiddeld 175.000 euro

Gemiddeld werd een woning bij Century 21 de afgelopen maanden voor 175.000 euro verkocht. Dat ligt in lijn met vorig jaar. Ook bij Era zakken de prijzen nauwelijks. “Voor woningen tot 250.000 euro is er amper iets veranderd. Die markt draait gewoon door, ondanks de crisis”, zegt Cook. “We zien daar zelfs een lichte prijsstijging. Tot 250.000 euro lukt het immers nog redelijk makkelijk om meer dan 100% van je aankoopbedrag te lenen.” Volgens Cook speelt ook de malaise op de beurzen een rol. “Het vertrouwen in de aandelenmarkten is nog niet terug, wat maakt dat beleggers met cash op overschot ook in de vastgoedmarkt zijn gestapt.”

Dure villa’s blijven staan

De heel dure villa’s van meer dan 1 miljoen euro hebben het daarentegen erg moeilijk. Die raken niet verkocht. En ook de tussenklasse (vanaf 300.000 euro) draait minder vlot, met een prijscorrectie van 5 à 10% tot gevolg. “Er zijn kopers, maar ze zijn kritisch en het duurt langer voor ze een beslissing genomen hebben. De keuze in de markt is immers toch groot.” Volgens Lestabel zijn in die prijsklasse dan ook koopjes te doen. “Die markt komt nu toch wat onder druk te staan. Dat maakt dat dergelijke woningen ook voor de gemiddelde Belg binnen handbereik komen.”

Prijs appartement: -8%

Ook de prijzen van appartementen zijn gezakt. Bij Century 21 gaat het om een gemiddelde prijsdaling van 8%. “De bestaande appartementen doen het goed. Het is vooral de nieuwbouw die klappen krijgt, als gevolg van het overaanbod op de markt”, stelt Lestabel. Volgens Cook is er evenwel een kentering op komst. “Wij zien opnieuw belangstelling voor appartementen die op de betere locaties liggen.”

Voor de rest van het jaar blijft Cook voorzichtig. “Die lage rentes kunnen niet blijven duren. Al zie ik daar de komende twaalf maanden niet onmiddellijk verandering in komen.” Forse prijsstijgingen zijn volgens hem uitgesloten, maar ook voor prijsdalingen ziet de vastgoedspecialist weinig redenen.

20 panden 5 maanden lang gevolgd

Bron: Het Laatste Nieuws

De vastgoedmarkt in Knokke ontsnapt niet aan de crisis. De vraag is sterk teruggevallen, maar dat betekent nog niet dat de prijzen kelderen. Tenzij misschien op de villamarkt.

Crisis in Knokke? Op het eerste gezicht valt er weinig van te merken. De luxewagens zijn er nog altijd omnipresent, er is geen leegstand in de winkelstraten en in de restaurants en op de terrasjes genieten de mensen schijnbaar volop van het leven. Of zijn die champagneglazen heimelijk gevuld met cava?

Op de plaatselijke vastgoedmarkt is de economische malaise echter wel duidelijk voelbaar. “We zijn verwend geweest”, zegt Thibault Vanden Berghe, directeur van Agence Het Zoute. “De prijsstijgingen van de jongste jaren zijn vandaag niet meer te verdedigen.” Klagen doet hij niet. November en december 2008 waren wel bijzonder zwak en dit jaar was april een moeilijke maand. “Maar mei was eigenlijk best wel goed”, besluit Thibault Vanden Berghe.
De cijfers van de federale overheidsdienst Economie voor 2008 ogen ook nog behoorlijk. De referentieprijs voor appartementen klom nog met bijna 8 procent tot 518.100 euro. Van alle kustgemeenten deed alleen Oostende het een fractie beter. In de evolutie van het aantal verkopen valt wel al de impact van een zwak vierde kwartaal af te lezen: van 1028 in 2007 naar 847 in 2008. Ook het aantal verkochte villa’s daalde aanzienlijk: van 141 naar 116. En op de villamarkt vertaalde zich dat wel in een ferme prijsdaling (-11,7 procent tot 1.500.000 euro).

Het is echter bijzonder opletten met prijzen en prijsevoluties in de meest mondaine der kuststeden. Want worden er in het ene jaar relatief veel appartementen in het Zoute verkocht, terwijl in het volgende jaar vooral appartementen in Heist vlot van de hand gaan, dan heeft dat een neerwaarts effect op het algemene prijspeil.
In het Zoute zijn prijzen van meer dan 1,5 miljoen euro voor een appartement op de zeedijk geen uitzondering. In Heist, het andere uiteinde van de kustgemeente, is 400.000 euro vandaag een courante prijs voor een appartement op de zeedijk. “Daar heb je dan een recent tweeslaapkamer-appartement voor met een totale oppervlakte van ongeveer 80 vierkante meter”, stelt Kristof Leliaert van Immo Groep Cauwe Heist. En het kan nog goedkoper. De Elisabethlaan is de grote prijsscheidingslijn in Heist. “Zodra je die over bent, betaal je voor een gelijkaardig appartement 225.000 tot 250.000 euro. Nochtans zit je dan ook nog niet ver, misschien 100 tot 300 meter, van de zeedijk.”

Duinbergen neemt een middenpositie in. Een appartement op de zeedijk met drie slaapkamers, het typeappartement in Duinbergen, kost tussen 850.000 en 950.000 euro, met uitschieters tot 1,2 miljoen voor een nieuwbouwappartement. “Aan de achterzijde vind je gelijkaardige appartementen tussen 750.000 en 950.000 euro”, zegt Kurt Jodts van Immo Groep Cauwe Duinbergen.

Ook in Duinbergen en Heist stuikte de verkoop in de laatste maanden van 2008 in elkaar. In de eerste jaarhelft is er sprake van een licht herstel. Heeft de slabakkende vraag een effect op de prijzen? “Slechts in beperkte mate”, antwoordt Kurt Jodts. “We hebben eigenlijk nog niemand over de vloer gehad die echt om financiële redenen moest verkopen. Dat verklaart ook waarom vraag en aanbod elkaar zo moeilijk vinden. Want de kopers kwamen echt wel met koopjesverwachtingen naar hier.”

Zijn koopjesjagers dan aan het verkeerde adres in Knokke? “Er is druk op de prijzen, dat wel”, antwoordt Jodts. “De meeste eigenaars verwachten toch dat hun pand binnen de drie à vier maanden verkocht is. Als dat na acht maanden nog niet gebeurd is, beginnen ze toch wel zenuwachtig te worden. Ze passen dan niet hun vraagprijs aan, maar ze geven wel aan dat ze openstaan voor een ernstig bod. Op die manier zijn kortingen van 10 à 15 procent op de oorspronkelijke vraagprijs geen uitzondering.”

“Vandaag heeft een bod kans op succes”, vult zijn collega Kristof Leliaert aan. “Dat is het grote verschil met vroeger. Ook Thibault Vanden Berghe sluit niet uit dat er hier en daar een zaakje gedaan kan worden in het Zoute. “Maar”, zegt hij, “het is zeker niet de regel. Ik heb panden verkocht tegen de volle pot, maar ik heb er inderdaad ook eentje verkocht met een korting van 35 procent op de initiële vraagprijs.”
Voor de villa’s zijn de prijskortingen volgens Vanden Berghe meer uitgesproken. “Op die deelmarkt is er de voorbije jaren echt speculatie geweest. Een aantal van die speculanten krijgt nu ongetwijfeld het deksel op de neus.”
Vanden Berghe stelt vast dat nieuwe types kopers hun kans wagen op de Knokse vastgoedmarkt. “Mensen met een vrij beroep zijn kooplustig”, zegt hij. “Ik vond dat heel opvallend, want het was eigenlijk lang geleden. Het is natuurlijk ook een beroepscategorie die de crisis niet of nauwelijks voelt. En ook de vastgoedbeleggers zijn behoorlijk actief. Dat is logisch: wie vooral in vastgoed heeft belegd, heeft weinig schade opgelopen door de crisis. Integendeel, de huurinkomsten zijn dankzij de inflatie en indexatie nog toegenomen.”

Afgaande op het aantal projecten blijft het vertrouwen in de Knokse vastgoedmarkt overeind. Vooral op de Lippenslaan is de bouwwoede heel opvallend. Te veel van het goede voor zo’n mindere locatie, opperen kritische stemmen. Een relatief nieuwe en opvallend actieve speler in Knokke is Ghelamco van Paul Gheysens.
Hét project van het moment in Knokke is La Reserve, een combinatie van appartementen en een hotel, op de terreinen van het vroegere Hotel La Réserve. De timing lijkt ongelukkig. “De economische situatie speelt ons inderdaad misschien wat parten”, geeft projectcoördinator Mieke Janssens toe. Maar we hebben al 19 van de 71 appartementen van de eerste fase verkocht. En we hebben ook nog zes opties. Gezien de crisis vinden we dat eigenlijk niet slecht.”

Het hotel wordt het eerst opgeleverd, volgens de planning tegen Pasen 2011. De eerste 71 appartementen zouden klaar moeten zijn tegen mei 2011. In 2013 zou ook de tweede fase (nog een tachtigtal appartementen) opgeleverd worden. De bewoners van de appartementen zullen gebruik kunnen maken van de hotelfaciliteiten. Dat maakt deels de aantrekkelijkheid van het project uit. “Ook vanuit investeringstandpunt is het een troef. Want het grondaandeel in de totale investering is hier veel groter dan van een appartement op de zeedijk.”

En wat als aan de overkant het gecontesteerde nieuwe casinocomplex van architect Steven Holl komt? “Dat zou voor ons fantastisch zijn”, antwoordt Mieke Janssens. “De bewoners krijgen dan een prachtig zicht op hét baken van Knokke. En vermits het aan de noordzijde van ons project komt, is er eigenlijk geen hinder.”
Op de huurmarkt is er windstilte. “De jaarverhuring loopt zo goed als normaal”, stelt Kurt Jodts vast. “In de seizoensverhuring hebben we een duidelijke vertraging gekend. De vaste klanten namen een beetje een afwachtende houding aan. We zitten nu echter bijna opnieuw op hetzelfde niveau als vorig jaar. Maar heel opvallend: de Nederlanders hebben helemaal afgehaakt en dat vanaf de eerste crisissignalen.”

De huurprijzen liggen al jaren op hetzelfde niveau en ook in 2009 is er geen opwaartse druk. “Dat kan ook moeilijk”, zegt Thibault Vanden Berghe. “Want er zijn toch behoorlijk wat panden bijgekomen op de huurmarkt. Veel mensen redeneren nu: we verhuren twee maanden, dan zijn tenminste onze kosten betaald.” Ja, het is crisis, ook in Knokke.

Bron: Trends

Het kleine maar dynamische vastgoedmarktsegment van ambassades en lobbyverenigingen lijdt nauwelijks onder de crisis. Uit een studie van de vastgoedmakelaar DTZ blijkt dat ambassades en lobby’s jaarlijks voor gemiddeld 30.000 m2 vastgoed opnemen, gespreid over een dertigtal transacties. Dat is dubbel zoveel als advocatenkantoren.
Brussel, de hoofdstad van Europa, wordt vaak vergeleken met Washington DC, de hoofdstad van de VS. Ondanks enkele belangrijke verschillen trekken ze beide een massa ambassades en lobby’s aan. In Brussel zijn er 178 ambassades (vaak met meerdere gebouwen) en zo’n 15.000 lobbyisten (de helft van Washington DC) aan. Hun vastgoedhonger is al jaren groot en vrij stabiel.

De voorbije jaren waren ambassades en lobby’s jaarlijks gemiddeld goed voor 5 procent van de opname van Brusselse kantoormarkt. ‘Het is vrij waarschijnlijk dat dit percentage dit jaar hoger uitkomt. De opname (take-up) op de Belgische markt zal in 2009 niet boven 300.000 m2 uitkomen (een halvering), terwijl de interesse van ambassades en lobby’s om in Brussel vastgoed te kopen of te huren nauwelijks afneemt. Grote vertegenwoordigingen zoals Japan (7.000 m2), Finland (6.000 m2) en Turkije (4.100m2) zijn in vergevorderde onderhandelingen voor nieuwe contracten’, stelt Jérôme Coppée, directeur bij DTZ.

Belangrijk

Is het niet logisch dat landen die zwaar getroffen zijn door de crisis, zoals Ierland, Spanje en de Baltische staten, besparen op hun vertegenwoordigingen in Brussel? ‘Niet echt. Die enkele honderden of zelfs duizenden vierkante meters in Brussel stellen weinig voor in vergelijking met de kantoorruimte die die overheden opnemen in eigen land. Bovendien vinden ze de vertegenwoordiging in Brussel belangrijker dan ooit’, meent Coppée.
Hetzelfde geldt voor de vertegenwoordiging van de grote multinationals. Op hun belangenbehartiging in het grote Europese beslissingscentrum zullen ze niet zo vlug bezuinigen, niet qua personeel noch op kantoorruimte.
Slechts de helft van de buitenlandse vertegenwoordigingen huurt zijn gebouwen. Ambassades in België, vertegenwoordigingen bij Europa en bij de Navo zullen er altijd moeten zijn. Zij betalen geen onroerende voorheffing of gemeentebelastingen. Om veiligheidsredenen geven ze de voorkeur aan alleenstaande gebouwen, maar die zijn niet altijd gemakkelijk te vinden.

Bij de lobby’s huurt bijna iedereen. Zij hebben minder ruimte nodig en kunnen daarom beter huren dan kopen. Ze doen dat ook omdat ze meer flexibiliteit willen en over relatief minder kapitaal beschikken.
Enkel in de buurt van in de Europese wijk en de oostelijke Vijfhoek betalen de ambassades meer dan de gemiddelde huurprijs. In alle andere wijken betalen ze minder. Dat is niet toevallig. ‘Alle belangrijke Europese landen zitten nu met hun vertegenwoordiging in de Europese wijk. Locatie is voor hen een absolute prioriteit en zelfs belangrijker dan de mobiliteitsproblematiek voor de medewerkers’, zegt Emeric Inghels, research manager bij DTZ. De lobby’s in de Europese wijk betalen daarentegen minder dan het gemiddelde in de buurt.

Actievoerders

Belangvertegenwoordigers willen echt zo dicht mogelijk bij de Europese Commissie zitten, bijvoorbeeld op het Schumanplein. Ze zijn er wel weinig opvallend gevestigd, al was het maar om uit het vizier van actievoerders te blijven. ‘Bedrijven uit de lobbysfeer zoals public affairs consultants (Hill & Knowlton, Burson & Marsteller, Interel) zitten iets verder uit de buurt, maar huren wel opvallendere en duurdere kantoren die passen bij het imago van kwaliteit en stabiliteit dat ze willen uitstralen’, benadrukt Vincent Leroux, research analist bij DTZ.
Opvallend is de aantrekkingskracht van het Luxemburgplein, halfweg tussen de Europese Commissie en het Europees Parlement. Het is de enige buurt in de Europese wijk waar je mensen kan ontmoeten in een aangename en informele sfeer, met cafés, hotels en horeca. Op het plein zijn nauwelijks kantoren. In de onmiddellijke buurt vind je wel de hoogste huurprijzen van Brussel, met als absolute hoogtepunt het Meeûsplein met prijzen van 265 tot 275 euro per m2 per jaar.

Steeds meer landen zoeken wel schaalvoordelen voor hun vertegenwoordigingen. Ze groeperen hun ambassade, en vertegenwoordigen er soms zelfs een cultureel centrum. Japan wil het voorbeeld van Nederland (Kortenberglaan 4-10) en China (Woluwelaan 101) volgen. Uitzonderingen zijn er natuurlijk. Turkije staat op het punt zijn aanwezigheid in Brussel te spreiden (Kunstlaan 36-38 en Montoyerstraat 4).
Mogelijk versnelt de crisis het aantal vastgoedtransacties met lobbyisten en ambassades in Brussel. Zowel de verkoop- als de huurprijzen(met dalingen tot 20 à 25 procent sinds de recordprijzen van begin 2008 ) worden aantrekkelijker. En voor een langetermijnhuurder met buitenlandse staatswaarborg zijn de verhuurders vandaag best bereid een extra inspan- ning te doen.

Het Luxemburgplein is het enige plein in de Europese wijk waar mensen elkaar kunnen ontmoeten in een aangename en informele sfeer, met cafés, hotels en horeca. Op het plein zijn nauwelijks kantoren.

Alle belangrijke Europese landen zitten met hun veregenwoordiging in de Europese wijk. Locatie is voor
hen een absolute prioriteit. Emeric Inghels Research manager bij DTZ

Bron: De Tijd

First Immo, toonaangevend vastgoedmakelaar in het Antwerpse, gespecialiseerd in residentieel vastgoed, heeft een topmaand achter de rug. Meer dan 50 verkooptransacties brengen de teller op bijna 200 dit jaar. “Dit zijn cijfers van vóór de financiële crisis”, verklaart Wim Peleman van First Immo (zie foto linksonder), “Tijdens het voorbije semester werd in vergelijking met de eerste helft van 2008 weliswaar 12% minder gerealiseerd, maar tegenover het laatste semester van 2008 dan weer 16% meer ! Wij hebben dus de indruk dat het vertrouwen volledig terug is, zowel verkopers als kandidaat-kopers hebben opnieuw de weg naar het vastgoed gevonden. Zowel eindgebruikers als investeerders zijn volop op zoek naar een geschikt pand, dit merken we vooral aan het aantal bezoekaanvragen.

Enkele cijfers :

Ons aanvragersbestand bevat al meer dan 10.000 geïnteresseerden, waarvan ongeveer 46% op zoek is naar een woning, 35% naar een appartement, 14% naar een beleggingseigendom en 5% naar een grond. Dit is sinds enkele jaren een stabiel gegeven, net als de gemiddelde verkooptermijn. Die bedraagt momenteel 102 dagen en in dalende trend tegenover de laatste 6 maanden van 2008 (sinds de start van de crisis). Momenteel heeft 39% een budget van meer dan € 250.000, het zwaartepunt (52%) van de gevraagde prijsklasse ligt tussen de € 100.000 en € 225.000 en 13% zoekt een gepast eigendom onder de € 100.000. Door de de toename van het aantal alleenstaanden merken we dat de gevraagde prijsklasse niet in verhouding stijgt tot de vastgoedprijzen. Deze prijzen hebben weinig geleden onder de crisis, enkel de te hoge vraagprijzen zijn momenteel aan een correctie bezig. Het verschil tussen de ingestelde vraagprijs en de effectief gerealiseerde verkoopprijs bedroeg vorig jaar gemideld slechts 7%. De eerste helft van dit jaar liep dit op naar 11%. Panden die we nu voor een derde keer in 15 jaar verkopen tekenen nochtans een significante meerwaarde op. Geen dubbele cijfers – meer dan 10% – zoals enkele jaren geleden, maar toch een 3 tot 5% per jaar.

Evolutie en verwachtingen

We gaan niet ontkennen dat eind vorig jaar een mindere periode was; door de financiële crash hielden zowel kopers als verkopers de adem in en namen ze een afwachtende positie aan. Dit merken we vandaag enkel nog bij professionelen. Promotoren van nieuwbouwprojecten krijgen minder makkelijk een financiering en door de financiële instellingen wordt een grotere eigen inbreng of ‘voorverkoop’ verwacht. Maar ook hier is een lichte verbetering merkbaar; de verkoop van nieuwbouwappartementen neemt dan ook gestaag toe. Volgens ons heeft de tijdelijke BTW-maatregel van 6% hier zeker z’n effect niet gemist. We stellen ook een aantal opmerkelijke tendensen vast; vooral in deze periode van het jaar verkopen we regelmatig een appartement voor studerende zoon of dochterlief, maar sinds dit jaar zijn dat ook stevige luxe-appartementen. Budgetten van € 200.000 zijn eerder regel dan uitzondering. Sinds enige tijd stijgt ook het aantal verkopen aan nieuwe Belgen, vooral dan aan Oost-Europeanen die ondertussen geregulariseerd zijn.”

Bron: First Immo

De vastgoedmarkt kan nauwelijks meer om `groen` heen, zo meent Anne-Marie Rakhorst, directeur eigenaar van Search. Volgens Rakhorst `duwen` zowel overheid als gebruikers de ontwikkelaars en beleggers richting duurzaamheid.

Search is een internationaal opererend ingenieursbureau dat zich gespecialiseerd heeft in duurzaam bouwen. Volgens Rakhorst zijn de meeste partijen er inmiddels van overtuigd geraakt dat ze met groen bouwen een sluitende business case kunnen maken. Bedrijven kunnen zich volgens haar geen valse duurzaamheidclaims meer permitteren, omdat daar veel te makkelijk doorheen is te prikken.

De echte duurzaamheidslag moet echter nog worden gemaakt. Te veel bedrijven benaderen duurzaamheid volgens Rakhorst nog vanuit de kostenkant. Veel bedrijven hanteren het mantra dat duurzaamheid duur en moeilijk haalbaar is. Ze zouden een voorbeeld moeten nemen aan hun Amerikaanse collega`s. In de VS hebben ondernemers geld geroken en duiken ze nu massaal op duurzame projecten. Dankzij een uitgebreide marketingcampagne krijgt het Amerikaanse duurzaamheidlabel nu in heel de VS navolging.

Bron: Vastgoedmarkt

Indiase vastgoedontwikkelaars richten zich op de minder draagkrachtige stadsbewoners. Indiase steden hebben op dit moment behoefte aan behuizing voor minstens 25 miljoen Indiërs. In Mumbai, India`s commerciële hoofdstad, leven meer dan 8 miljoen mensen in sloppenwijken en betalen zij vaak een behoorlijk bedrag om daar te mogen wonen.

Een eigen huis ligt voor de meeste Indiërs buiten hun bereik: een woning van 70 vierkante meter kost zo`n 500.000 dollar. Steeds meer projectontwikkelaars spelen hierop in en bouwen huizen tegen lage kosten voor de minder draagkrachtigen. Zo bouwt Matheran Realty units van 19 vierkante meter die 4.500 dollar kosten. Het concept is een groot succes en steeds meer spelers springen in op deze nieuwe vastgoedniche. De kosten zijn zo laag doordat buiten het stedelijk gebied wordt gebouwd, waar bouwgrond goedkoop is. De eenheden zijn klein en Spartaans en van eigenaren wordt verwacht dat ze met meerdere bewoners allerlei faciliteiten delen.

Er wordt met goedkope materialen gebouwd, modules van zeer licht beton in plaats van baksteen. Door het geringe gewicht van de stenen kan snel en eenvoudig gebouwd worden. India telt naar schatting 23 miljoen stedelijke gezinnen met voldoende inkomen die een zekere afname van de units waarborgen.

Bron: The Economist

Op de Nederlandse vastgoedmarkt is veel hoop gevestigd op Duitse investeerders. Zij zouden net als tijdens de recessie begin jaren negentig met hun investeringen de door de huidige recessie en financiële crisis vastgelopen markt vlot kunnen trekken.

Deutsche Hypo heeft voor bijna 1 miljard euro aan leningen uitstaan in Nederland. Directeur Wouter de Bever van Deutsche Hypo Nederland gaf op de jaarlijkse vastgoedbeurs Provada zijn visie op de Nederlandse markt.

Kijken Duitse investeerders naar Nederland?“Dit kan best een interessant instapmoment zijn. Op goede locaties in Nederland zie je dat prijzen zijn gedaald. Er is een aantal Duitse fondsen opgericht. Die mensen hebben een stuk vastgoed op het oog en komen bij ons voor een lening.”

Kansen

Wat trekt Duitse investeerders in de Nederlandse markt?“Duitsers zijn minder positief over hun eigen vastgoed. Het is daar moeilijk om grote panden aan te kopen omdat bedrijven ze vaak zelf in eigendom hebben in plaats van huren. In Nederland of Engeland liggen wel kansen. Duitsers zien ook dat de beweeglijkheid van de Nederlandse markt groter is. Je belegt hier ook met het oog op waardestijgingen, dat is in Duitsland anders. Daar komt bij dat Nederland een relatief open en transparante markt heeft.”

Hoe staat de Nederlandse vastgoedmarkt ervoor?“De afwaarderingen van vastgoed zijn nog redelijk optimistisch geweest. Je ziet bijna geen transacties. Dat gaat veranderen. Er komt een moment dat investeerders die met veel vreemd vermogen hebben gekocht moeten verkopen. Als je met 80 of 90 procent vreemd vermogen hebt gefinancierd en de prijzen dalen, is het de vraag hoe lang je dat gaat volhouden.”

En de kredietverstrekking door Deutsche Hypo?“Wij hebben nog niet moeten vragen of klanten extra aflossingen willen doen omdat ze de grenzen van de bankafspraken overschrijden. Waar je tegenaan loopt is dat andere banken niet snel bereid zijn samen een lening te verstrekken. We moeten soms zeggen, we zouden graag financieren, maar kunnen geen andere bank vinden die meedoet.”

Bron: De Telegraaf

Langere leninglooptijden bedreigen de status van de eigen woning als een bijkomende pensioenpijler, vindt Philippe Janssens. "De lening moet ruim voor de pensioenleeftijd afgelost zijn. Want dan kunnen de mensen in hun actieve periode nog eens de ronde van het huis doen: een nieuwe badkamer, een moderne keuken… Zodat alles netjes in orde is tegen dat ze met pensioen gaan. Met een lening op dertig jaar of langer lukt dat niet."

Hij stelt wel vast dat de ontleningstermijnen zich lijken te stabiliseren op 25 jaar. "25 jaar, dat is nog gezond. We leven langer en blijven langer actief. In die zin stemt die langere looptijd overeen met de langere levenscyclus."

Toch denkt hij dat de vastgoedmarkt, en dan specifiek het vastgoed aan de kust, hinder zal ondervinden van de langere looptijd. "De meeste mensen kopen een tweede verblijf als de lening van de eerste woning is afgelost; met langere looptijden komt dat moment te laat. Anderzijds profiteert de kust van de vergrijzing: want als men dan toch verhuist naar een appartement, waarom dan niet aan de kust?"

Bron: Trends